Samvinnan - 01.12.1981, Síða 51

þvotturinn þeirra blakkur.
Enda víst engin furða. í
þessum sveitum fossa engir
blátærir fjallalækir við
bæjarvegginn. Allt er brúnt
og skrælnað og hyllst er til
að byggja bæina í svalandi
skugga limríkra eika. Á
stöku stað sáum við uppi á
hæðum rústir af gömlum
vindmyllum, sem líklega
hafa verið notaðar til að
dæla vatni upp úr brunnum.
Ekki hef ég hugmynd um
hvernig vatnsöflun er hátt-
að þarna nú á dögum.
Við ókum gegnum fjölda-
mörg sveitaþorp, stór og
smá, með framandlegum
nöfnum, svo sem Bensafrim,
Alfambras, Aljezur og Maria
Vinagreo. Mig minnir að
það væri í Rogil, sem við
fengum okkur bika, hnaus-
þykkt, svart kaffi á þorps-
kránni. Úti fyrir stóð lítil
asnakerra hvar í sátu þrjú
feimnisleg sveitabörn og
biðu eftir því að pabbi þeirra
legði örfáar melónur inn í
verslunina þarna fast við.
Santiago er allstórt þorp
utan marka Algarve. Þar
fengum við okkur hádegis-
hressingu í lítilli krá í út-
jaðri þorpsins. Kráareigand-
inn, laglegur og vingjarn-
legur miðaldra maður,
smurði handa okkur sam-
lokur í höndum sér. Sem
álegg völdum við pylsu, sem
hann sótti eitthvað bakatil
og sýndi okkur. Okkur leist
hvorki á reyktu skinkuna,
sem hékk í heilum lærum
yfir afgreiðsluborðinu og
skornir voru úr bitar eftir
þörfum, né skorpinn og
sýnilega glóðvolgan ostinn,
geymdan óbyrgðan inni í
borðinu. Þarna voru til
skrauts uppstoppaðir fuglar
og refur, greinilega með
margra ára ryklagi, skraut-
skildir úr blámáluðum skelj-
um á veggjunum, en upp á
þá miðja voru innmúraðir
fjörusteinar i munstrum og
lakkað vel yfir. Einn þorps-
búinn kom inn með litla
dóttur sína og fékk sér steik
og hveitibrauð og rauðvíns-
glas og litla daman kvaddi
ljóshærða ferðalanginn fús-
lega með kossi eftir að hann
hafði gefið henni dós með
gotteríiskúlum.
Þarna skammt frá Santi-
ago tók við fjögurra akreina
hraðbraut til Lissabon. Ekki
veit ég hvort þriðjudagur er
einhver sérstakur markaðs-
dagur, en þarna var á
nokkru svæði meðfram
hraðbrautinni hvert sölu-
skýlið við annað troðfullt
af þeim stærstu og girnileg-
ustu vatnsmelónum, sem ég
hef augum litið.
Klukkan var um hálf fimm
e.h. þegar við ókum framhjá
risastóru Kristslíkneskinu
og yfir tveggja km langa
Salazarbrú yfir Tejo og inn
í Lissabon. Okkur gekk vel
að rata á hótelið okkar, Vip,
við Fernando Lopes götu,
enda bein og greið leið frá
Pombal hringtorginu við
enda breiðgötunnar Avenida
da Liberdade eftir breiðgöt-
unni Avenida Fontes Perira
de Malo.
• Gómsætur humarbiti —
og betlarar
Eftir að hafa þvegið af
okkur ferðarykið og haft
fataskipti, drifum við okkur
strax út til að nota nauman
timann. Og til þess að skoða
og njóta sem flests, prófuð-
um við „Metro“ eða neðan-
jarðarlest Lissabonbúa og
ókum niður fyrir miðja
Avenida da Liberdade, sem
kölluð hefur verið Champs
Elysées Lissabon. Við geng-
um svo niður það sem eftir
var af þessari firnabreiðu
götu, en settumst þá niður
á troðfullan útiveitingastað
og fengum okkur portvíns-
glas fyrir matinn. Þarna
gengu betlarar milli borð-
anna. Ungur maður sýndi
röntgenmynd, sem sanna
átti að hann hefði tiltekinn
sjúkdóm og leyfi yfirvald-
anna til að betla ásamt
\r,T~-r------------------------------------------------------------------a
• \ \ \ / -
Sendum öllum viðskiptavinum og
starfsfólki beztu óskir um
GLEÐILEG JÓL
og farsœlt komandi ár
Þökkum gott samstarf á liðnum árum
KAUPFÉLAG LANGNESINGA
Þórshöfn
Sendum öllum meðlimum vorum og
starfsfólki um land allt beztu óskir um
GLEÐILEG JÓL
og farsœlt komandi ár
Þökkum gott samstarf og viðskipti á liðnum
árum
KAUPFÉLAG VOPNFIRÐINGA
Vopnafirði
51