Strandapósturinn - 01.06.2013, Page 85

83
hann þyrfti ekki að hafa áhyggjur af því meðan Jón Arngrímsson
væri uppi standandi. Sýndi þetta svar vel traust hans á Jóni enda
sveik það ekki. Frændi okkar, Elías Guðmundsson frá Bæ (bróðir
Guðmundar er fyrr var getið), var eiginlega uppeldissonur pabba;
hann kom víst mjög ungur til hans og var hjá honum uns hann
kvæntist og hóf búskap í Bæ 1918. Einnig minnist ég Stefáns
Björnssonar er var hjá okkur í vinnumennsku nokkur ár en hann
var síðar lengi umsjónarmaður elstu verkamannabústaðanna í
Reykjavík, sérlega gegn og vandaður maður. Auk þeirra sem hér
hafa verið nefndir voru svo jafnan einn eða tveir kaupamenn og
kaupakonur á sumrin en einnig á öðrum árstímum, vor og haust
þegar annríki var mest, var aðkomufólk fengið tíma og tíma. Á
heimilinu voru einnig oftast einhver aðkomubörn, stundum eitt,
stundum fleiri, og þá misjafnlega lengi, sum nokkur ár.
Ég á ekki nema sérlega góðar og hugljúfar minningar um allt
þetta fólk. Allt var það dugnaðar- og dyggðamanneskjur. Augna-
þjónusta eða vinnusvik þekktust ekki í fari þess og hollusta þess
Guðmundur Guðmundsson frá Ófeigsfirði (t.h.) og Guðmundur á Mel-
um (Guðmundur Pétur Guðmundsson, sonur hálfsystur hans).