Tímarit lögfræðinga - 01.10.1954, Qupperneq 20

Það þarf ekki að dragast lengur en 100 ár. Fáa menn
hefur þjóðin átt, er henni væri meir unnandi en Magnús
Stephensen. En fáum af forvígismönnum sínum hefur
þjóðin unnið minna fyrr og síðar. Hún fer ef til vill að
geta metið hann að verðleikum, þegar hann er orðinn henni
nægilega fjarlægur. 1 lifanda lífi var hann henni ofviða
sem maður og foringi".
Hver setning út af fyrir sig í tilvitnuðum orðum þessa
góða sagnfræðings er mjög eftirtektarverð, og einkum þó
hin síðasta. Þar virðist koma fram skilningur sem bendir
til þess, að nútímakynslóð Islendinga sé orðin það fjar-
læg Magnúsi Stephensen, að hann geti nú af glöggum fræði.
mönnum verið skilinn rétt og metinn að verðleikum. Og
það verður ekki betur séð en nú sé sannarlega kominn
tími til að gera tilraun til að kynna þjóðinni til nokkurrar
hlítar, hvílíkan mann hún átti þar sem Magnús Stephensen
var, er hún sjálf var vanmáttugust á æviferli sínum og
komin á heljarþröm. Það er ekki vert að geyma þetta
kynningarstarf um öld eða áratugi eftirkomendunum,
heldur ber að sýna þeim, hvernig kynslóðin, sem lifir á
núverandi aldamótum íslenzks þjóðlífs, lítur á þetta mál.
Það má ekki búast við því, að nokkur einstaklingur fær-
ist það í fang að vinna þetta verk eða einkafyrirtæki taki
á sína arma að iáta vinna það. Það verður að velja aðrar
leiðir til þess.
Tvímælalaust liggur sú leið beinast við, að lögfræðinga-
stétt landsins taki að sér forgöngu um, að heiðra minningu
þessa öndvegisskörungs íslenzkra lögfræðinga á tveggja
alda afmæli hans. Þótt líkneski Magnúsar Stephensens eða
mynd af honum eigi vissulega heima í sal hæstaréttar —
og einnig í háskóla Islands — verður málið ekki leyst með
svo einföldu móti. Hér stoðar ekki annað en samning og
útgáfu mikils rits eða öllu heldur ritsafns færustu manna,
sem helgað sé minningu hans á þessu afmæli. Heppilegasta'
aðferðin virðist vera sú, að hin þrjú starfandi félög lög-
fræðinga — lögmanna, sakfræðinga og héraðsdómara —
taki hvert fyrir sig málið á dagskrá hjá sér. Stjórnir fé-
146