Þjóðin: tímarit sjálfstæðismanna - 01.02.1938, Blaðsíða 11

Þjóðin: tímarit sjálfstæðismanna - 01.02.1938, Blaðsíða 11
Þ J Ó Ð I N Fréttabálkur frá útlöndum. Friðarvilji — fórnarvilji. Róstusamt er nú víða um lönd og viðsjár miklar með ýmsum þjóð- um. Margir óttast, að til nýrrar heimsstyrjaldar muni draga 'þá og þegar, og þvi miður er sá ótti á rökum reistur. Miklu meira fé er varið til hern- aðarundirbúnings en nokkurn tima áður, og meiri áherzla er á það lögð, að búa heilar þjóðir — allan almenning — undir styrjöld, en dæmi eru til frá fyrri tímum. Og þó fullyrða stjórnendur þjóð- anna, að þeir vilji frið. Það er vafalaust rétt: Þeir vilja allir frið, ef þeir þurfa ekki að færa friðar- hugsjóninni fórnir, sem þeir telja of þungar. Friðarræður eru því engin sönn- un fyrir friðarvilja. Fórnarviljinn •—.- viljinn til þess að slá af kröf- um sínum og fórna hagsmunum — er sú eina sönnun fyrir friðarvilja, sem nokkurt gildi getur haft. En þessi fórnarvilji virðist ekki vera fyrir hendi í nógu ríkum mæli hjá stórveldunum, en það er á þeirra valdi, og engra annara, að halda uppi friði í heiminum. Aðstöðumunur stórveldanna til þess að sjá þegnum sínum farborða er mikill. Ef dregið væri úr hon- um, og ef þjóðabrot, sem lögð hafa verið midir önnur ríki, væri leyst úr ánauð, þá mundi verðá bjartara framundan í friðarmálunum. Þjóðabandalaginu var fengið það göfuga hlutverk, að skapa frið á milli þjóðanna. Það hefir brugðizt í þessu hlutverki sínu. Það hefir ef til vill frestað styrjöldum, en það hefir ekki læknað þær meinsemd- ir, sem líklegastar eru til þess að valda styrjöldum, og jafnvel aldrei gjört verulega tilraun til þess. En öruggur friður fæst aldrei, fyrr en þau mein eru horfin. Traust manna á Þjóðabandalag- inu er þvi að miklu leyti farið út um þúfur. Vonir margra manna standa nú til þess, að stórveldin jafni ágreiningsmálin, áður en það er um seinan — ekki á fundum Þjóðabandalagsins, heldur með samræðum og samningum dipló- matanna, eins og áður tíðkaðist. Aðalþættir í utanríkismálastefnum stórveldanna. Clemenceau kvað hafa sagt, að stjórnvizkan væri í þvi fólgin, að fa menn til þess að trúa þvi, að stefnt væri að einhverju ákveðnu marki, þegar raunverulega væri stefnt að allt öðru. Það stafar sjálfsagt nokkuð af slikum sjónhverfingaleik stórveld-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Þjóðin: tímarit sjálfstæðismanna

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðin: tímarit sjálfstæðismanna
https://timarit.is/publication/1014

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.