Eimreiðin - 01.10.1959, Síða 20

258
EIMREIÐIN
V.
„Miklar bókmenntir" kallar Einar fornritin. Hann vill, að
þau auki virðingu og sjálfstraust íslenzku þjóðarinnar, að hún
njóti þeirra. Og að því hefur hann stuðlað meir en nokkur
annar með lestri þeirra í útvarp af ógleymanlegri snilld öll-
um þeim, sem á hafa ldustað, en joað er öll þjóðin, jafnt barnið
sem hinn blindi öldungur. Þess mætti nefna ótal dæmi, að
drengir, sem áttu sér fátt athvarf nema götuna á kvöldin, þutu
inn úr miðjum leik með þessunr orðum, þegar Einar hóf lest-
ur sinn: „Nú má ég ekki vera að þessu lengur. Karlinn fer að
byrja.“ „Tefðu ekki fyrir nrér, fíflið þitt, þá missi ég af Grettis
sögu.“ Hvort tveggja gerðist í Hafnarfirði, og var sá, er þetta
ritar, áheyrandi að. í sama bæ var það og, að þrír sjómenn
urðu ósamnrála unr eitthvað í Hávamálum. Þeir hringdu 1
Einar Ólaf til þess að fá skorið úr ágreiningsefninu. Og svo
er verið að tala um, að áhugi fólks á fornritunum sé dauðui '
Enski fræðimaðurinn Turville-Petre komst svo að orði um
Einar Ólaf, að hann væri trúboði. Hvort Petre lrefur átt við.
að Einar boðaði kristnu fólki heiðni eins og Steinunn Skáld-
Refsdóttir Þangbrandi forðum, eða hann hefur haft í huga
túlkun Einars á fornritunum, kynningu þeirra, fræðslu uiu
þau, veit ég ekki. Ágætri grein, Hvernig á að lesa fornsögurn^
lýkur Einar með þessum orðum: „Ég skoða það, sem hlutverk
allra, sem elska þessar merkilegu bókmenntir, að Láta lífsgúd1
þeirra verða að notum fyrir menningu okkar.“ J) Ætla nia>
að erindi þau, sem Einar hefur flutt um fornritin erlendis.
hafi borið nokkurn blæ þessa „trúboðs“, og er það ekki sagi
honum til lasts. Mér er nær að halda, að sá blær liafi stuðlað
drjúgum að aukningu orðstírs hans við þann erindaflutning-
Einar hefur flutt fyrirlestra um fornrit vor við alla háskóla 3
Norðurlöndum, lýðveldisliáskólann í Dyflinni, marga virðulýS
ustu háskóla Bretlands og Bandaríkjanna, Sorbonneháskól
ann í París og nú síðast við háskólann í Peking. Til sönnunM
því, hvílíkan sóma þessi fulltrúi íslendinga hefur gert þj°
sinni með fyrirlestrum sínum og framkomu, skulu birtir ka
1) Nordisk tidskrift 1939, bls. 562; Við uppspretturnar, Rvík 1956-