Slökkviliðsmaðurinn - 01.09.1992, Blaðsíða 9

Fyrsti neyðarbíllinn árið 1982 fyrir
framan bílageymslu slysadeildar BSR.
Kennarar á þessum námskeiðum
eru sérfræðingar og læknar af Borgar-
spítalanum, Landspítala og Landa-
koti. Námskeiðið samanstendur af 84
bóklegum tímum og 150 tíma viðveru
á neyðarbíl með vönum manni. Menn
læra að þekkja öll þau lyf sem í lyfja-
töskunni eru, kunna skil á verkun
þeirra og notagildi. Farið er yfir
helstu atriði lífeðlisfræði, líkamann al-
mennt, þekkja helstu hjartsláttar-
óreglur, þekkja einkenni hinna ýmsu
sjúkdóma og meðhöndlun þeirra, fæð-
ingarhjálp og margt fleira.
Ertu ánægð með samstarfið við
slökkviliðsmennina?
Já ég er ánægð með það. Þetta starf
byggist upp á góðri samvinnu milli
okkar. Þetta ár sem ég er búin að vera
á neyðarbílnum hefur verið frábært
hvað það snertir. Mátulega léttur
mórall, Það er mjög þýðingarmikið að
einmitt mórallinn sé góður og ákveð-
inn léttleiki yfir mönnum án þess þó
að sýna af sér kæruleysi. Áhöfn á
neyðarbíl lendir í svo mörgu að menn
verða að hafa móralinn í lagi til að
sleppa heill út úr þessu.
En hvað um þitt besta eða versta út-
kall?
Það hafa náttúrulega verið mörg
slæm útköll, en ég get ekki nefnt eitt
frekar en annað. Ég á mér þó óska út-
kall. Það er að taka á móti barni, ég
hef enn ekki lent í því. Ég get vel
ímyndað mér að það, að taka á móti
nýju lífi í þennan heim sé alveg hreint
stórkostlegt.
Af hverju er Birgitta læknir á neyðar-
bfl?
Af hverju? Það fylgir minni stöðu
sem reyndur aðstoðarlæknir á lyf-
læknisdeild. Þegar ég sótti um þá
stöðu sem ég er í núna, þá var það
líka af því að ég vissi að henni fylgdu
vaktir á neyðarbíl. Mér fannst það
vera spennandi og ekki síst það að úti
á neyðarbílnum ert þú undir sjálfri þér
komin. Þú hefur engan þér reyndari
lækni til að leyta ráða hjá eins og
maður getur gert inni á deild. Maður
stendur einn sem læknir og verður að
reiða sig á sjálfan sig. Það dugar ekk-
ert annað en að standa sig. Þarna
kynnist maður líka allt annarri hlið á
lífinu hér í Reykjavík. Maður trúði í
raun og veru aldrei að svona mikil
eymd væri til hér en það er hún svo
sannarlega. Eins er með það ofbeldi
sem maður verður vitni að, ég hefði
ekki trúað því að óreyndu.
Kom þér á einhvern hátt á óvart
hvernig neyðarbíllinn vinnur?
Það var sérstaklega eitt sem kom
mér á óvart. Það var þegar ég var að
byrja á bílnum þá hélt ég að „aum-
ingja litla Birgitta" stæði algjörlega
ein í baráttunni. En þá komst ég að
því að sjúkraflutningsmenn í Reykja-
vík kunna bara helv. . . mikið fyrir
sér í sínu fagi. Þeir stóðu mjög vel við
bakið á mér í fyrstu útköllunum.
Reynslan sem fæst af því að vera
læknir á neyðarbfl. Kemur hún til
með að nýtast þér í framtíðinni?
Alveg tvímælalaust gerir hún það.
Þetta er svo fjölbreytt vinna að það er
sama í hvaða framhaldsnám ég færi,
hún kemur til með að nýtast mér vel.
Hvernig sérð þú framtíðina í rekstri
neyðarbíls?
Ég tel að það eigi enn eftir að bæta
menntun sjúkraflutningsmanna. Ég sé
það fyrir mér að hún eigi eftir að
verða hliðstæð svokölluðu Para-
medicsnámi sem er það form sem rek-
ið er t.d. í Bandaríkjunum. Þá hugsa
ég að í framtíðinni verði ekki læknir á
neyðarbíl heldur sérmenntaðir sjúkra-
flutningamenn þ.e. „Paramedics“.
Það yrði að vísu mjög slæmt fyrir þá
lækna sem í dag eru á bílnum því
þetta er alveg einstakt kennslutæki og
væri virkileg eftirsjá af fyrir aðstoðar-
lækna framtíðarinnar.
Einhver góð ráð til fólks að lokum?
Nú er vitað að lífslíkur manna stór-
aukast ef nærstaddir bregðast fljótt og
rétt við, hvort sem um er að ræða
bráðaveikindi eða slys.
Ég vil hvetja sem flesta til að kynna
sér hjálp í viðlögum og þá sem ein-
hverja kunnáttu hafa að hika ekki við
að nota hana. Hversu ómerkileg sem
hún kann að virðast, þá getur það ver-
ið það sem skilur á milli lífs og dauða.
Ég þakka þér kærlega þér spjallið
Birgitta og vona að störf þín verði jafn
farsæl og hingað til.
V.G.
SLÖKKVILIÐSMAÐURINN
9