Íþróttablaðið - 01.02.1966, Síða 68

okkur frábæra fyrirgreiðslu á með-
an við dvöldum þar.
Áttundi jan. Hvíldardagur, létt
æfing um eftirmiðdaginn, var kvik-
mynduð af fréttamönnum kanadiska
sjónvarpsins og viðtal við farar-
stjórann. Var þessu sjónvarpað með
kvöldfréttum og höfðu menn gaman
af að sjá sjálfan sig í sjónvarpinu.
Níunda jan. var leikið við gest-
gjafana Carleton University. Sá
leikur var skemmtilegur, okkar menn
höfðu yfir í hálfleik 37:34, en leik-
urinn endaði með sigri Carleton 63:
62. Þennan leik hefðum við þó sann-
arlega átt að vinna, en það var eins
og heppni gæti ekki fylgt liðinu.
Þorsteinn skoraði 26 stig og var bezti
maður á vellinum.
Tíunda janúar var ferðast með
langferðabíl til Montreal, þar farið
á bíó, meðan beðið var eftir áætlun-
arvagninum til Burlington Vermont í
Bandaríkjunum. Komið til Burling-
ton laust eftir miðnættið eftir erfiða
ferð. Ágætar móttökur, liðinu komið
fyrir á gistihúsi, en máltíðir snædd-
ar á St. Michaels College.
Ellefti janúar. Leikið við St.
Michaels College um kveldið í aðal-
samkomusal Burlington, en á leik-
sviðinu þar, hafði Karlakór Reykja-
víkur sungið á hljómleikaför sinni
um Bandaríkin.
Töpuðum leiknum 81:61, en þó var
hér um mjög góðann leik að ræða.
Mótherjarnir voru eitt sterkasta lið-
ið, sem við mættum á ferð okkar,
enda hafði St. Michaels skorað að
meðaltali 105 stig í næstu 5 leikum
á undan þessu og „stjarnan" í liði
þeirra Dick Tarrant hafði skorað 29
stig að meðaltali í leik yfir allt leik-
tímabilið. Gegn okkur skoraði Tarr-
ant aðeins 13 stig.
Þjálfari St. Michaels sagði í blaða-
viðtali eftir leikinn: „Þetta var einn
af þeim leikjum, sem maður óskar
að væru leiknir heima og heiman.“
Betri meðmæli getur lið okkar tæp-
ast hlotið.
Tólfti janúar. Ekið með skólavagni
til Plymouth og leikið við Plymouth
State University um kvöldið.
Töpuðum 74:63, en þetta var einn
þeirra leikja, sem við hefðum átt að
vinna með örlítilli heppni. Móttökur
ágætar, liðsmenn gistu hjá stúdent-
um og kynntust mörgum góðum fé-
lögum.
Þrettánda jan. Ekið í skólabifreið
til St. Anselms College, Manchester,
New Hampshire. Búið á móteli um
nóttina og þurftum við að greiða
þann kostnað sjálfir. Um hádegi 14.
jan. fluttum við yfir til St. Anselms
og var leikmönnum komið fyrir á
herbergjum stúdenta eins og hjá
Plymouth State.
Lékum við St. Anselms um kvöldið
og töpuðum 78:62. Þetta var þriðji
leikurinn, sem við áttum að vinna.
Fimmtándi jan. Ekið í einkabif-
reiðum frá St. Anselms til Massa-
chusetts Institute of Technology,
Cambridge, Mass.
Um kvöldið var liðinu boðið I veg-
lega kvöldverðarveizlu hjá M.I.T. Þar
hittum við góðan vin, Mr. John Wood,
sem verið hafði kennari hjá KKl
sumarið 1963. Voru margar ræður
Þorsteinn Hallgrímsson.
haldnar og þakkaði fararsjóri mót-
tökurnar með nokkrum orðum.
Síðar um kvöldið var liðið gestir
hins heimsfræga körfuknattleiksliðs
Boston Celtics á leik þess við Phila-
delphia 76ers í Boston Garden. I
hálfleik var liðið kynnt fyrir áhorf-
endum og fararstjóri kvaddur út á
leikvöllinn, þar sem hann afhenti
oddfána KKl, þeim Bill Russel, fyrir-
liða Boston Celtics, Arnold ,,Red“
Auerbach þjálfara Celtics og Dolph
Schayes þjálfara 76 ers, en Schayes
var einn af leikmönnum Syracuse
Nationals, er sýndu körfuknattleik í
Reykjavík 1955. Sjálfur var Schayes
einn af þekktustu leikmönnum
Bandaríkjanna.
Sextánda janúar. Blindhríð í
Boston allan daginn. Leikið við M.I.
T. um kvöldið og tapaðist sá leikur
80:64. Þessi stigamunur var of mikill
eftir gangi leiksins og dómarar voru
frámunanlega lélegir.
Sautjándi janúar. Flogið til Ne-w
York kl. 8 um morguninn og flutt
inn á Sheraton Atlantic Hotel. Flest-
ir fóru beint í rúmið enda hvíldinni
fegnir eftir langt og strangt ferða-
lag.
Átjándi janúar. Dagurinn notaður
til verzlunar, en kl. 22 um kvöldið
var haldið heimleiðis með Loftleiða-
flugvél og komið til Keflavíkurflug-
vallar morguninn eftir.
Bandaríkja- og Kanadaför lands-
liðs okkar, mun vera lengsta og erfið-
asta keppnisferðalag, sem nokkur
íslenzkur íþróttaflokkur hefir farið.
Enda þótt engir sigrar fengjust í
þessari ferð og við þeim hafði ekki
verið búizt, þá tel ég að árangur
ferðarinnar hafi verið bæði mikill og
margvíslegur. Leikmenn okkar
fengu að sjá þá keppa, sem í dag
standa hæst í þessari íþróttagrein
I heiminum. Ennfremur fengu
piitarnir okkar að reyna krafta
sína við mjög sterk lið, sem voru í
topp þjálfun. Sá samanburður er
fékkst á getu okkar og þessara liða,
er ekki hagstæður í tölum, en tækni-
lega séð stöndum við þessum liðum
ekki jafn langt að baki og úrslita-
tölurnar gefa til kynna.
Bandaríkjaför landsliðsins var góð
landkynning. Fjölda leikja var út-
varpað og útvarps- og sjónvarpsvið-
töl ásamt fjölda blaðagreina vöktu
mikla athygli á Islandi.
68