Kirkjuritið - 01.12.1978, Side 45

Kirkjuritið - 01.12.1978, Side 45
heift Einars sé eingöngu vegna árása á andatrúna, en sjálfur standi hann við allt sem hann hafi sagt í fyrri 9reininni. Einar geysist enn fram á ritvöllinn í rnjög heiftúðlegri grein í ísafold 16. maí (XXXIII, 31, 1906) „Þér á ekki að vera vært“.Telurhannævintýrin í ,,Úr dularheimum“ hin fegurstu sem ís- ienzk tunga geymi. Þá finnst honum 'ítil sönnun þótt Snorri Sturluson ru9list á ,,es“ og ,,er“ eftir 665 ár: ”Mér þætti ekki ólíklegt að sjálfur ^yndir þú ekki vel eftir því 665 ár héð- an í frá hvenær þú fórst að sleppa ,,y“ Ur málinu. En líklega er nú y-hatrið sterkasti hnúturinn sem bundinn er við þitt tilfinningalíf". Niðurlag greinarinnar er á þessa le'ð: ,,Þú ættir að minnsta kosti að he9ja, þangað til þú veizt hvað þú átt að tala um. Það er ekki nema meðal- brófessors verk. — Reyndu nú þetta Og ég skal a. m. k. heita á þig að iáta þig engan frið hafa til að verða þár til skammar. Meira get ég ekki 9ert fyrir þig.“ Ekki sést til meiri ðeilna þeirra í blöðunum. Eftirhreytur þessa máls má segja aá séu þær, að ritnefnd Lögréttu, sem taldi Guðmund Björnsson landlækni, Ouðmund Magnússon lækni, sr. Jón Úelgason, Jón skrifstofustjóra Magn- usson og sr. Þórhall Bjarnarson lekt- eL bar fram þá ósk við helztu menn 'iraunafélagsins að fá að prófa lest- ^r Ouðmundar Jónssonar á luktum ðkum að Tilraunafélagsmönnum V'ðstöddum. Segir Lögrétta (l,29, 15. |Ur>í 1906) að bón þessari hafi verið e^'ð vinsamlega en þó öll tormerki alin á, m. a. þau að miðillinn væri lasinn. Segir ísafold (XXXIII, 39, 16. júní 1906) í greininni „Fyrirburða- prófið" að Guðmundur Jónsson hafi verið veikur undanfarnar vikur, sé hann nú að hressast, en líkur bendi til að hann hafi misst miðilsgáfu sína í veikindunum. Sr. Jón og sr. Þórhallur séu velkomnir í haust að athuga Ind- riða, og þá Guðmund líka ef hann fái aftur hæfileikana. Að vísu hafi þeim verið boðið á fund með Indriða, en ekki viljað þiggja. Liggja nú andaskrif niðri um sinn, og urðu líklega aldrei eins illvíg og þennan vetur. En ekki má gleyma að geta þess að endingu, að pilturinn ungi tók sér nokkrum árum seinna ættarnafnið Kamban, og skrifaði lengst af sjálfrátt. Hér þykir rétt að víkja að blaðadeil- um þeim sem urðu í nóvember 1908 vegna ferðalaga þeirra Einars Hjör- leifssonar og Indriða Indriðasonar út um landsbyggðina. Þessar deilur virðast vera síðasta stóra upphlaupið í þessum efnum milli hinna pólitísku andstæðinga. Andinn í þeim skrifum er sá sami og í hinum fyrri, og verður lesandinn óneitanlega gripinn þeirri tilfinningu, að andstæðingar spírit- ista líti á Björn Jónsson, Harald Níels- son og Skúla Thoroddsen sem eins konar nytsama sakleysingja og verk- færi í höndum Einars og Indriða, sem séu hreinirfjárplógsmenn og loddar- ar. í Reykjavíkinni (IX, 51,10. nóv., IX, 52, 17 nóv„ IX, 53, 24. nóv., IX, 55, l.des. 1908) er hvað eftir annað lýst ferðum þeirra félaga, og sagðar neyðarlegar sögur til marks um ó- heiðarleika miðilsins. Þá er Lögrétta (III,52,11. nóv. 1908) ómyrk í máli um 283

x

Kirkjuritið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.