Syrpa - 01.03.1914, Blaðsíða 35

Syrpa - 01.03.1914, Blaðsíða 35
GAMLAR MINNINGAR 161 sem lýstu þvi, aö liann var sárbeitt- ur og þungoröur, ef lionum rann í skap; var hann þá heyftþrunginn og bitur í ákvæöum sínum líktsem þeir Bólu-Hjálmar eða Ní^ls skáldi, en haföi hirtingavöndinn sjaldan álofti. Skaöi var þaö mikill, aö kviölingar Guömundar munu glataðir aömestu; hvergi mun vera til neitt afrit af þeim, sem nokkru nemur; helzt væri að enn væri til, suöur á Mýrum, eöa í Borgarfirði; Kristófer á Stóra Fjalli, mun hafa safnaö kveðskap Guðm. öllu því, er hann gat komizt yfir, en hvort það er enn til, eöa hvar, er mér ókunnugt. RitaÖ 1. des. 1913. 4 SORG OG ÁBYRGÐ. Eftir ALBERT HABBARD. Þegar þú stendur viö opna gröf ástvinar þíns, þá reynir á þrek þitt til fulls. Þá kemur skýrt fram hver maður þú ert. Þú sannfærist þá um, að merki þau, sem hin ósýnilega ,,hönd á vegginn hefir dregiö, hryggðar tár fá sízt af þvegið“. Menn faíöast meö hetjuhug og hjarta, en andstreymi vekur þá til vitundar um sjálfa sig. I Vestur Kansas sá eg einu sinni fyrir 30 árum hlaöinn vagn, meö fjórum hestum fyrir, renna til og hallast, þegar honurn var ekið yfir gilskorning. Ök umaðurinn hljóp úr sæti sínu og reyndi aö halda vagninum á hjólunum. Hestarnir sneru undan brekkunni, en fóru ekki beint yfir slakkann. Vagninn fór á hliöina og maðurinn lenti undir honum. Sex samferöa-. manna hans hlupu til að hjálpa. Eftir langa mæðu tókst þeim aö losa hestana og reisa viö vagninn. * En maöurinn var örendur. í vagninum var kona hans ogsex börn; hið elsta þeirra var drengur 15 vetra gamall. Þau komust öll af klaklaust. Viö tjölduöum þarna, bjuggum urn hið lemstraða lík og breiddum ofan á þaö teppi. Elzti drengurinn og móðir hans sátu vakandi viö eldinn alla nóttina. Stjörnurnar færðust hljóölaust yfir heiða hvelfinguna. Nóttin leið hægt og seint. Loks sást til daufrar dags-glætu í austri. Eg svaf örskamt trá eldinum og hafði hnakkinn minn fyrir kodda. Svefninn var því óvær. Eg heyröi að ekkjan var að tala viö drenginn, lágt og alvarlega: ,,Við veröum aö snúa viö; við verðum aö hverfa aftur til Illinois.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Syrpa

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Syrpa
https://timarit.is/publication/499

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.