Menntamál - 01.08.1942, Blaðsíða 37

Menntamál - 01.08.1942, Blaðsíða 37
MENNlAMÁL 27 andi menn í höfuðstaðnum vita það, að skilyrðin fyrir börnin hafa ekki skapast jafn ört og bærinn hefur vaxið. En við megum ekki kenna börnunum um það, þótt þau alist upp við ill og ófullkomin skilyrði. Þau eru að mínu áliti jafnvel talsvert betri en við mætti búast. Flest þeirra hygg ég að séu í rauninni beztu börn, eins og Reykvík- ingar eru yfirleitt bezta fólk. Börnin hér í Reykjavík hafa alla kosti og galla Reykvíkingsins. Þau eru hjálpfús og greiðvikin, glaðlynd og fjörmikil, talsvert táp i þeim mörg- um, langflest eru þau allra mestu mannsefni. Þau fara stundum í snjókast á götunum, það er satt, og henda jafnvel í fólk, en þau vantar líka leikvelli. Þau eru oft hortug í tilsvörum og þeim hleypur fljótt kapp í kinn, ef þau verða fyrir ónotum og taka þá stundum duglega upp í sig, rétt eins og þegar fullorðna fólkið rífst t. d. um pólitík, þar til annar aðili ber í borðið, ákallar þann neðsta og rýkur máske á dyr. Slíkt er ekki prúðmannlegt, en þetta gerir fullorðna fólkið! Og svo er náttúrlega tals- vert af börnum, sem snemma lenda út á glapstigu, oftast af því að þau alast upp á spilltum drykkjumannaheimil- um, eða þaðan af verra, og barnavernd bæjarins ekki nægileg, enda skammt síðan hún var sett á laggirnar, og hygg ég þó að hún hafi mikið gagn gert og bætt úr brýnni þörf, og mörg börn eru ósköp fáfróð, þar sem heimilin skeyta lítið um þau, og skólatíminn allt of skammur til þess að bæta það upp. En það er vita gagnslaust að deila á börnin og dæma þau fyrir allt þetta. Vel veit ég, að Reykvíkingar, margir hverjir, hafa fullan vilja á að bæta uppeldisskilyrði fyrir börnin og talsvert hefur verið starfað í þeim tilgangi á síðari árum. Reyk- víkingar hafa þá stundum sýnt það vissa daga ársins, t. d. á sumardaginn fyrsta, að þeir eru fúsir til að opna pyngju sína til hjálpar börnunum. Þann dag og marga aðra daga, er fjársöfnun fer fram, bera Reykvíkingar vissulega á sér aðalsmark Brands hins örva.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74

x

Menntamál

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Menntamál
https://timarit.is/publication/376

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.