Menntamál - 01.08.1942, Blaðsíða 39

Menntamál - 01.08.1942, Blaðsíða 39
MENNTAMÁL 29 hverfum stórborganna, þá erum við öll ein stór glæpa- manna fjölskylda, því að börnin eru aðeins spegilmynd af þjóðfélaginu. En því fer víðs fjarri, að mér detti neitt þvílíkt í hug. Ég hefi haft mikið saman við börn að sælda um langt árabil, bæði hér í höfuðstaðnum, og einnig haft talsvert samband við börn í öllum landsfjórðungum, og ég hefi sjaldan, liklega aldrei, kynnst barni, sem ég vildi segja um, að væri reglulega vont barn. Síðan ég hóf að skrifa þessar hugleiðingar, kom fyrir mig dálítið atvik, sem ég get ekki stillt mig um að segja frá, og vil ljúka með þvi máli mínu. Mér finnst það koma til mín eins og svar, eða eins og framrétt hönd frá börn- unum, af því að ég væri að reyna að taka málstað þeirra. Ég mætti ungum, mannvænlegum pilti skammt frá húsinu mínu. Hann sagði, að sig hefði lengi langað að koma til mín, og andlit hans ljómaði af gleði, og hann tók fast og innilega í hönd mér og sagðist hafa svo margs góðs að minnast. Ég hefi sjaldan glaðst jafn mikið og við þessa kveðju, og þó fann ég jafnframt til sárrar blygð- unar. Hvað hafði ég svo sem gert fyrir þennan dreng? Áreiðanlega allt of lítið. Hann hafði verið hjá mér í skóla fyrir mörgum árum, tvo vetrartíma — og hann hafði verið eitt af hinum svokölluðu vandræðabörnum. — Ég kæri mig ekkert um að segja þá sögu. Nú er hann orðinn nýt- ur maður við eina heiðarlegustu og gagnlegustu atvinnu- grein þjóðfélagsins. Og hvað hafði ég svo fyrir hann gert? Líklega gefið honum eitthvað af bókum og fleira smá- vegis.sem hann vanhagaði um — og alltaf reynt að loka ekki hjarta mínu fyrir honum, meðan ég hafði hann undir höndum, á hverju sem gekk, og alltaf gert mér far um að láta hann ekki finna annað en að ég tryði því, að ein- hverntíma myndi togna úr honum og hann verða að manni. fyrir þetta var hann að þakka. Mér virðist þetta dæmi sýna ljóslega, hve börnum er samúð mikils virði, og hve þau finna og muna, hvað að þeim snýr, og líklega ekki
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74

x

Menntamál

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Menntamál
https://timarit.is/publication/376

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.