Skólablaðið - 01.11.1965, Page 5

Kaldir dagar hverfa út í nóttina
með vonir úr hjörtum okkar,
hverfa á vit dimmrar nætur
þar sem blóð Abels hrópar enn.
Hrópar i hásri, draugslegri kyrrð
svo bjarmi sólar yljar ekki lengur,
bikar vorsins veitir ekki svölun
og andardráttur tímans
verður að þrúgandi bið.
Úr þöglu hjarta jarðar
hrópar blóð bróðursins,
og hróp þess eru útrettar hendur
1 óvissri bæn
um lúfgróður 1 slóðum herjanna,
þverrandi hjaðningavTg
og bræðralag okkar allra.
Sigurður Pálsson.