Iðunn - 01.07.1885, Blaðsíða 15

0
Brot úr ævisögu.
að þeir verði ekki rnjög harðdrægir við yðr, og það
með kornungt barnið, svo að segja á höndunum«.
»Minst held eg það geri nú; það fer aldrei svo að
það verði ekki eitthvað til fyrir mér«.
»Já, þór eruð nú altaf svoddan hetja, blessaðar
verið þér, enn þó verðr maðr altaf að reyna til að
hafa vaðið fyrir neðan sig. það er svo vel komið,
ef eg gæti verið yðr að einhverju til hjálpar hjerna í
dag. þér skuluð bara biðja mig hvað sem þér viljið,
og eg skal gera mitt til að hjálpa yðr«.
»þakk’ yðr fyrir það, þorlákr minn; það kemr nú
líklega að því, að eg má til að níðast á góðmensku
yðar bæði með það og annað«.
»það er nú svo sem sjálfsagt. Okkr var ofvel til
vina okkr síra jpórði sál., ef eg reyndi ekki að reyn-
ast ekkjunni hans eins og eg get«.
i'þér hafið nú sýnt það, og í trausti til þess ætl-
aði eg nú að biðja yðr að vera fyrir mig hérna ögn
í dag. það er einstaka hlutr, sctn mig langar til
að ná í af aktsíóninni, enn hefi einhvernveginn ekki
kjark í mér til þess að bjóða sjálf, enda kemst eg
varla til þess, og hef varla vit á heldr hvað má
bjóða«.
»það er svo velkomið; reyndar væri nú óhætt að
þér byðuð sjálf upp á það að gera, að það er líklegt
að það væri ekki sprengt upp á móti yðr«.
»Eg er ekki á móti því að kaupa með fullu verði,
enn eg get hinseginn ekki boðið sjálf; það er fyrst
°g fremst hún Skjalda, sem mig langaði til að ná í;
það er helzta vonin okkar litla Dóra með uppeldið
framvégis. Svo langaði mig líka til að geta náð í