Freyr

Ukioqatigiit

Freyr - 01.12.1971, Qupperneq 57

Freyr - 01.12.1971, Qupperneq 57
allir smábændur öðrum háðir eins og afi. Þó hvíldu á öllum vissar kvaðir, t. d. að svíða kol gegn borgun. Járnblendið var brætt með viðarkolum, sem gerð voru úr skógviði stórbóndans. Við kolagrafirnar urðu bændurnir að standa vörð meðan kol- in sviðnuðu og þekja þegar tími var til kominn. Einu sinni skeði það, að bóndi brann til ólífis í kolagröf. Á HAUSTIN voru það mörg hlöss, sem ekið var af leigubýlum heim til stórbónd- ans. Kýr, kindur, hænsni, korn, ull og lín. Eitthvað af framleiðslunni var notað sem borgun til dagvinnumanna og svo þurfti bóndinn náttúrlega að sjá fyrir fjölskyldu sinni með nægu magni matvæla og efni til klæða. Heima á stórbýlinu var mjög mikið ann- ríki þegar tekið var á móti öllum afgjöld- um jarðanna á nokkrum dögum. Frúin tók sjálf við bæði ull og líni og var skarpskygn á að allt væri í röð og reglu. Léleg ull og stutt línstrá hlutu ekki viðurkenningu sem gjaldgeng vara. LÍNIÐ var flokkað mjög gaumgæfilega. Það fínasta var sent til VADSTENA, úr því var unnið damask. Gestaboð aðalsins, þar sem silfurborðbúnaður var settur á damask-dúkaklædd borð, var nokkuð, sem venjulegir bændur þekktu aðeins af af- spurn. Lestamennirnir komu aldrei þar inn, þeim var í hæsta lagi boðið í herbergi vinnukonunnar. Á heimili stórbóndans var vefari starf- andi allt árið. Hún hét Ebba, ungfrú Ebba. Hún sat og óf dag eftir dag og jafnskjótt og einum dúk var lokið var annar upp þræddur. Það þurfti mikið efni í allan fatnað vinnufólksins, barnanna, í sængur- föt, dúka og handklæði. Fjósastúlkurnar fengu stundum að vefa pokadúk af úr- gangslíni, það gerðu þær í hjáverkum. UM MIÐJA síðustu öld var frúin jafnan í borginni allan veturinn með fjölskyldu sína og allt, sem þar þurfti til framfæris, var flutt að heiman. Það var flutt á tveim fulllestuðum skútum að haustinu. Það var matvara, eldsneyti, búfé og fóður handa því. Aðalsfólkið ók ævinlega á sérstökum yfirbyggðum sleðum á vetrum og á lang- ferðum var jafnan skipt um hesta á veit- ingastöðum. Aðalsfólkið hélt enn uppi aldagamalli venju að láta leiguliðana og vinnufólkið þræla og púla fyrir sig og það hlaut ævin- lega að hlýða kalli. Það var ekki fyrr en árið 1918, að starfsfólk sveitanna varð eig- inlega eigin húsbændur og gat eignast sína eigin tilveru sem frjálst og óháð fólk. Landsbygdens folk. F R E Y R 521
Qupperneq 1
Qupperneq 2
Qupperneq 3
Qupperneq 4
Qupperneq 5
Qupperneq 6
Qupperneq 7
Qupperneq 8
Qupperneq 9
Qupperneq 10
Qupperneq 11
Qupperneq 12
Qupperneq 13
Qupperneq 14
Qupperneq 15
Qupperneq 16
Qupperneq 17
Qupperneq 18
Qupperneq 19
Qupperneq 20
Qupperneq 21
Qupperneq 22
Qupperneq 23
Qupperneq 24
Qupperneq 25
Qupperneq 26
Qupperneq 27
Qupperneq 28
Qupperneq 29
Qupperneq 30
Qupperneq 31
Qupperneq 32
Qupperneq 33
Qupperneq 34
Qupperneq 35
Qupperneq 36
Qupperneq 37
Qupperneq 38
Qupperneq 39
Qupperneq 40
Qupperneq 41
Qupperneq 42
Qupperneq 43
Qupperneq 44
Qupperneq 45
Qupperneq 46
Qupperneq 47
Qupperneq 48
Qupperneq 49
Qupperneq 50
Qupperneq 51
Qupperneq 52
Qupperneq 53
Qupperneq 54
Qupperneq 55
Qupperneq 56
Qupperneq 57
Qupperneq 58
Qupperneq 59
Qupperneq 60
Qupperneq 61
Qupperneq 62
Qupperneq 63
Qupperneq 64

x

Freyr

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Freyr
https://timarit.is/publication/863

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.