Strandapósturinn - 01.06.1982, Qupperneq 62

var ekki siður á æskuárum mínum að fara á bæi nema menn
ættu erindi.
Eg man Ólaf bónda sem stórvaxinn mann með einhverjar þær
stærstu og vinnulúnustu hendur sem ég hefi séð. Aldrei lærði sá
maður að hlífa sér, það sá ég unglingurinn þegar ég var með
honum í uppskipunarvinnu en þar var hann venjulega fyrstur til
að lyfta þyngstu pökkunum. „Það vantar hann Ólaf“, man ég
mann segja er Ólafur var fjarstaddur sem sjaldan var og verki
miðaði lítt.
„Það fór að lagast hjá okkur Jónu minni, þegar ég hætti að
þurfa að flytja burt lífgrösin,“ sagði Ólafur eitt sinn svo ég
heyrði en þau höfðu greitt afgjald af jörðinni áður en þau eign-
uðust hana með töðu af túninu en töðuna flutti Ólafur á bagga
hestum að Fjarðarhorni.
Má nærri geta að þá hefur þeim þótt þröngt skorinn stakkurinn
en það breyttist eftir að þau urðu sjálfeignarfólk.
Jónu man ég sem hægláta konu, sem tók á móti gesti sínum
með hlýju handabandi og bætti gjarna í bollann, þegar glóðvolg
mjólkin var drukkin og kökum nýbökuðum gert góð skil.
Nú eru þau hjón látin en tveir synir þeirra, Sigurjón og
Kjartan, búa nú á Hlaðhamri. Meðal annarra barna þeirra
Ólafs og Jónu má nefna Þorstein yfirkennara við Laugarnesskóla
í Reykjavík fyrverandi formann Átthagafélags Strandamanna
Þess má að lokum geta að á Hlaðhamri á að hafa gerst hin
átakanlega harmsaga þjóðsagan um Árna og Guðrúnu en hún
heyrir til liðnum öldum. Nú er bjart yfir Hlaðhamri og mun þar
sem fyrr gott að koma.
X.
Laxárdalur
Laxá heitir á nokkuð vatnsmikil vor og haust. Laxá skilur að
lönd Hlaðhamars og næsta bæjar fyrir innan Kjörseyri. Upp
með ánni undir rótun heiðar sem dregur nafn af henni og heitir
Laxárdalsheiði, er dalverpi þar sem stendur bærinn Laxárdalur.
Þar er hlýlegt bæjarstæði en útsýni ekki mjög mikið.
60