Æskan - 01.10.1969, Qupperneq 69

BÓNDINN
OG STORKURINN
Þegar bóndinn kom á fætur
um morguninn, leit hann til
veðurs, eins og hann var van-
ur. Byggið á akrinum var nú
orðið hávaxið og hráðum full-
broskað. En hvað var ])etta úti

á akrinum? Jú, þarna var kom-
inn storkur, sem spígsporaði
nm akurinn. Hann kallaði á
báða vinnumenn sína til að
teka storkinn í burtu. Annar
ætlaði að ])jóta strax af stað,
cn þá ]>reif hinn í öxlina á
honum og sagði: „Farðu ekki
út á akurinn, ])ú treður niður
byggið."
„Já, það segirðu satt,“ sagði
bóndinn, „hvað getum við
gert?“ En vinnumaðurinn dó
ekki ráðalaus og sagði: „Við
köllum á fjóra vinnumenn ná-
Srannans okkar til lijálpar. Svo
kúum við til stóran fleka og
Setum þá hæglega horið vinnu-
tnanninn?"
riÉiv'-
IJetta þótti þeim þjóðráð og
geipu til þess tafarlaust. Ár-
‘'Ugurinn varð iöng og falleg
*,raut gegnum akurinn.
K. G. sneri úr esperanto.
þekkirðu landið?
Hér hefst ný og skemmtileg getraun, sem gaman
verSur fyrir ykkur að glíma viS.
i hvert sinn birtist ein mynd frá einhverjum staS
á landi, og eigiS þiS aS þekkja hvaSan myndin
er og senda svör ykkar til blaSsins.
Svör viS þessari mynd þurfa aS berast fyrir 20.
éévember næstkomandi.
i hvert skipti verSa veitt þrenn bókaverSlaun.
HVAÐA STAÐUR ER ÞETTA?
485