Fréttabréf Öryrkjabandalags Íslands - 01.12.1995, Blaðsíða 7

allan af spurning-
um, þegar það
sjálft eða aðstand-
endur þeirra veikj-
ast. Þaðeralmennt
talinn sífellt mikil-
vægari þáttur í
meðferð að veita
bæði sjúklingunum
og aðstandendum
þeirra nauðsynlega
fræðslu. Grund-
vallaratriði í allri
fræðslu er að borin
sé full virðing fyrir
þeim sem á að
fræða og hlustað sé
á þær spurningar,
hugsanir og tilfinn-
ingar sem bærast
með þeim.
Er almennt borin næg virðing fyrir
þeim sem veikjast og aðstand-
endumþeirra? Erhlustað nægjanlega
á þær spurningar, hugsanir og til-
finningar sem bærast með þeim? Er
tekið nægjanlegt mark á þeim skila-
boðum, sem þeir eru að reyna að
miðla? Þannig mætti lengi spyrja.
Hvað tekur við þegar fólk út-
skrifast af geðdeildum? A undan-
förnum árum hafa verið stigin mikil-
væg skref í þessu sambandi. Starfs-
fólk geðdeilda vinnur þar gott starf í
samvinnu við sveitarfélög og svæðis-
skrifstofur málefna fatlaðra. Einnig
hafa félög eins og Geðhjálp, Geð-
vernd og Öryrkjabandalag íslands
staðið að uppbyggingu á þjónustu við
geðsjúka úti í samfélaginu. Þrátt fyrir
að margt hafi verið gert eru geðfatl-
aðirennþáágötunni,jafnvel í orðsins
fyllstu merkingu.
Til þess að þeir sem eru mest veikir
geti lifað eðlilegu lífi, átt sér heimili
og fyllt lífið innihaldi, þá þurfa þeir
markvissan stuðning. Fólk þarf
stuðning til að fóta sig að nýju, í sam-
skiptum við vini og vandamenn, við
að ráða við heimilisstörf, nám eða
vinnu og tómstundir. Geðhjálp hefur
lagt áherslu á að þessi hópur fái þenn-
an stuðning.
Geðhjálp stendur í dag fyrir
stuðningsþjónustu við þá mest
fötluðu. Þessi þjónusta þróaðist út frá
félagsmiðstöð og skrifstofu félagsins,
en þangað hefur m.a. leitað fólk sem
er alvarlega fatlað vegna geðsjúk-
dóma. Hugmyndin með þessari þjón-
ustu var að hún byggðist á forsendum
þeirra sem hennar njóta og innihald
hennar væri mótað í samvinnu við
neytendur. Að hve miklu leyti þetta
hefur tekist get ég ekki sagt til um á
þessu stigi.
Vegna skorts á
rekstrarfé söfn-
uðust upp skuldir í
fyrra og þess vegna
varð félagið að
loka skrifstofu
sinni tímabundið.
Skrifstofan hefur
gegnt mjög mikil-
vægu hlutverki, þar
sem þangað hafa
leitað sjúklingar og
aðstandendur, m.a.
þeir sem hafa setið
uppi með í'ullt af
ósvöruðum spurn-
ingum og tilfinn-
ingum eftir sam-
skipti við opinbera
aðila. Skrifstofan
hefur kappkostað
að styðja fólk við
að leita svara og stutt það í að leita
sér þjónustu og réttar síns. Það hefur
verið algerlega óviðunandi að þessi
starfsemi skuli hafa legið niðri.
í dag er útlit fyrir að skrifstofan
verði opnuð að nýju um næstu áramót.
I því sambandi verður endurskoðuð
sú stuðningsþjónusta sem er á vegum
félagsins. Vonandi berum við gæfu
til þess að félagið nái að blómstra með
rekstri skrifstofu, félagsmiðstöðvar,
stuðningsþjónustu og sambýla og
hugsjónir þess nái að hlúa að þeim
vaxtarbroddum sem ýti undir bætta
þjónustu við geðsjúka og aðstand-
endur þeirra.
Magnús Þorgrímsson
fv. form.Geðhjálpar
Greinin er að stofni til erindi
sem Magnús flutti á alþjóða-
degi geðfatlaðra 10. okt. sl.
Hlerað
í hornum
Drukkinn maður, sem var á leiðinni
heim nótt eina, rakst á mann sem var
að horfa á stjörnurnar gegnum
stjörnukíki, sem hann hafði sett upp á
þrífæti í garðinum hjá sér. Sá fulli leit
upp í loftið og sá í sama bili stjömu-
hrap. Þá gat hann ekki orða bundist,
heldur gall við: „Vá, maður, þú ert
aldeilis meistaraskytta!"
Þorpsprestunum tveimur kom ekkert
allt of vel saman, en einhvem tíma í
guðrækniskasti ákváðu þeir að vinna
saman í friði og vinsemd. „Þegar öllu
er á botninn hvolft“, sagði annar
þeirra, „erum við báðir þjónar guðs“.
„Rétt er það“, svaraði hinn. „Svo við
skulum þjóna honum sem best við
kunnum - þú á þinn hátt, og ég á
hans“.
*
Betlari nokkur stillti sér alltaf upp á
sama stað við innganginn á stórum
skýjakljúf, þar sem hundruð skrifstofa
voru til húsa. Hann var að selja skó-
reimar. Framkvæmdastjóri nokkur
gerði það að reglu að borga betlar-
anum andvirði skóreima daglega, án
þess þó nokkru sinni að hirða þær.
Dag einn, þegar betlarinn tók við
sínum venjulegu 25 krónum gekk
hann nokkur skref á eftir velgjörð-
armanni sínum, klappaði honum létt
á öxlina og sagði: „Mér þykir leitt að
vera að kvarta en skóreimamar kosta
núna þrjátíu krónur“.
FRÉTTABRÉF ÖRYRKJABANDALAGSINS
7