Þjóðlíf - 01.06.1989, Side 65

ÞJÓÐFÉLAGSMÁL
Að hafa kvenkynið undir
Ööru hverju verður ofbeldi gegn konum og
börnum almennt umræðuefni í þjóöfelaginu
og nær jafnt til leikra sem lærðra og þrýstir á
ráðamenn að semja lög og reglur sem stemmi
stigu við því og ákveða viðurlög við alvarleg-
ustu brotunum. Því að þrátt fyrir dýrkunina
á mætti hins sterka í mannlegu samfélagi, þá
telst það mannúð og siðvæðing að ofbeldinu
séu takmörk sett og ekki megi níðast átölu-
laust á varnarlausum.
Heima á íslandi mun vera að koma út
skýrsla um meðfeð nauðgunarmála sem
ákveðið var að kanna að undirlagi Kvenna-
listans fyrir nokkrum árum og vonandi verð-
ur hún til einhvers gagns.
Hér í Svíþjóð eru slíkar skýrslur og kann-
anir algengar, en þó er það hörmulegur at-
burður sem átti sér hér stað fyrir skömmu
sem kom af stað seinustu umræðunni um
hvað sé konum og börnum til varnar og
hvernig beri að meðhöndla kvalara þeirra.
Steinunn
Jóhannesdóttir
skrifar um nauðgun
Helén Nilsson var tíu ára telpa sem hafði
mælt sér mót við vinkonur sínar á almanna-
færi í litla þorpinu Hörby á Skáni, þar sem
þær áttu allar heima. Þetta var um kvöldmat-
arleytið og vinkonurnar biðu nokkra hríð án
þess að Helén birtist. Heima biðu foreldrar
hennar eftir að hún kæmi frá vinkonunum.
Hún kom ekki og þá var hafin víðtæk leit að
henni. Það var leitað dögum saman og allt
þorpið var í uppnámi út af hvarfi telpunnar.
Stór hluti sænsku þjóðarinnar fylgdist með
gangi leitarinnar í gegnum fjölmiðla og þegar
nokkrar vikur voru liðnar áttu fáir von á því
að hún fyndist lifandi. Engu að síður fór
hrollur um allt almennilegt fólk þegar líkið af
Helén litlu fannst í svörtum plastpoka.
Henni hafði verið nauðgað og síðan var hún
kyrkt.
Nauðgarinn og barnamorðinginn leikur
enn lausum hala þegar þetta er skrifað. Um
tíma beindist leitin að ókunnugum manni.
65