Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.04.1965, Qupperneq 14

Kirkjuritið - 01.04.1965, Qupperneq 14
204 KinKJURIIIÐ ur og helgisiðir liafa sannað nauðsyn sína. En á vorum tímuin getur fáum dulist, að miðalda prjál og kirkjuhöfðingjavald er ekki hæf umgerð kenningar Krists né þörf þjónustu við þann meistara, sem var fátækur og átti hvergi höfði sínu að að lialla, en var meðal manna eins og sá, sem þjónar. Sá skilningur fer nú líka sívaxandi um allan heim og engu síður skylt að gefa honum gætur, en kasta steinum að kirkjunni fyrir yfirsjónir fortíðarinnar. Eitt var liryllilegt uni bænadagana: Utvarpsfréttirnar af því, á föstudaginn langa, að einhver ágætasta, kristna þjóðin liefði þann dag látið gera sprengjuárásir á andstæðinga sína í fjar- lægri lieimsálfu. Þetta sannar áþreifanlega að kristindómur- inn er fæstum af oss runninn í merg og bein. Það Iirópar á kristnara liugarfar til varnar gegn ógnandi Ragnarökum. Hefur nokkur æðri mannúðarstefna nokkru sinni birzt en sú, sem af kristnum rótum er runnin? Og eigurn vér Islendingar henni ekki talsvert upp að unna frá fyrstu tíð? Ég ætla að svara því óbeint með því að minna á kunnan íslenzkan prest frá öldinni, sem leið. En svo vildi til að ég end- urlas æviágrip hans ( Merkir Islendingar, 1. b.), nýlega. Þessi maður var séra Halldór Jónsson á Hofi. Hann var óneitanlega í röð ágætustu klerka íslenzkra. Einlægur trúmað- ur, grandvar til orðs og æðis, ræðumaður góður, sveitarhöfð- ingi og virtur þingmaður. Það er frægt, þegar liann á þjóð- fundinum skar sig úr liópi hinna konungkjörnu og fylgdi Jóni Sigurðssyni ótrauðlega. Það, sein hér skiptir mestu máli, er tvennt: Islenzk kristni hefur átt ýmsa lærða og leika menn, karla og konur, sem hafa borið líkan hug og séra Halldór á Hofi. En ævisöguritari lians, séra Einar Jónsson, dregur lýsingu hans saman í þessum orð- um: „Líf séra Halldórs var eitt af hinum fegurstu dæmum upp á mannúðina í þjónustu guðsríkis“. Rökstuðningur séra Einars fyrir þessari fullyrðingu, fellst ekki aðeins í því, hversu vel séra Halldór dugði fátækum og munaðarlausum. Höfuðröksemdin er sú, að séra Halhlór liafi á öllum sviðum sannað Jiað á borði, er liann orðaði svo í þjóð- liátíðarræðu sinni 1874: „Sérhver liafi Jiað jafnan hugfast, að hann er verkamaður

x

Kirkjuritið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.