Vikan - 01.03.1979, Qupperneq 3

lauginni og þar hefur mætt
harður kjarni kvenna á miðjum
aldri og fæstar þeirra voru
syndar. Þetta barst til eyrna
íþróttafulltrúans, Ingva Páls
Baldurssonar, sem lagði tillögu
um ókeypis sundkennslu
konunum til handa fyrir bæjar-
ráð og var þá námskeiðið
hugsað sem eins konar viður-
kenning til þessara kvenna
fyrir góða ástundun í kvenna-
tímum. Tillagan var samþykkt
og námskeiðið fór af stað í
október á síðasta ári. Nú eru
margar þessara kvenna orðnar
syndar sem selir og stinga sér
og hendast um alla laugina.
Konurnar hressu heita talið
frá vinstri: Alida Jónsdóttir,
húsmóðir, Sigríður Guðmunds-
dóttir, starfsmaður á Sjólastöð-
inni, Emma Magnúsdóttir,
starfsmaður í Öldutúnsskóla,
Guðrún Jónsdóttir, húsmóðir,
Sigurbjörg Magnúsdóttir,
starfsmaður í Öldutúnsskóla,
Kristrún Bjarnadóttir, hús-
móðir, Sigríður Jónsdóttir,
starfsmaður á Kópavogshæli, og
Matthildur Matthíasdóttir,
starfsmaður á Hrafnistu.
baj
Myndirnar tók
Ragnar Th.
„Beygja út og saman, út og
saman, kreppa... reynið að
hafa öndunina rétta, hendur,
fætur . . báðar hendur frammi,
látið ykkur renna, stelpur..?”
Kristrún Ásgrímsdóttir,
sundkennari í Hafnarfirði,
stendur á laugarbarmi í Sund-
höll Hafnarfjarðar og hrópar
hvatningar og skipanir til hóps
vaskra kvenna, sem synda eins
og þær eigi lífið að leysa.
Þessar konur eru þátttakendur
á námskeiði, sem Hafnar-
fjarðarbær stendur straum af
og er öll kennsla sundnemum
að kostnaðarlausu. Sérstakir
kvennatimar eru á þriðjudags-
og fimmtudagskvöldum í sund-
9. tbl. Vlkan 3