Svava - 01.10.1899, Blaðsíða 26

SVAVA
170
[Októder
var svo stóvt að námað gæti allan þann niannfjökla, enda
var á þeim tímum venja að halda öil þing úti, eins og
vév vitum.
Þar sem þingið skyldi halda, hallaði landshvginu lítið
eitt, og var svo til hagað að eitt borð og fáeinir óvandað-
ir tréhekkir var sett nþp á brekkubrúninni. Þar skyldi
lögmaðuriun og æðstu menn ríkisins vera, cn bændur og
annar almúgi var utan í brekkunni og gerðu ýrnist að
etanda, sitja eða liggja eftir eigin velþóknan.
Loksins kom lögmaðurinn, það var roskinn og tígu-
legur maður sem bauð góðan þokka af stír. Skvaldrið og
suðan í bænduuum minkaði nú til muna.
Ásamt iögmanninum kom ívar Elaa og leiddi við
hönd sér lítinn 10 ára gamlan dreng, laglegan en fiemur
kvenlegan. Engum af bænduuum kom til hugar að
drei'gur þessi mundi verða konungur þeirra innan stundar.
Þegar Ivar Blaa og fylgdarlið hans var sezt niður,
stóð Jögmaðurinn upp og bað menn hafa lágt um sig.
Allir þögnuðu þegar og biðu þess að lögmaður talaði.
’Allir þtír, sem hér ernð staddir, . riddarar, prestar,
kaupstaðarfólk og bændur', sagði lögmaðurinn hátt og
greinilega, 'skuluð vita, að frá Gotlandi hefir oss borist
pú sorgarfregn, að hinn ústsæli konungur vor, Eiríkur