Strandapósturinn - 01.06.1982, Side 172

Jóhannes frá Asparvík:
Endalokin
Hljóónar lífsins óður, harðar þrautir stinga
hjartað er að breytast í stein án tilfinninga,
œðakerfið þrengist og bakið það er bilað
bráðum hef e'g dagsverkinu aðfullu og öllu skilað.
Eg kveð þig gamli heimur, með kosti þína og galla
hverjum manni er áskaþað um síðir verða að falla.
Þá blessun þú mér veittir að brauðs ég mátti neyta
með berum höndum aflað í mínum eigin sveita.
Fullnœgingin besta að finna gleði í störfum
frumstœðasta hvötin að sinna lífsins þörfum.
Göfugasta kenndin að þroska eigin anda
auðœfi er stritið megnar ekki að granda.
Það er svo margt að þakka er lífsins stund er liðin
lokadagur nálgast með hvíldina og friðinn.
Og meðan biðin varir er líka Ijúft að dreyma
liðna œskudaga á ströndinni minni heima.
Og hvað er betri endir en barn að verða aftur,
í brosi hinsta geislans er fólginn lífsins kraftur.
Afram má ég halda þó ekki þekki veginn
einhverntíma nœ ég ströndinni hinumegin.
Jóhannes frá Asparvík.
170