Fréttablaðið - 13.02.2016, Síða 89

Fyrirtækið býður
upp á vélar sem
eru einfaldar og öruggar
í notkun og sjáum við um
flutniga á vélunum til og
frá leigustað. Algengt er
að tækin séu leigð mann-
laus en við komum
einnig á staðinn og
vinnum verkið sjálfir
fyrir fólk sé þess óskað,“
Gísli Jónsson
Hjá Gísla Jónssyni ehf. er hægt að
fá leigðar vinnuvélar til lengri eða
skemmri tíma. Starfsfólk fyrirtæk-
isins kappkostar að veita úrvals þjón-
ustu með tryggum tækjakosti. Eig-
andi og framkvæmdastjóri fyrir-
tækisins er Gísli Jónsson og hefur
hann rekið fyrirtækið frá árinu 1995.
Fyrir tækið er staðsett á Akranesi,
nánar tiltekið að Ægisbraut 11 og 13.
Stöðugildi eru að jafnaði fimm og
hefur fyrirtækið yfir að ráða fjölda
tækja til ýmissa nota.
„Fyrirtækið býður upp á vélar
sem eru einfaldar og öruggar í notk-
un og sjáum við um flutninga á vél-
unum til og frá leigustað. Algengt er
að tækin séu leigð mannlaus en við
komum einnig á staðinn og vinnum
verkið sjálfir fyrir fólk sé þess
óskað,“ segir Gísli og bætir við að á
meðal tækjakosts fyrirtækisins séu
vinnulyftur, spjótlyftur og skæra-
lyftur, inni- og útilyftur, lyftarar
og skotbómulyftarar svo fátt eitt
sé nefnt. „Við erum með vinnulyft-
ur sem fara allt upp í fjörutíu metra
hæð. Við erum með spjótlyftur sem
eru gríðarlega öflugar og hraðvirk-
ar og henta mjög vel í nær öll verk
utandyra. Minnstu vélarnar henta
til dæmis vel til viðgerða á íbúðar-
húsum. Einnig erum við með gott
úrval af skæralyftum, bæði inni- og
útilyftum. Við erum líka með skot-
bómulyftara sem nýtast vel á stórum
byggingasvæðum – sama hvert um-
fangið er, þá eigum við til tæki sem
nýtast í hvaða verk sem er.“
Starfsmenn Gísla Jónssonar ehf.
taka einnig að sér að sjá um snjó-
ruðning og hreinsun fyrir einka-
aðila, fyrirtæki, húsfélög, stofnanir
og bæjarfélög, og sjá líka um hálku-
vörn í formi salts eða sands. Á sumr-
in taka þeir að sér slátt og sjá þeir
meðal annars um allan slátt fyrir
Akraneskaupstað. Gísli segir að þeir
séu einnig með gröfur og taki að sér
smærri verkefni. „Auk alls þessa
erum við með dráttarbíla sem henta
í hvers kyns verkefni, þar á meðal
bílaflutninga innan- og utanbæjar
og erum við með vakt allan sólar-
hringinn.“ Gísli ítrekar að fyrirtæk-
ið kappkosti að veita viðskiptavinum
snögga, góða og örugga þjónustu
Úrvals þjónusta og tryggur tækjakostur
Hægt er að fá vinnulyftur, lyftara og gröfur leigðar hjá Gísla Jónssyni ehf. sem henta í hvers kyns verkefni. Algengt er að tækin séu leigð
mannlaus en starfsmenn fyrirtækisins geta einnig komið á staðinn. Starfsfólk Gísla Jónssonar ehf. veitir fljóta og góða þjónustu.
Starfsmenn Gísla Jónssonar ehf. leysa hin ýmsu verkefni fljótt og vel af hendi. Meðal annars sjá þeir um snjóruðning og
hreinsun og hvers konar flutninga. Hjá fyrirtækinu má einnig fá leigð hin ýmsu tæki, svo sem skæralyftur.
Árið 1902 höfðu 65 skýjakljúfar
risið í New York. Galdurinn á bak
við hæðina voru framfarir í bygg-
ingatækni og burðarþol eldþolinna
járnbita sem húsin voru byggð á.
Járngrindurnar gátu teygt sig tugi
og hundruð metra upp í loft. Áður
þurfti neðsta hæðin að bera uppi
allan þungann og ef veggirnir áttu
ekki að vera þeim mun þykkari og
voldugri gat húsið ekki orðið marg-
ar hæðir.
Fyrstu háhýsin risu í borgunum
Chicago og New York eftir árið 1880
og 1888 var farið að kalla þau skýja-
kljúfa.
Þeir smiðir og verkamenn sem
unnu að byggingu skýjakljúfanna
unnu við ævintýralegar aðstæð-
ur, hundruð metra yfir jörðu og án
alls öryggisbúnaðar. Það þurfti að-
eins eitt skref á skjön og menn létu
lífið við byggingu háhýsanna. Þess
utan var oft gífurleg pressa sett á
verkið þegar keppni varð milli eig-
enda húsanna um hver yrði fyrstur
að opna fyrir gestum, eða hver gæti
reist hæsta turninn.
Margar magnaðar ljósmyndir eru
til af störfum þessara manna með
oft ansi einfaldan búnað, stálvír,
króka og talíu til að lyfta þungum
járnbitum. Á sumum þeirra má þó
sjá verkamennina bregða á leik í há-
loftunum. Lofthræðsla hefur ekki
hrjáð þá alla en þó er ekki erfitt að
ímynda sér að hræðsla hafi sagt til
sín, til dæmis ef hvasst var í veðri.
Þá voru indíánar látnir vinna við
byggingu skýjakljúfa þar sem talið
var að þeir gætu ekki orðið loft-
Ofurhugar fyrstu skýjakljúfanna
Vinnuaðstæður þeirra sem byggðu fyrstu skýjakljúfana í Bandaríkjunum á seinni hluta nítjándu aldar og fyrri hluta þeirrar tuttugustu voru
oft ævintýralegar. Margar magnaðar myndir sýna verkamennina hanga utan á háhýsunum sem risu í bæði New York og Chicago á
þessum árum, hundruð metra fyrir ofan jörð. Notkun öryggislína var sjaldgæf sjón og oft mikil pressa á að ljúka byggingu á undan öðrum.
Stálbita komið á sinn stað, nánast
með handafli. Aðstæður verkamann-
anna sem unnu að byggingu fyrstu
skýjakljúfanna voru oft ævintýralegar.
Myndin er tekin í New York 1922.
Lofthræðslan hefur ekki hrjáð alla, þarna er brugðið á leik á stálbita sem hangir í
stálvírum. Myndin er tekin í kringum 1930. NOrdicpHOtOS/GettY
Byggingarverkamenn að störfum hátt yfir húsþökum New York-borgar árið 1925.
Singer-byggingin sést í bakgrunni. NOrdicpHOtOS/GettY
hræddir. Staðreyndin var hins vegar
sú að þeir urðu jafn hræddir og aðrir
en það samræmdist ekki menningu
þeirra að sýna það.
Áður en skýjakljúfar komu til
sögunnar þýddu efri hæðir þramm
upp margar tröppur. Jarðhæðin og
neðstu hæðirnar voru því dýrastar í
leigu en ódýrara varð eftir því sem
ofar dró. Eftir að Otis-lyftan varð
að veruleika árið 1852 snerist þetta
við. Efsta hæðin (e. penthouse) varð
dýrust.
heimild: wikipedia.org og history.co.uk.
MYNd/SKeSSUHOrN
Kynningarblað ViNNULYFtUr, KrANAr OG pALLAr
13. febrúar 2016 3