Strandapósturinn - 01.06.1982, Side 89

Ragnheiður Viggósdóttir:
Formálsorð
Frásögn þessi var flutt í útvarp í þættinum „Man ég það sem
löngu leið“ hinn 13. apríl síðastliðinn. Umsjónarmaður þáttarins
Ragnheiður Viggósdóttir, flutti þá nokkur formálsorð og þótti
rétt að hafa þau hér með. Eru þau prentuð hér orðrétt eins og
þau voru lesin í útvarp.
Þessi frásögn er eftir Þorstein Jónsson frá Broddanesi. Þor-
steinn er nú búsettur á Hólmavík. Hann lærði húsasmíðar á
unga aldri og hefur alla tíð unnið við smíðar. Þótt hann sé nú
kominn hátt á áttræðisaldur og heilsan mjög tekin að bila, þa fer
því fjarri að hann hafi lagt smíðatólin á hilluna. Enn vinnur
hann flesta daga eitthvað á verkstæði sínu þótt hann klifri ekki
lengur upp um rjáfur á nýbyggingum.
Þorsteinn mun hafa fest þessa frásögn á blað fyrir um það bil
tveimur árum, meðan heilsan var enn það góð að hann gat setið
og skrifað. Þegar ég sá þetta hjá honum, falaðist ég eftir því til
flutnings í útvarp og leyfði hann það, enda þótt það væri ekki
meining hans í upphafi. Það skal tekið fram, að nafngiftin —
Kjölfestan sem dugði — er frá mér komin. 'Þorsteinn kallaði
frásögn sína því yfirlætislausa nafni — Þankar. En það sem ég á
við með þessu nafni er ekki aðeins það, að steinarnir góðu frá
Kollafjarðarnesi, sem um getur í frásögninni, hafi verið sú kjöl-
festa sem dugði, heldur er mér það einnig hugfast, að Þorsteinn
hefur í sjálfum sér þá kjölfestu sem honum hefur dugað til að
standast alla sjói sem á honum hafa brotnað i lífinu.
Þorsteinn er kvæntur Elínu Magnúsdóttur og eiga þau 4 börn
á lífi, en tvo syni misstu þau með stuttu millibili á árinu 1959.
Var annar þeirra 18 ára en hinn 14. Það mun flestum sem til
87