Eimreiðin - 01.10.1959, Blaðsíða 82

320
EIMREIÐIN
kvaddi lífið af fúsum vilja, af því
að hann hafði enga biðlund. Sjálfs-
ævisaga þessi er svo þrungin mann-
viti og sárri lífsreynslu, að ég veit
fá eða engin dæmi slíks. Af engri
bók hef ég fengið svo sanna vitn-
eskju um örlagaríka atburði Ev-
rópu og heimsins síðustu manns-
aldrana sem þessari. Og svo fádæma
skýrar eru mannlýsingarnar, að
stórmenni álfunnar: skáld, tónsnill-
ingar, könnuðir og líknarlietjur, er
Zweig hefur liaft kynni af, stíga
ljóslifandi fyrir augu lesandans.
Fólk eins og Rainer Maria Rilke,
Berta von Suttner, Richard Strauss,
Romain Rolland, Sigmund Freud,
Bernard Shaw, WilÚam Butler
Yeats o. fl. verður lesandanum
ógleymanlegt, þó að myndirnar af
því séu aðeins dregnar með fám
dráttum. — Þetta er í einu róman-
tísk bók og harla raunsæ, fögur og
átakanleg. Málið á þýðingunni er
viðfelldið.
Romain Rolland: JÓHANN
KRISTÓFER, V.-VI. Sigfús
Daðason islenzkaði; Heims-
kringla, Reykjavík 1958.
Árið 1947 gaf Heimskringla út
1.—3 bindi af Jóhanni Kristófer í
frábærri þýðingu Þórarins Björns-
sonar skólameistara. Þrem árum síð-
ar kom 4. bindið frá liendi sama
þýðanda. Þá varð alllangt hlé á út-
gáfunni, liklega sökum anna Þór-
arins við skyldustörf sín, unz Sigfús
Daðason tók við að þýða af Þór-
arni. S. 1. vetur sendi loks Heims-
kringla frá sér 5.-6. bindið, kaflana
Markað á torgi og Antonettu. Eg
luílfkveið fyrir að lesa framhald
þessa öndvegisverks með öðru hand-
bragði en var á fyrstu bindunum,
bjóst við hnökrum á þræði sögunn-
ar. Kvíði minn reyndist þó ástæðu-
laus. Málið á þýðingu Sigfúsar er
bæði kjarnmikið, látlaust og fagurt.
Er fagnaðarefni, að skuli hafa fund-
izt svo góður þýðandi til að lialda
áfram verki Þórarins sem raun lief-
ur á orðið. Ég hef tvílesið þessa
jiætti og hef komizt að [icirri nið-
urstöðu, að Jjcir standi sízt að baki
þeim, sem á undan eru gengnir.
Hér verður ekki felldur dómur yf>r
lislrænt gildi Jiessa verks. Markað-
ur á torgi er hárhvöss ádeila a
falska menningu, svikið líf í höf-
uðborg tizkunnar, og þarf lesand-
inn að vera vel á verði til að skilja
allt. En einkum þykir mér kaflinn
Antonetta dýrlegur skáldskapur i
íslenzka búningnum. Harmsár ör-
lög systkinanna eru fléttuð saman
við siigu Kristófers á snilldarlegau
Iiátt. Sjaldan hefur fórnfýsi og kæi"
leika verið sungið fegurra lof. Eg
bíð ekki með meiri eftirvæntingu
annarra bóka á næstu árum en
þýðingarinnar á framlialdi jjcssarai
óviðjafnanlegu sögu.
Þóroddur Guðmundsson■