Tímarit Máls og menningar - 01.12.1996, Page 90

Indriði:
Þú lætur vera að fara inn í svefnherbergið. Þér kemur þetta ekkert við.
Ég geri það sem mér sýnist.
Kristín Ólöf:
Og þetta eru þá þakkirnar! Hvernig heldurðu að hérna liti út, ef ég
kæmi ekki vikulega að líta við hjá þér? Eins og í svínastíu. Ertu að reyna
að breyta þér í svín?
Indriði:
(Hœgt og með nokkuðþungri áherslu). Ég vil bara fá að vera í friði.
Kristín Ólöf:
í friði? I friði fyrir hverju? Hvaða ófriður angrar þig svo sem?
Indriði:
Afskiptasemin. Andskotans afskiptasemin alla tíð! Ég vil vera í friði!
Ef ég vil ekki raka mig eða greiða mér, þá er það mitt mál. Og ég vaska
upp þegar inér sýnist! Hvað kemur öðrum þetta við? Hér kemur hvort
eð er enginn nema þú. Kannski einu sinni í viku. Ekki kemur hann
maðurinn þinn, skrifstofustjórinn. Ekki sjást hér krakkarnir þínir,
barnabörnin mín. Og þegar þú lætur sjá þig, þá ertu ekki fyrr komin
inn úr dyrunum en þú ferð að skammast og rífast. Það eiga víst að
heita ánægjulegar heimsóknir.
Kristín Ólöf:
Ertu búinn að búa um? Hefurðu skipt á rúminu, eins og ég sagði við
þig á föstudaginn?
Indriði:
Þú ferð ekki inn í svefnherbergið!
(Kristín Ólöfgengur á stað að svefnherberginu)
Indriði:
Þú ferð ekki inn í svefnherbergið!
(Kristín Ólöfheyrist opna dyr. Ofurlítil þögn).
Kristín Ólöf:
(Dolfallin, jafnvel óttaslegin). Pabbi. Hvað ertu nú búinn að gera?
88
TMM 1996:4