Strandapósturinn - 01.06.2013, Page 107

105
ar. Ekki man ég hve margt fólk gat matast við þetta borð né held-
ur hve margt var í þessari veislu en varla mun það hafa verið færra
en 70 manns með heimafólki. Nægar voru veitingar og áfengis-
bann ekki komið svo til framkvæmda að vín væri ekki nóg á borð-
um. (En ekki neytti ég þess í þetta sinn sem í afmæli Ófeigs forð-
um.) Þarna var mikið fjör og mikill gleðskapur en áberandi
drukkinn var enginn en létt yfir öllum. Þegar vígsla hafði farið
fram og allir höfðu neytt matar og drykkjar var brugðið til úti-
leikja á nýsleginni og rakaðri flöt á túninu uns sest var að kaffi- og
súkkulaðidrykkju. Skorti þá ekki heldur vínföng sem setið var yfir
um nóttina. Mikið var sungið og presturinn okkar hélt langa
ræðu fyrir minni brúðhjónanna en við unga fólkið lékum okkur
úti á túninu í góða veðrinu. Veislan stóð fram á morgun er boðs-
gestir fóru að tygja sig til heimferðar. Prestur okkar var þá séra
Böðvar Eyjólfsson.
Þetta sem hér hefur verið sagt um vínveitingar á aðeins við um
fyrstu tólf ár aldarinnar en upp úr því breyttist þetta með tilkomu
áfengisbannsins. Þá hverfa úr sögunni allar víndrykkjuveislur eðli
málsins samkvæmt svo áfengi sést ekki framar nema endrum og
eins þegar stöku dugnaðarmönnum tókst að klófesta flösku við
skipskomu.
Tveimur reglulegum dansleikjum man ég eftir frá árunum
1912–1915. Var sá fyrri haldinn í vörugeymslu verslunarfélagsins
á Norðurfirði en hinn í hálfinnréttuðu steinhúsi er var í smíðum
á Gjögri. Báðir þessir dansleikir voru haldnir til styrktar nýstofn-
uðu lestrarfélagi hreppsins. Dansleikurinn á Gjögri var um miðj-
an vetur og snjór yfir öllu landi. Fórum við að heiman á skíðum í
versta kafaldsbyl daginn áður en leikurinn skyldi haldinn. Var
þann dag farið yfir Ingólfsfjarðarbrekku og Eyrarháls en gist hjá
frændfólki okkar á Finnbogastöðum. Daginn eftir, upp úr hádegi,
héldum við svo til samkomustaðarins á Gjögri í sama bylnum. Um
6–7 e.h. var samkoman sett af farkennara hreppsins, Guðmundi
Þ. Guðmundssyni á Finnbogastöðum, með stuttri ræðu. Söng
hann síðan gamanvísur er einhverjir hagyrðingar í hreppnum
höfðu sett saman í tilefni atburðarins en síðan hófst bögglaupp-
boð. Til gamans set ég hér fyrsta erindið: