Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.10.1939, Blaðsíða 29

Heimilisblaðið - 01.10.1939, Blaðsíða 29
HEIMILISBLAÐIÐ 193 deijd væri að spígspora inni hjá honum. Og urn það var nú ekki að tala framar, að ég gæti sökkt mér niður í hugsani,r mín- ar. Korpus Júris sá um það. Ég lauk því við að klæða mig, og fór niður. öll fjölskyldan sat í kringum te-borðio eins og vant var. »Góðan daginn, Nikolajk sagði. prest- konan. »Góðan daginn«, ansaði ég utan við mig. »Góðan dagi.nn, Nikolaj!<< sögðu þau Gamli, og Emma. »Góðan daginn«, sagði, ég, viðutan eins og áður. »Góðan daginn, Nikolaj!« sagði prestur- inn með þrumandi rödd. »Góðan daginn«, sagði ég, og komst nú að fullu til sjálfsi mín. »Góðan daginn, mágur!« sagði Andrea Margrét og rétti mér tebolla. »Hva — hva — hvað?« — og ég missti bollann, og hann datt niður á gólf og möl- brotnaði,. Korpus Júris hélt í höndina á Andreu Margréti, og Gamli sat í legubekknum hjá Emmu og hélt í höndina á henni. Ég glápti frá einum, á annan og frá þessum á hinn, og vissi tæplega mitt rjúkandi ráð. »En er þetta nú — er það nú áreiðan- lega satt?« sagði ég loksins. »Nei — það er nú öðru nær«, sagði prest- urinn. »Pér skuluð ekki trúa einu einasta orði, af því sem þau eru að segja. Pað er allt saman jólaleikur og nýjársbrellur, eins og í fyrradag, á milli yðar og Andreu Mar- grétar. Við umturnum því öllu á morgunc En ég sá greinilega á bræðrum mínum, að hér voru engar brellur á ferðinni, »Ertu nú enn þá reiður við mig, út af því, að ég hló svona mikið að þér í gær- kvöldi?« spurði Korpua Júri.s. »Ég — ég reiður?«-------Og ég stökk á þau og faðmaði, þau og þrýsti þeim að mér, eins og ég hefði ekki séð þau í mörg ár. »En segið þið mér — hvenær vildi þetta til?« En það vildi enginn segja mér það. Gamli sagði, að það væri ekkert augnabliksverk; það kæmi svona smám saman. Og kynn- ingin yrði oftast áður en orðin væri töl- uð, svo að í raun og veru trúlofaðist fólk löngu áöur en það trúlofaðist. Petta virtist mér nú í raun og veru, í meira lagi ósamrýmanlegt heilbrigðri skyn- semi. En það var ekki hægt að taka orð Gamla alveg bókstaflega þann daginn. Eg vildi þá f á að vita, hvort ekkert merki- legt hefði viljað til, í Hróarskelduförinni f rægu; en það vildu þau. heldur ekki segja mér. Andrea Margrét sagði, að það væri alveg sama, hvort þetta, hefði, skeð í gær eða fyrradag, eða einhverntíma þar áður. Það væri nú einu sinni skeð og yrði ekki aftur tekið. Mér duttu í hug ártölin óskijjanlegu, úr dómkirkjunni, og frá veginum —, og þá vissi ég líka — ja — ég sleppi að útskýra þetta frekar. Sá, sem ekki rennir grun í, hverskonar ártöl þetta voru — hann þarf heldur ekkert u,m það að vita. »En hvaó eigum við nú að gera við Niko- laj?« sagði presturinn; »því að, eins og all- ir vi,ta, þá á ég ekki nema tvær dætur. En bíðum við: Ef þér viljið taka önnu gömlu að yður, þá skal ég með glöðu geði lána yð- ur þessa tuttugu, dali, vaxtalaust, þangað til á brúðkaupsdaginn yðar«. En eg vildi, hvorki fá gömlu önnu, né höltu Önnu, því að nú voru aU,ar trúlofun- arhugsanir horfnar. Eg var nú búinn að eignast tvær mágkonur, og það aðrar eins perlur og Emmu og Andreu Margréti. — Ja. — — Nú er saga mín í raun og veru á enda — sagan um hina stórmerki- legu viðburði á Hnetubúsprestsetri — þvi að ég man ekki meira. — Við löbbuðum um, eins og í draumi — það man ég þó — og við horfðum hvert á annað og töluð- um hvert við annað og hlóum hvert fram- an í annað; — en um hvað við töluðum og að hverju vi,ð hlóum — nei — það man ég ekki.

x

Heimilisblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.