Menntamál - 01.09.1945, Blaðsíða 14

124
MENNTAMÁL
urður Thorlacius verið á ferð, og flýtti mér að skipta um
orð og þótti vesalt að hafa ekki haft þá trú á málstað Máls
og menningar, að vita ekki, að þessi hryðja mundi ganga
hjá án þess til kæmu mín bituryrði. Mikið var ég honum
þakklátur seinna fyrir að hann skyldi hafa sett þennan
litla kross út á spássíuna áður en greinin var prentuð. Auk
þess sem Sigurður Thorlacius var einn helzti áhrifamaður
um stjórn félagsins og bætti ofan á annir sínar formennsku
þess og ritstjórn tímaritsins, þegar Kristinn Andrésson
var fjarverandii, þá ritaði hann jafnaðarlega fyrir félagið
eða þýddi, og nú síðast hina vinsælu endursögn úr ritum
Charcots um Suðurpólsleiðangrana. Sigurður hafði mjúkan
og viðfelldinn stíl með ágætu íslenzku tungutaki, f jarlægan
öllu glamri eins og persónuleiki hans var, en það, sem
hann skrifaði, var ævinlega fullt af raunsæjum athuga-
semdum og þeim hyggindum, sem í hag koma. Sá missir,
sem stjórn Máls og menningar hefur orðið fyrir við hvarf
hans, verður ekki bættur, og það verður dálítið erfitt fyrir
okkur að hittast á næsta stjórnarfundi — fjórir. En við
vitum, að það er víðar en í okkar hópi, sem menn sakna
vinar í stað, foringja, samstarfsmanns, yfirmanns og ást-
vinar, eftir að hann hefur nú verið burtkvaddur á hádegi
ævinnar, en sameiginlegur harmur er léttari að bera en
sá harmur, sem engir aðrir skilja, ekki sízt þegar unnin
verk bera þess merki, hver maður er horfinn."
SÉRA JAKOB JÓNSSON
segir í ræðu, er hann flutti í dómkirkjunni við útför
Sigurðar Thorlaciusar:
,,Margar eru þær, ástæðurnar til þess, að svo mikill
hópur manna hefur fundið byrði leggjast sér á herðar við
fráfall Sigurðar Thorlacius. Og þó hygg ég, að ein ástæða
sé eðlilegust. Vér, sem þekktum hann, áttum honum öll
eitthvað að þakka og fólki hans, frá einhverju tímabili