Þjóðlíf - 01.06.1989, Blaðsíða 19

INNLENT
Hans Jörgensen Samtökum aldraðra
gerir grein fyrir stöðunni á fundi samtak-
anna átta á dögunum.
orð Jónasar. Hann sagði að komið hefði
fram í nýlegri könnun að 2700 félagsmenn
voru í þörf fyrir leiguhúsnæði, af þeim væru
um 56% einhleypir en 44% væru með fjöl-
skyldu.
Sigurjón Þorbergsson fulltrúi Leigjenda-
samtakanna sagði að erfitt væri að meta hve
mikil þörf væri fyrir leiguhúsnæði þar sem
engin könnun lægi fyrir um hana. Sigurjón
benti á að hjá Reykjavíkurborg einni lægju
nú fyrir umsóknir um 450 leiguíbúðir. Sigur-
jón átaldi stjórnvöld fyrir sinnuleysi gagnvart
leigjendum og kvað mjög erfitt að vera leigj-
andi á íslandi. Algengt væri að leigjendur
væru notaðir til að greiða niður íbúðir fyrir
þá sem ættu þær.
Þriggja ára áætlun
Samtökin átta hafa mótað sameigninlegar
tillögur til lausnar sem miða að því að bæta
þá áratuga vanrækslu sem einkennt hefur
félagslega hluta húsnæðiskerfisins. En allt
frá byrjun síðasta áratugs hefur það verið á
stefnuskrá stjórnvalda að þriðja hver íbúð
sem byggð er, skuli vera í félagslegri eigu.
Nú er hlutfallið um 14%. Húsnæðishópurinn
gerir að tillögu sinni að gerð verði áætlun til
a.m.k. þriggja ára um uppbyggingu 900-1000
íbúða á ári. Hópurinn leggur áherslu á víð-
tæka samstöðu um þetta átak þar sem ríkis-
valdið, sveitarfélög, samtök launafólks, hús-
næðissamvinnufélög og önnur samtök legg-
ist á eitt til þess að komast út úr þeim
ógöngum sem húsnæðiskerfið er nú í. Sam-
tökin leggja einnig áherslu á að hraða verði
endurskoðun félagslega húsnæðiskerfisins,
lög samræmd og kerfið verði allt gert skil-
virkara en nú er. — SQ
Hafnarfjörður
Umskipti með nýrri
bæjarstjórn
Það hafa orðið mikil umskipti hér í Hafn-
arfirði frá því núverandi meirihluti tók við
árið 1986. Fram að þeim tíma má segja að
algert sinnuleysi hafi ríkt í byggingu félags-
legra íbúða eða í tuttugu ár. Þau ár voru
byggðar að meðaltali um sex íbúðir á ári.
Eftir að núverandi meirihluti Alþýðuflokks
og Alþýðubandalags tók við, hefur orðið
mikil stefnubreyting í þessum málum, sagði
Sigurður T. Sigurðsson formaður Verka-
mannafélagsins Hlífar í Hafnarfirði.
Frá árinu 1986 hefur verðið hafin bygging
189.íbúða á félagslegum grunni í Hafnarfirði.
Árið 1986 var ráðist í byggingu 26 íbúða, 30
árið 1987. í fyrra voru reistar 15 íbúðir í
verkamannabústöðum, 10 leiguíbúðir og 7
kaupleiguíbúðir, eða samtals 32 íbúðir. I ár
er gert ráð fyrir að afhenda 41 íbúð og áætlað
er, að hefja framkvæmdir við 25. Þannig að
alls er gert ráð fyrir að afhenda um 67 nýjar
íbúðir árið 1990.
— Ástæða þess að við ákváðum að leggja
út í þetta átak er sú knýjandi þörf sem við
sjáum fyrir svona húsnæði. Okkur hefur tek-
ist að létta af mestu pressunni, en það er
langt í land með að biðlistum sé útrýmt,
sagði Guðmundur Árni Stefánsson bæjar-
stjóri í Hafnarfirði. Hann sagði undarlegt
hve margir litu á það sem sjálfsagðan hlut að
hér á landi væru biðlistar eftir félagslegu hús-
næði, — sama fólkið sæi síðan ofsjónuin yfir
biðlistanum eftir venjulegum húsnæðismála-
lánum.
— Við stefnum að því að útrýma biðlistum
eftir félagslegu húsnæði hér á næstu tveimur
til þremur árum. Það mun alla vega ekki
standa á framlagi frá bænum. Frá því við
tókum við höfum við stefnt að því að byggja
70 íbúðir á ári. Því miður hefur Húsnæðist-
ofnun ekki veitt okkur nægilegt mótframlag
til þess að við gætum staðið við þær áætlanir,
sagði Guðmundur. Hann sagði að á undan-
förnum árum hefði bærinn keypt 15 notaðar
leiguíbúðir, án þess að lögbundið framlag
ríkisins kæmi á móti.
Guðmundur sagði brýnt að skilgreina bet-
ur þá kosti sem byðust innan félagslega hús-
næðiskerfisins. Margir þeirra sem kæmu til
hans til að leita úrlausnar á sínum málum
væru svo illa staddir fjárhagslega að þeim
stæði ekki einu sinni verkamannabústaða-
kerfið til boða. Svo væru aðrir sem vel gætu
ráðið við hvaða form sem er innan hins fé-
lagslega kerfis. En meðan kerfið væri svo
flókið að ekki einu sinni allir þeir sem störf-
Við stefnum að því að útrýma biðlistum
eftir félagslegu húsnæði í Hafnarfirði á
næstu tveimur til þremur árum, segir
Guðmundur Árni Stefánsson bæjar-
stjóri.
uðu við það skildu það, væri ljóst að almenn-
ingur gerði það ekki heldur. Þetta taldi Guð-
mundur brýnt að lagfæra því það kostaði
mikla vinnu víða í kerfinu og ylli fjölda fólks
vandræðum hve þetta væri flókið.
Við í stjórn Verkamannabústaða hérna í
Hafnarfirði fögnum að sjálfsögu þeirri
stefnubreytingu sem orðin er hjá bæjaryfir-
völdum, það var orðið löngu tímabært að
hefja hér átak í byggingu íbúða í félagslega
kerfinu. Ég gerði könnun fyrir nokkrum ár-
um og bar saman fjölda íbúða í félagslegri
eigu í Hafnarfirði og á Akureyri. Þar kom í
ljós að Akureyringar áttu um hundrað fleiri
félagslegar íbúðir en Hafnfirðingar, sagði
Sigurður T. Sigurðsson verkalýðsleiðtogi í
Hafnarfirði. Hann sagði mikinn áhuga á hús-
næði á félagslegum grunni í bænum og kvað
Hafnfirðinga þurfa allar þær 200 íbúðir sem
ríkisstjórnin hefði lofað við síðustu kjara-
samninga — slík væri þörfin. Sigurður átaldi
bæði núverandi og fyrrverandi ríkisstjórnir
fyrir að standa ekki við loforð sem þær hafa
gefið. Minnti hann á í því sambandi að ekki
hefði verið staðið við ákvæði sem sett var inn
í kjarasamninga árið 1986 um 200 milljóna
kr. framlag eða jafnvirði þess árlega í félags-
lega kerfið.
— Nú er bara að vona að þessar tvö hundr-
uð íbúðir sem ríkisstjórnin lofaði sé viðbót
en ekki bara það sem hún ætlar að lána til í ár
sagði Sigurður og benti á að íbúðir á félags-
legum grunni væru eini valkostur fjölda
fólks; aldraðra, öryrkja, námsfólks og ann-
arra sem af einhverri ástæðu geta ekki eign-
ast sína eigin íbúð eða vilja ekki taka þátt í
séreignaíbúðakerfinu.
sg
19