Æskan - 01.08.1994, Qupperneq 11

uuuuuuuuuuuuuuu
r-% my ny £y ey fy #**% r*% #*% 0» #*% #*% o* r»
bbbobbobbbooboooob
r>
'■::;«*;í'
O
#*%
\«l#
'%WéÍr
U PPH AFSSTAF!
C%
b
b
Nokkrir lesendur sendu efni í sam-
keppni Æskunnar um sögu sem átti
að rita alla með sama upphafsstaf.
Það var sýnu minna en barst í sams
konar keppni 1954. En höfundunum
tókst að semja ágætar sögur þó að
þeim væri þröngur stakkur skorinn.
Aðalverðlaunin, Ritsafn H.C.
Andersens, Oliver Twist eftir Charles
Dickens og þrjár aðrar útgáfubækur
Æskunnar, hlýtur Alma Rut Ásgeirs-
dóttir 12 ára, Nökkvavogi 21, 104
Reykjavík.
Þrenn aukaverðlaun hreppa Erna
Þórey Björnsdóttir 15 ára, Vana-
byggð 2G, 600 Akureyri, Þorbjörg
Inga Ásbjarnardóttir 13 ára, Þor-
grímsstöðum, 531 Hvammstangi, og
Ásbjörg Kristinsdóttir, Starrahólum
15, 111 Reykjavík.
Aðrir þátttakendur fá viðurkenn-
ingarskjöl.
Æskan þakkar þeim kærlega fyrir
framlag til þessarar sérstæðu sam-
keppni.
Við birtum hér sögu Ölmu Rutar.
Aukaverðlaunasögurnar verða í
næstu tölublöðum.
S J Á V A
Sólbjartur Sæbjörnsson skokkaði
Skúlagötuna silalega. Sólin skein
skært svo Sólbjartur svitnaði svaka-
lega. Sjórinn speglaðist silfurtær.
Skipin sigldu sigursæl. Sjávarilm-
urinn seiddi sætur.
Sólbjartur sá Snædísi skokka
sjávarsíðuna. Sólbjartur spretti
sporið. Strigaskórnir sperrtu sig
sportlega. Sóli stundi. Sagði
stirðlega:
„Sæl!“
„Sæll,“ svaraði Snæa. „Skokk-
arðu stundum?11
„Sjaldan,11 svaraði Sólbjartur.
„Skokkum saman,“ sagði
Snæa.
„Sammála," sagði Sóli sæll,
skælbrosandi, skellti sér samsíða
skutlunni, spólandi, sprengmont-
inn.
„Sólríkur sunnudagur,“ sagði
Sóli stundarkorni seinna. „Setj-
umst smástund. Smáhvíld sakar
sjaldan. Smakkaðu suðusúkku-
laði, sætt sælgæti.“
„Smábita," sagði Snæa.
Svo skrjáfaði súkkulaðibréfinu.
„Sjáðu selinn synda sunnan
síðuna. Sá stingur sér!“
Skötuhjúin spjölluðu smástund
saman.
Snæa skríkti, Sólbjartur sagði
skemmtilegar sögur. Svolítið „sjar-
merandi" strákur. Stæltur skrokkur-
inn, sólbrúnn, síbrosandi. Snædís
samsvaraði sér, svakalega sæt.
Svolítið stríðin. Skemmtileg stelpa.
„Skokkum smáspöl," sagði
Snæa.
„Sammála," sagði Sóli, strauk
svitann. Svolítið skotinn.
„Saknarðu skólans, Snæa?“
„Stundum, sérstaklega stelpn-
anna. Sumar sóttu sveitina. Svolít-
ill söknuður. Stelpurnar sækja
sveitaböllin stíft. Sveitungarnir
skoða stelpurnar, sætu stórborg-
arskvísurnar.
Saknarðu strákanna, Sólbjart-
ur?“
„Sjaldan, smávegis stundum.“
Stundarfjórðungi síðar stigu
strigaskórnir sveittir sjóðheitan
sand strandarinnar.
„Setjumst! Sandurinn sindrar
stórkostlega," sagði Snædís.
Sóli settist. Sjórinn sneið silki-
mjúkan sandinn sönglandi.
„Sjáum sólina setjast," sagði
Snæa.
„Saman!“ sagði Sóli samtímis.
„Sammála!"
Æ S K A N 7 7