Kirkjuritið - 01.11.1970, Blaðsíða 17

(jiinnar Árnason:
Pistlar
ttœnin
^lest aldrað’ fólk í landinu kann, eða kannast við, versið í
1 assíusálmunum:
Andvana lík til einskis neytt
er að sjón heyrn og máli sneytt;
svo er án bænar sálin snauð,
sjónlaus köld dauf og rétt steindauð.
Mikill hluti miðaldra fólks þckkir það ekki. Börn og ungl-
lugar ættu bágt með að skilja ])að, ])ótt með það væri farið í
«*ym þeirra
Áður þótti sjálfsagt að hörnum væru kenndar bænir áður cn
I au voru talin hafa þroska lil að læra að lesa eða draga til
;U'fs- Nú hirða margir foreldrar næsla lítið um bænalestur
atna sinna og eru sumir því andvígir að þau séu leidd til
; eirrar iðju fyrr en þau hafi vit á því sjálf að velja og hafna
1 h'úarefnum eins og það er orðað.
Helzt virðist gengið út frá því að fullorðið fólk noti bænina
Llu neyðarhjöllu í mesta lagi.
Þetta er umliugsunarvert.
Hænin liefur verið iðkuð frá örófi enda samofin trúnni
6111113 laufríkust greinin á þeim stofni. Því er forvitnilegt að
^•afast fyrir um hvemig á þessari visnun standi.
Hefur aukin þekking og almennari lærdómur fullsannað
^kingu bænarinnar og leitt algjört fánýti hennar í ljós?
Öhætt er að fullyrða að það lilyti ekki samhljóða samþykki
*rðra né leikra.
Hitt er sönnu nær að hroki hálfþekkingarinnar og ofmetn-
!Ur heimshyggjunnar hafi gert marga afhuga bæninni og sam-
ls svipt þá reynslunni af gildi liennar.