Þjóðlíf - 01.06.1987, Side 11

Þjóðlíf - 01.06.1987, Side 11
E R L E N T a^ Gunnar hafi notið mikilla vinsælda í pyskalandi og fjölmargar bóka hans hafi verið þýddar á þýsku. Það varð síst til að skyggja á hylli Gunnars meðal farþeganna á Milwaukee að fyrr um daginn höfðu þau jíðindi borist að skáldið hefði verið gert að heiðursdoktor við háskólann í Heidelberg. jjunnari var að sjálfsögðu fagnað af sam- ‘erðamönnum sínum og hann flutti þakkir á móti fyrir að honum skyldi hafa verið boðið að taka þátt í þessari merku íslandsferð. í avarpi sínu undirstrikar Gunnar gjörvuleika °g glæsibrag þýsku þjóðarinnar og lætur þá °sk í ljósi, að fleiri slíkar reisur fylgdu í KJólfarið. Að endingu víkur hann fáeinum °rðum að Þýskalandi nasismans: -Það er hið nýja Þýskaland sem sækir °kkur (íslendinga A.B.) heim. Það er margt ^'sjafnt sagt um þetta land á alþjóðavett- Vangi. Hver sá sem þangað kemur hlýtur þó 0 Verða djúpt snortinn í hjarta sínu, þegar ann verður vitni að því, hvar sem hann fer, Ve eining þýsku þjóðarinnar í hinu nýja ríki er máttug." Að því búnu þakkar skáldið norræna fé- g*nu og menningarstofnun nasista fyrir að afa efnt til þessarar ferðar og hyllir hið jjýja Þýskaland og Þjóðverja með nasista- ^eðjunni Sieg Heil. Um viðbrögð aneyrenda við kveðju skáldsins segir í fyrr- "efndri reisubók: ■>Viðstaddir rísa úr sætum, allir sem einn, g standa eitt augnablik djúpt snortnir með retta handleggi frammi fyrir skáldinu, — as þessi djúptæka hrifning turnast í ósjálf- att og hamslaust lófatak." Se að er svo til að kóróna þessa áhrifamiklu fenu, að þegar menn hafa jafnað sig eftir nrfkif^a-læt'n sýn8ur Einar Kristjánsson Um ^Ur ls'ensk Þjóðlög og uppsker að von- ríkulegan fögnuð viðstaddra. J^ALDAR KVEÐJUR. Áður en Milwau- e eggst við akkeri á ytri höfninni í Reykjavík þann 4. júlí fá farþegar enn einn lesturinn, að þessu sinni frá fulltrúa norræna félagsins, Christian Jenssen, sem tíundar fyrir þeim helstu kosti hins norræna kyns og mikilvægi norrænnar menningar fyrir þær göfugu hugsjónir, sem pólitík nasismans nærist á. Jenssen gleymir að sjálfsögðu ekki að skreyta þennan lofsöng um norðrið með tilhlýðilegum fagurgala um forníslenskar bókmenntir. Það er hátíðleg stund þegar farþegar á Milwaukee stíga í bátana, sem flytja þá til lands. Mörgum verður að sögn hugsað til Ingólfs Arnarsonar, sem fyrstur reisti bæ í þessari hrjóstrugu vík og myndir af fornum hetjum og goðum líða fyrir hugskotssjónir. En þegar kemur að hafnargarðinum eru bátsverjar snögglega vaktir af draumum sín- um um hetjudáðir og goðablót fornkapp- anna. Á hafnargarðinn hefur verið málað stórum stöfum: Es lebe kommunismus. Nie- der mit den Nazisten. Þessi dólgslega áletrun virkar eins og köld gusa í andlit hinna óþreyjufullu íslandsfara. Og útsendarar Moskvuvaldsins láta ekki þar við sitja heldur afhenda gestunum jafnframt flugrit þegar þeir stíga á land, sem reynist vera óhróður um nasismann og Hitler. Gestunum þótti að vonum miður að þeir skyldu fá svo kaldar kveðjur frá þeirri þjóð sem þeir töldu skyldari sér en flestar aðrar. Hins vegar virðast þeir ekki hafa látið þetta atvik spilla gleði sinni yfir því að vera komn- ir til fyrirheitna landsins, enda bætti nokkuð úr skák að þegar þeir komu aftur um borð að lokinni skoðunarferð um Suðurland, beið þeirra vinsamlegt afsökunarbréf frá svonefndum Þýskalandsvinum. í því bréfi er þetta tiltæki kommúnista harmað og tekið fram að einungis tvö prósent íslensku þjóð- arinnar hafi sýkst af vitfirringu kommúnism- ans. Jafnframt er það undirstrikað að „ís- land, land germana, sé og verði vinveitt Þjóðverjum, enda þjóðirnar blóðskyldar“. ÞJÖÐLEIKHÚSIÐ ■ Elnar Kristjánsson f hlutverki sfnu f óperunnl La Travlata sem Þjóftlelkhúsló flutti órift 1953. íslendingur um borð Einar Kristjánsson EINAR Kristjánsson fæddist árið 1910 í Reykjavík. Hann varð stúdent frá M.R. vorið 1930 og eftir það lá leið hans til Vínarborgar þar sem hann lagði stund á söngnám. 1931-33 stundaði hann söngnám í Dres- den. Árið 1933-47 var hann óperusöngvari við Ríkisóperurnar í Dresden, Stuttgart, Berlín, Munchen, Dusseldorf og Hamborg og við Konunglega leikhúsið í Stokkhólmi. Hann var söngvari við Konunglega leik- húsið í Kaupmannahöfn 1948-62. Eftir 1962 flutti Einar heim til fslands og gerðist kennari við óperudeild Tónlistar- skólans í Reykjavík. Hann lést árið 1966. Einar Kristjánsson söng í nokkrum vel- þekktum óperum hér á landi við Þjóðleik- húsið. Má þar nefna Kátu ekkjuna (1952), Leðurblökuna (1952) og La Traviata (1953). Einar Kristjánsson var í hópi stór- söngvara íslands á sínum tíma. 11

x

Þjóðlíf

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Þjóðlíf
https://timarit.is/publication/1099

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.