Þjóðlíf - 01.06.1987, Side 47

Þjóðlíf - 01.06.1987, Side 47
I N N L E N T 1983 var sett auglýsing í DV þar sem kona auglýsti eftir karlmönnum og bað um fjár- hagsaðstoð. Henni bárust allt að 40 bréf og þeir sem sendu bréfin höfðu allir skilið auglýsinguna á sömu leið: „Kona til sölu/ leigu“. Sama auglýsing var sett aftur 1985 og uú bárust enn fleiri bréf — í kringum 50 talsins og þar var sama sagan og verulegar uPphæðir í boði ef veitt var rétt þjónusta. Fleiri af viðmælendum mínum höfðu reynt þessa aðferð til þess að ná sér í við- skiptavini og tekist vel til. Af þessu má ljóst vera að ekki skortir eftirspurn eftir þessari þjónustu hér, þrátt fyrir að margir munu telja að hvergi væri auðveldara að ná sér í ókeypis konur en hér a landi þar sem konur væru með eindæmum frjálslyndar í þessum málum. En eins og einn viðmælenda minn sagði Sem var viðskiptavinur og hafði svarað auglýsingu af þessu tagi, þá taldi hann „mun hetra að vera viss um hvað maður fær með Þv' að greiða fyrir veitta þjónustu en að eyða miklum tíma á öldurhúsum borg- ar'nnar, og lenda með einhverri sem alls ekki skilur eða vill veita þessa þjónustu". Svo mörg voru þau orð. V«NDI . ALLTAF TIL STAÐAR? Pað Ur talinn góður siður þegar fjalla á um akveðin fyrirbæri að byrja á að skilgreina Uvað átt er við í það og það skiptið og út frá Verju maður gengur þegar ákveðin hugtök eru notuð. Hvað vændi varðar, þá dettur manni ým- legt misjafnt í hug og segja má að sitt sýnist hverjum. Eru t.d. eiginkonur þær helstu vændis- °nur sem finnast? Þær sem taka við aunaumslagi mannsins síns einu sinni í viku ug sofa síðan hjá honum með fýlusvip á °studagskvö!dum, það er það sem hann fær ut úr félagsskapnum, það sem honum ber og kert meir, þær sjá um að skúra og bóna? ‘ U|nir hafa gerst svo djarfir að halda þessu Aðrir segja að það sé hreint og beint n®ndi þegar að konur gifta sig til fjár, þ.e. ■ ser ' maka sem er góður „skaffari“ og l_ann hefur síðan einkarétt á því að nota fr,ama þeirra í staðinn. Hér koma hinsvegar ^uni raddir sem segja að svo lengi sem e, !ns se um að ræða einn mann geti þetta a^ 1 talist vændi. Þeir halda áfram og segja e-vamdi sé það þegar um er að ræða marga ist .^klinga, og við þessa skilgreiningu bæt- s'ðan að greiðslu verði að inna af hendi. tak- Vanclast nú aftur málin þvf hægt er að Sa 8reiðslu í ýmsu formi. Þá hafa menn þet- se einung's um vændi að ræða jn.f r tekið er við hreinum og klárum pen- nrT) m’ „Það að ég sef hjá viðgerðarmannin- þes Sem gerði við þvottavélina mína í stað Samlaö bor8a honum“ telst því ekki vændi M væmt Þessu- Uui er abs elcki sv° einfalt og við verð- skirf . k°ma okkur niður á eina ákveðna greiningu áður en við höídum lengra. tnar .ennarannsóknir síðustu ára hafa leitt 8 ' ljós varðandi konur og þær hafa skoðað kynsystur sínar á öllum sviðum. Þar er vændi engin undantekning. Þegar þær ræða þessi mál nota þær skilgreiningu sem gengur út á það að vændi sé „þar sem tveir eða fleiri aðilar semja sín í milli, annar hefur eitthvað til sölu (blíðu) og hinn vill kaupa þessa þjónustu“. Hvort sem greitt er í beinhörðum peningum eða öðru skiptir ekki máli — það er þetta sem er vændi. Nú er það einnig svo, að hægt er að horfa á vændi út frá mismunandi sjónarhornum. Það er t.d. hægt að skoða hvað er löglegt og hvað siðlegt. Þetta hvortveggja er mismun- andi eftir löndum og menningu. Það getur líka verið þannig að eitt form af vændi sé leyfilegt en annað ekki. Svo er t.d. um ísland, en hér finnst ekkert í lögum sem bannar konum sem einstaklingum að selja sig. Fari þær hinsvegar að færa út kvíarnar og setja þetta í fyrirtækjaform þá er það bannað og ólöglegt. Aftur á móti eru allar tegundir vændis leyfðar í Þýskalandi, það þarf aðeins tilskilin leyfi til. Talandi um hvað er siðlegt og hvað ekki vandast málið enn meira og ekki ráðlegt að fara langt inn á þær brautir hér. Þar nægir aðeins að nefna að slíkt tengist menningu og einnig því hvernig almenningur skilgreinir fyrir sjálfum sér það hugtak. Sem dæmi má segja að það þykir ekkert ósiðlegt að fara ein á bari hér á landi en það þætti alls ekki við hæfi í Osló. MENNING. Vera kann að mörgum þyki skjóta skökku við að tala um menningu þegar verið er að fjalla um vændi. En eins og áður sagði tengist þetta menningu hverr- ar þjóðar og svo er einnig um ísland. Við höfum mörg hver heyrt, jafnvel séð og kannað Istedgade í Kaupmannahöfn, Repe- bahnen í Hamborg, Rauða hverfið í Am- sterdam og Ráðhústorgið í Osló, svo eitt- hvað sé nefnt. Þessir staðir eiga sér langar hefðir að baki, sumir svo langar að hægt er að lesa um þá á spjöldum sögunnar og enn aðrir finnast auglýstir í ferðamannabækl- ingum. Við eigum ekkert þessu líkt og það eina sem við stærum okkur af tengt þessu er að við eigum stærsta diskótek í Evrópu og fara margir ferðamenn þangað með ýmsar vonir í brjósti. Hinsvegar finnast heimildir um vændi á spjöldum íslandssögunnar. Það þarf ekki meira en að fletta upp í Öldinni okkar til þess að finna fyrirsagnir eins og „Hundruð reykvískra kvenna hafa mök við setuliðs- menn“ og er hér átt við ástandsmálin svo- kölluðu. Mun hér hafa skapast mjög sér- stakt ástand þar sem konur á öllum aldri gerðu sér mat úr dvöl erlendra hermanna hér á landi. Þáverandi landlæknir lét gera könnun — þá einu sem til er um vændi á íslandi — um það hversu margar konur og á hvaða aldri þær væru sem í þessum ósköpum stæðu. Sýndist nú sitt hverjum um þetta mál og var haft á orði að ekki væri undarlegt að konur reyndu nú loksins að gera sér pening úr undirlífi sínu, þar sem þetta hafi alla jafna fengist frítt! MISMUNANDI TEGUNDIR. Til glöggv- unar má skipta vændi í fjórar mismunandi tegundir, allt eftir því hvar það er stundað og hvernig það er veitt. Það skal tekið fram að hér er aðeins um grófa skiptingu að ræða og aðeins notað til þess að glöggva sig á því hvað t.d. er til á íslandi. Fyrst er þá að telja götuvændið, en það er eitt algengasta formið af vændi og alla jafna það ódýrasta. f Osló kostar t.d. einn „ligge- tur“, sem tekur sennilega 15 mín., 400 krón- ur norskar í dag eða um 2.300 krónur ís- lenskar. Þetta er með því ódýrasta sem ger- ist en þó mun þessi þjónusta vera mun ódýr- ari í Þýskalandi. Við þessa tegund af vændi tengjast flestir vímuefnaneytendur, þ.e þeir einstaklingar sem eru í hvað mestri þörf að fjármagna neyslu sína. Þetta finnst á íslandi okkar daga og er með svipuðu sniði (sjá viðtal annars staðar). f annað sætið má setja hótel og veitingastaðina. Þetta er nokkuð algengt form og þar er vændi stundað bæði með og án vitneskju þeirra sem reka stað- ina. Hér er um að ræða dýrari þjónustu og vandaðri, ef svo má að orði komast. Hér á landi finnst þessi flokkur en það hefur hing- að til reynst erfitt að komast í bein tengsl við þá sem stunda þetta. Þó er vitað um erlenda ferðamenn eða gesti sem hafa komið hingað og verið boðin slík þjónusta af hálfu þeirra gististaða sem þeir dvöldu á. í þriðja sætið má svo setja bari, klúbba og nuddstaði með meiru, sem ku afar vinsælt og hægt að fá hina margvíslegustu þjónustu og allar óskir eru sagðar rætanlegar. Þetta mun ekki finnast hér í neinum mæli en um það skortir upplýsingar. Fjórða sætið er hvað vinsælast á íslandi en það eru tengsl í gegnum allskonar auglýsingar og kunnings- skap. Hér er um að ræða boð á þjónustu sem oft er mjög sérhæfð og að reyndra manna sögn mjög góð. Konur hér á landi sem stunda þessa iðju segja að ekki nægi að vera góð í kynlífi, bæði þurfi að koma til gott útlit, almenn þekking og reynsla. Þetta kemur auðvitað heim og saman við það orð sem við íslendingar höfum á okkur, nefni- lega að við erum eða viljum vera heimsborg- arar í sem víðastri merkingu. HVERJAR ERU VÆNDISKONUR? Þetta er spurning sem brunnið hefur á mörg- um, og þá sérstaklega tveim hópum; þeim sem vilja kaupa þessa þjónustu og þeim sem áhuga hafa á því að rannsaka málin. Tölu- vert liggur fyrir af rannsóknum á þessu sviði og ekki úr vegi að skoða það örlítið. Þessu til viðbótar liggja fyrir upplýsingar um vændi og vændiskonur í sjálfsævisögum og viðtalsþáttum, en þetta hefur birst á síðustu árum, að ógleymdum upplýsingum frá sam- tökum vændiskvenna. Það er ekki lengra síðan en í fyrra að vændiskonur fjölmenntu til Sviss til þess að halda ráðstefnu um sín málefni. Þar bar ýmislegt á góma og var m.a. rætt um lífeyrisgreiðslur, eftirlaun og 47

x

Þjóðlíf

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Þjóðlíf
https://timarit.is/publication/1099

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.