Syrpa - 01.03.1914, Side 57

TÝNDA GULLNÁMAN
183
í haldi. En eftir mánaOar fangavist
tókst honurn aö flýja, eftir aö skot-
iö haföi veriö á hann af fangaverö-
inum.
Hann náðist ekki aftur, en næsta
vor kom Indíáni meö þá fregn, aö
lík af ókendum manni væri 20 míl-
ur suöur af stöövum vorum, og er
viö fundum þaö, þektum viö þar
Mexíkanann skotinn í gegnum aðra
öxlina. En hvort aö þaö var skot-
ið, sem fangavöröurinn sendi á eft-
ir honum, eöa að félagar hans heföu
sært hann þannig, komst aldrei
upp.
llvað gullinu viövíkur, sem Mexí-
kaninn sagði frá, þá hefir það aldrei
fundist aö því eg til veit, eða hefir
gullnáma fundist viö nokkura á eða
læk, sem fellur í Öldungsá, nálægt
fjallsrótunum, en einkennilegt atvik
kom fyrir suniariö 1878. Verzlun-
aríélagiö G. Barker & Co. í Fort
Benton, átti aö sjá riddaralögregl-
unni fyrir nautakjöti það áriö ; til
þessa höföum við lifaö á vísunda-
kjöti. Lét félagiö því reka nokk-
ura gripi upp meö Öldungsá, og
voru þeir á beit þar sem bærinn
Pincher Creélc er nú. Uxi úr þess-
um hóp var færður til Macleod og
slátraö þar. Báru þá til þau undur,
aö í vömbinni fundust grófgerð gull-
korn, blönduð svörtum sandi. Var
gullið 20 dala viröi, og var lengi til
sýnis í Barkers búö, og varö til þess
að margir fóru í gull-leit vestur fyr-
ir Macleod meö fram fjöllunum, en
fenglitlir uröu þeir allir, þrátt fyrir
það aö fiestar ársprænurnar báru
víða litareinkenni hins dýra málms.
Uxinn hefir annaöhvort sleikt upp
gull þetta úr pottösku, eða fundið
gullgrafarapoka er það hafði að
geyma, en hvaöan sem þaö kom, þá
hefir ekkert gull fundist enn þá á
þessum stöövum. Elcki heldur hef-
'r gullnáma Mexíkanans eöa beltið
hans fundist þann dag í dag.
En landiö meö fram rótum fjall-
anna hefir enn þá verið tiltölulega
lítiö kannaö, og enn getur sá tími
komiö — að gullnáman týnda, sem
Mexíkaninn og félagar hans fundu
— finnist aö nýju.
Þorsteinn sm iur ÞorSeifsson.
i.
Draumur Benjamíns.
Þorsteinn bóndi Þorleifsson, er
bjó í ICervogi á Ströndum, þótti
mætur maöur á sinni tíö. Hann var
hagleiksmaður liinn mesti, og margt
var honum vel gefiö annaö. Hann
fórst á Húnaflóa (við sjöunda?
mann) veturinn 1876, á heimleiö af
Skagaströnd, í blindhríö og ofsa-
norðanroki.
Fáum árum fyrr en Þorsteinn
drukknaði, hafði Benjamín nokkur
Ólafsson reist sér nýbýli í fornum
rústum er kallaöir voru Göngustaö-