Morgunblaðið - 01.04.2022, Page 20

20 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 1. APRÍL 2022
✝
Sigurjón I. Að-
alsteinsson
fæddist í Reykjavík
10. desember 1959.
Hann lést á krabba-
meinsdeild Land-
spítalans 21. mars
2022.
Foreldrar Sig-
urjóns voru Jó-
hanna Bára Sigurð-
ardóttir, f. 17. mars
1935, og Aðalsteinn
Bjarnfreðsson, f. 9. júní 1929, d.
9. apríl 2005. Eldri systir Sig-
urjóns er Kolbrún, f. 16. ágúst
1956.
ur þeirra eru: a) Guðrún Katrín,
f. 17. ágúst 2010, og b) Sigríður
Elma, f. 3. febrúar 2017. 3) Arna
Rós, f. 11. maí 1990, gift Einari
Marteinssyni, f. 22. apríl 1989,
dætur þeirra eru: a) Áróra Ing-
er, f. 2. janúar 2016, og b) Snæ-
dís Lind, f. 24. ágúst 2018.
Eftirlifandi eiginkona Sigur-
jóns er Rungnapa Akapong og á
hún tvö börn.
Sigurjón var húsasmíðameist-
ari að mennt. Starfaði hann að
mestu við smíðar en um fjög-
urra ára skeið starfaði hann
sem umsjónamaður fasteigna á
Sólheimum í Grímsnesi. Þá
starfaði hann einnig um lengri
tíma sem matsmaður fasteigna
hjá Fasteignamati ríkisins.
Útför Sigurjóns fer fram frá
Fossvogskapellu í dag, 1. apríl
2022, klukkan 10.
Fyrri eiginkona
Sigurjóns er Guð-
rún Eggertsdóttir.
Dætur þeirra eru:
1) Berglind Bára, f.
25. ágúst 1981, gift
Atla Viðari Braga-
syni, f. 20. sept-
ember 1981, synir
þeirra eru: a) Sig-
urjón Bragi, f. 14.
júlí 2006, b) Arnór
Orri, f. 7. nóvember
2008, og c) Hrafnkell Ari, f. 15.
maí 2015. 2) Bergdís Björk, f.
21. júní 1984, gift Sigurði Ágústi
Einarssyni, f. 3. apríl 1981, dæt-
Elsku pabbi. Nú hefurðu kvatt
okkur alltof fljótt eftir skamm-
vinn og erfið veikindi. Það er
ekki einu sinni ár síðan þú fékkst
fréttir um ólæknandi krabbamein
og strax var ljóst að tíminn yrði
ekki langur. Við gátum þó notið
hans vel – okkur tókst meira að
segja að fara saman í tvær utan-
landsferðir og í aðra þeirra
mættir þú óvænt, okkur til mik-
illar ánægju.
Fram á þitt síðasta var stutt í
grínið og glensið. Það var einmitt
þitt helsta einkenni. Afastrákarn-
ir þínir hafa verið duglegir að
rifja upp góðlátlega stríðnina,
ærslin og sprellið. Það er gott að
geta minnst þín og hlegið saman
að fíflaganginum. Þú hefðir kunn-
að að meta það.
Við kveðjum þig með söknuði
en þakklæti fyrir tímann okkar
saman.
Berglind Bára, Atli
Viðar og synir.
Elsku pabbi.
Það sem við eigum eftir að
sakna þín. Við áttum ansi margar
góðar stundir saman. Alltaf
varstu til staðar og tilbúinn að
aðstoða.
Við höfum rifjað upp ansi
margar og skemmtilegar minn-
ingar síðustu daga, þá sérstak-
lega sögur af þér og stríðnispúk-
anum sem þú hafðir að geyma.
Enda munu stelpurnar mínar
ávallt minnast þín sem afa sem
var alltaf að stríða. Verst að þær
hafi ekki fengið meiri tíma með
þér.
Ég vona að þér líði betur núna
og við sjáumst síðar.
Minning þín er mér ei gleymd;
mína sál þú gladdir;
innst í hjarta hún er geymd,
þú heilsaðir mér og kvaddir.
(Káinn)
Þín dóttir
Arna Rós Sigurjónsdóttir.
Elsku pabbi minn.
Það er þyngra en tárum taki að
sitja hér og skrifa þessi kveðjuorð
til þín. Ég veit að þú myndir
leggja áherslu á að minnast allra
góðu stundanna sem við áttum
saman og það ætla ég að gera. Þú
áttir alltaf gott með að sjá spaugi-
legu hliðarnar á erfiðum aðstæð-
um og létta andrúmsloftið þegar á
þurfti að halda. Það veitir okkur
mikinn styrk á þessum erfiðu tím-
um.
Ég er þakklát fyrir öll árin okk-
ar saman, fyrir allan stuðninginn,
alla aðstoðina og öll góðu ráðin.
Takk fyrir allt grínið, allt gamanið
og alla pabbabrandarana. Minning
þín mun lifa í hjörtum okkar.
Englar Guðs þér yfir vaki og verndi
pabbi minn
vegir okkar skiljast núna, við sjáumst
ekki um sinn.
En minning þín hún lifir í hjörtum
okkar hér
því hamingjuna áttum við með þér.
Þökkum kærleika og elsku, þökkum
virðingu og trú
þökkum allt sem af þér gafstu, okkar
ástir áttir þú.
Því viðmót þitt svo glaðlegt var og
góðleg var þín lund
og gaman var að koma á þinn fund.
Með englum Guðs nú leikur þú og lítur
okkar til
nú laus úr viðjum þjáninga, að fara
það ég skil.
Og þegar geislar sólar um gluggann
skína inn
þá gleður okkur minning þín, elsku
pabbi minn.
Vertu góðum Guði falinn er hverfur þú
á braut
gleði og gæfa okkur fylgdi með þig
sem förunaut.
Og ferðirnar sem fórum við um landið
út og inn
er fjársjóðurinn okkar, pabbi minn.
(Guðrún Sigurbjörnsdóttir)
Þín dóttir,
Bergdís Björk.
Bróðir minn eina systkini mitt,
Sigurjón Ingi Aðalsteinsson, hef-
ur hafið sína hinstu ferð. Hann
vildi ekki að við yrðum döpur,
heldur vildi hann gleði og við
reynum að vera glöð fyrir hann.
Hann var ýmist kallaður Sig-
urjón, Siggi eða þá Grjóni af töff-
urunum í Breiðholtinu og svo
Brói. Ég fékk hins vegar nafnið
Brúnka og hann leyfði sér að
stríða systur sinni með því, enda
var hann gleðigjafi mikill og vildi
sjá lífið leika við menn. Ég átti
það til að stríða bróður minum
með stelpu sem bjó hinum megin
við okkur og sagði þá oft; Siggi
og Anna, Siggi og Anna og var
skömmuð fyrir það. Ég hætti þó
ekki svo hann fór að reyna að
finna út hvað hann gæti gert og
viti menn, hann tók tússpenna og
skrifaði á vegginn: Siggi og Anna
og hjarta yfir og ör. Síðan beið
hann eftir að mamma og pabbi
kæmu heim. Nema hvað, ég var
svo hundskömmuð að ég stríddi
honum ekki framar en hann hló
mikið og tísti í honum þegar ég
þurfti að skrúbba vegginn.
Það má því segja að 1. apríl
passi vel nú þegar við minnumst
hans fjölskyldan, vinir og sam-
ferðarmenn því við sem þekktum
hann vel vissum að 1. apríl var
einn af uppáhaldsdögunum hans,
sama var hjá föður okkar og
frænda okkar, enda sé ég þá fyr-
ir mér þrjá saman að tefla skák
og hlæja að okkur hinum 1. apríl
nema að nú í dag erum við sam-
an komin til að láta hann vita að
minning hans mun lifa meðal
okkar því svo margs er að minn-
ast og enginn getur tekið minn-
ingarnar frá okkur.
Siðfræðin var Bróa minum
hugleikin, gildin og heiðarleikinn,
hann mátti ekkert aumt sjá, en
vildi að menn ynnu fyrir sínu, og
ekki fór leti vel í hann, leti
mannsinns ein af höfuðsyndunum
sjö. Hann fyrirleit óstundvísi og
oft hlógum við í gamansömum
tón að öllu sem komið gat upp í
stundvísi eða óstundvísi. Þú varst
maður með mönnum, stóðst alltaf
fast í fæturna, þú varst klett-
urinn okkar.
Brói minn, ég sakna þín sárt,
þú ert brói minn, vinur minn og
félagi. Þegar þú varst að vinna
fyrir vestan vöknuðum við alltaf
kl. 6, fengum okkur gott kaffi,
þ.e.a.s. ég drakk mitt kaffi úr
ítölsku könnunni minni en þú
minn kæri komst með þína
könnu því þar fékkst þú þitt
kaffi, vá hvað við hlógum mikið
og höfðum gaman.
Það var alltaf svo sterkur
systkinaþráður á milli okkar sem
aldrei slitnaði, pólitík, sögur, ætt-
in okkar, ástin og virðingin. Þar
kom svo vel í ljós ást þín og um-
hyggja fyrir dásamlegu dætrum
þínum þremur Berglindi Báru,
Bergdísi Björk og Örnu Rós sem
eru hver annari duglegri og heið-
arleikinn skín af þeim. Val þeirra
á eiginmönnum og barnabörnin
dugleg og hraust. Það gladdi þig
meira en allt annað. Að vita að
barnabörnin yrðu hvött til að
ganga menntaveginn fór vel að
hugsunum þínum.
Fyrir fimm árum eftir nokkur
ferðalög um heiminn, kynntir þú
okkur fyrir ástinni þinni sem þú
fannst í Tælandi henni Rung, þið
áttuð þessi ár saman, dásamleg
ár. Rung er snilldarkokkur og
ávann sér hylli okkar allra fyrir
hjartagæsku, hlýju og dugnað.
Hún stóð vaktina ásamt dætrum
þínum allt til hins síðasta. Þú
fékkst afar fallegt andlát elsku
Brói minn, það skipti mig miklu,
undir söng Ellenar Kristjánsdótt-
ur af plötu hennar Söknuður, lag-
ið; Nú legg ég augun aftur, var
ný byrjað í spilun. Þakka þér ást-
in mín fyrir samfylgdina uppörv-
unina, skammirnar, gleðina, og
mest af öllu hláturinn, - og nú er
1. apríl.
Guð blessi þig alltaf, sjáumst
síðar.
Við skulum ekki dæma daginn
eftir uppskerunni, heldur fræj-
unum sem við sáðum.
Samúð mína sendi ég fjöl-
skyldu, samferðamönnum og vin-
um, njótum þess að vera saman í
dag.
Þín systir
Kolbrún Aðalsteinsdóttir
(Kolla).
Síðustu daga höfum við fjöl-
skyldan verið með sorg í hjarta
eftir að þú kvaddir okkur, kæri
Sigurjón. Þú hefðir átt að fá
meiri tíma með okkur og hefðir
átt að fá að sjá barnabörnin vaxa
úr grasi. Og þú hefðir átt að fá
tækifæri til að ferðast víðar um
heiminn eins og þú hafðir svo
gaman af. En örlögin eru stund-
um grimm og því miður kom að
þessari kveðjustund okkar núna.
Í minningunni lifir mynd af öll-
um góðu stundunum sem við átt-
um saman. Það voru margar
skemmtilegar heimsóknirnar sem
við áttum til þín í Noregi og þá
var mikið grillað og mikið keyrt
um og skoðað og mikið rabbað
um heima og geima. Flug og
ferðalög voru alltaf skemmtileg
umræðuefni sem þú hafðir mikla
ástríðu fyrir og ófáar samræð-
urnar sem við áttum um það
efni.
Eftir að þú fluttir aftur heim
til Íslands þá varst þú boðinn og
búinn við að hjálpa og leiðbeina
okkur unga fólkinu við ýmsa
smíðavinnu sem við vildum
spreyta okkur á að framkvæma.
Þú kenndir mér heilmikið í því
hvernig á að vinna með hönd-
unum og það var alltaf gott að
leita til þín þegar maður þurfti
góð ráð við það sem maður var
að laga eða byggja upp á heim-
ilinu. Það var gaman að fá að
vinna með þér og fá að kynnast
því hvernig þú framkvæmdir
hluti sem smiður. Þú varst ótrú-
lega snöggur að reikna hluti í
huganum og varst röskur til
verka þegar búið var að ákveða
hvernig átti að hafa hlutina. Við
unnum okkar síðasta verkefni
saman við að byggja og klæða
nýja inniveggi hjá okkur Berg-
dísi síðastliðið haust og við að
leggja parket á allt húsið hjá
okkur. Það var dýrmætt að ná að
vinna það verkefni saman.
Þú sýndir alla tíð mikla um-
hyggju fyrir barnabörnunum
þínum. Það var alltaf mikið fjör
og gleði þegar afi kom í heim-
sókn. Það hefur verið fastur liður
í mörg ár eftir áramót ár hvert
að fara með stórfjölskyldunni í
leikhúsferðina sem afi gefur í
jólagjöf. Þessar minningar munu
lifa með okkur sem eftir stönd-
um.
Hvíl í friði, kæri tengdapabbi.
Sigurður Ágúst Einarsson.
Elsku frændi minn, þá ert þú
farinn frá okkur. Ég hef alltaf
litið á þig sem stóra bróður
minn. Ég mun alltaf minnast
ferðalaga okkar saman og heim-
sóknar minnar til þín í Noregi,
þar áttum við ógleymanlegar
stundir saman, og mikið mikið
hlegið, þú varst alltaf svo hrekkj-
óttur og skemmtilegur. Og ekki
var leiðinlegt hjá okkur þremur,
Kristjáni Hafsteini, mér og þér.
Ég á eftir að sakna þín mikið og
ekki gleyma þér, við erum svo
skemmtilega skyldir, mæður
okkar systur, og feður okkar
bræður, því hef ég alltaf getað
kallað þig bróður. Hvíl í friði
elsku bróðir.
Ásgeir Steindórsson.
Sigurjón I.
Aðalsteinsson
✝
Gréta Svan-
hvít Jónsdóttir
fæddist í Keflavík
15. maí 1942. Hún
lést á Heilbrigð-
isstofnun Suður-
nesja 16. mars
2022. Foreldrar
hennar voru Jón
Einar Bjarnason,
f. 27.6. 1910, d.
30.11. 1982, og
Kristín Þórðar-
dóttir, f. 21.9. 1912, d. 27.3.
1988. Systkini Grétu eru
Ragnar Birkir, Sigríður Erla
(látin), Björg Birna (látin), Elí-
as Símon (látinn), Þórður (lát-
inn), Kristján Þór, Ásmundur,
Einar og Borgar. Gréta bjó á
Laufási í Sandgerði fyrsta ár-
ið sitt, en þá brann heimili
þeirra. Flutti þá fjölskyldan á
Skálholt í Garði og var þar til
Gréta var 9 ára þegar þau
flytja til Keflavík-
ur. Gréta veikist
af berklum aðeins
12 ára og fer á
Vífilsstaði, er þar
í tæp þrjú ár og
fermist þar. Þar
unnu Júlíana
Bjarnadóttir föð-
ursystur hennar
og Jóhann maður
hennar og tóku
þau hana undir
sinn verndarvæng meðan hún
dvaldist þar.
Gréta kynnist Páli Ólafssyni
16 ára og hefja þau búskap á
Brekkustíg í Njarðvíkunum og
eignast tvær dætur, 1) Guðný
Pálsdóttir, f. 1959, hún á tvo
drengi með fyrrverandi sam-
býlismanni, Sveini;
a) Benedikt Hjalta, maki
Erna Kristín, börn þeirra
Hilmar Nökkvi og Ástrós
Elsku mamma mín er dáin,
búin að fá hvíldina.
Mamma mín var frábær kona,
góð, ljúf og fyndin, oft á kald-
hæðinn hátt. Við mamma áttum
alltaf gott samband og þegar ég
átti fyrstu tvö börnin var ég
mikið með þau á Syðri-Brú,
sveitinni minni, þar sem
mamma og pabbi bjuggu, stund-
um fengu þau að vera lengur og
mamma elskaði að fá að vera
með þeim.
Mamma var hjálpsöm og
greiðvikin, vildi alltaf gefa öllum
eitthvað og reyndi að létta undir
með þeim sem minna máttu sín
eins mikið og hún gat, talaði oft
um að henni þætti svo leiðinlegt
að geta ekki meira. Hún fylgdist
vel með börnunum og barna-
börnunum sínum, spurði alltaf
út í alla og hvað þeir væru að
gera. Hún var þrjósk og stóð á
sínu og við tókumst stundum á,
því ég er jafn þrjósk, en aldrei
svo að yrðu leiðindi.
Ég kveð þig elsku mamma
mín, ég á eftir að sakna þín; er
enn að taka upp símann til að
hringja í þig og hugsa um að
skreppa í Kefló og hitta þig. Ég
veit að þú hefur það gott núna
hjá Jóni Einari okkar sem þú
elskaðir svo mikið, systrum þín-
um, pabba og öllum hinum sem
fóru í Sumarlandið á undan þér.
Far þú í friði,
friður Guðs þig blessi,
hafðu þökk fyrir allt og allt.
(Vald. Briem)
Þín dóttir,
Svala Kristín.
Gréta Svanhvít
Jónsdóttir
Gréta, frá fyrri samböndum á
Benedikt; Sindra Pál, Birgi
Svein, Tönju Sól, Hönnu Guð-
nýju og Margréti Ýr b) Grétar
Már.
2) Svala Kristín Pálsdóttir,
f. 1960, maki Aðalsteinn Jörg-
ensen, f. 1959, hún á þrjú börn
með fyrrverandi eiginmanni
sínum, Randveri; a) Rannveig
Kristín, eiginkona Heba Mar-
en og tveir stjúpsynir, Viktor
Nói og Daníel Darri. b) Jón
Einar, d. 1917. c) Karen Ösp,
á hún eina dóttur, Bríeti
Svölu.
Gréta fer sem ráðskona að
Syðri Brú í Grímsnesi 1961
hjá Snæbirni Guðmundssyni,
þá með Svölu tæplega eins árs
og Guðný kemur svo tveimur
árum seinna. Gréta og Guð-
mundur Snæbjörnsson, d.
2012, fella hugi saman og
gifta sig 1964 en skilja 1988,
þau eiga fjögur börn;
1) Snæbjörn Guðmundsson,
f. 1963, maki Jóhanna Vil-
hjálmsdóttir, f. 1963, dætur
þeirra a) Andrea Sif, maki
Árni Már og synir þeirra Arn-
ór Ingi, Tryggvi Hrafn og
Hjalti Snær. b) Agnes Eir.
2) Rut Guðmundsdóttir, f.
1966, börn hennar með fyrr-
verandi sambýlismanni, Geir;
a) Guðmundur Árni, maki
Anna Margrét og börn þeirra
Viktor Breki og Júlía Rut. b)
Þröstur, maki Auður og börn
þeirra Ólafur og Diljá. 3)
Dagný Sjöfn, f. 1971, maki
Magnús Valgeirsson, f. 1968,
börn þeirra; a) Ingunn Ósk,
maki Davíð. b) Eva Björk,
maki Tómas. c) Ragnheiður
Lilja og kærasti Ísak. d) Alex
Grétar. 4) Elín Björg, maki
Friðrik K. Jónsson. Á hún tvö
börn með fyrrverandi eigin-
manni sínum, Maríönnu Líf og
Nikulás Anthony.
Gréta vann ýmis störf um
ævina, t.d. á Hótel Selfossi í
Víðinesi og Dvalarheimilinu
Skjóli. Á meðan hún bjó á
Syðri-Brú var hún með stóra
fjölskyldu og voru systur
hennar og bræður dugleg að
heimsækja hana í sveitina.
Hún tók einnig að sér fóst-
urbörn.
Útförin fór fram í kyrrþey
að ósk hinnar látnu.
Hún Jóna Leifs-
dóttir er fallin frá.
Við hér á gamla
vinnustaðnum henn-
ar syrgjum hana en um leið varð-
veitum við fallegar minningar um
þann tíma sem við nutum samstarfs
og samvinnu við hana.
Á meðan Jóna var hérna hjá okk-
ur var hún ákveðin kjölfesta. Hún
var nákvæm, passaði upp á að menn
skiluðu fylgiskjölum og allt væri
skráð mjög nákvæmlega í bókhald-
ið. Hún var með í kollinum hvað ætti
að borga næsta mánuðinn og sagði
aldrei nei við einhverju sem þurfti
að gera þótt það væri utan hennar
daglega verksviðs. Hún var alltaf í
góðu skapi og bjó yfir miklu jafn-
aðargeði jafnvel þegar mótlæti var í
rekstrinum og á hana reyndi við að
skipuleggja í hvaða röð unnt væri að
greiða reikninga. Á vinnustað eins
og þessum hafa auk þess unnið
margir ólíkir karakterar með mis-
munandi lífssýn. Það leiðir stundum
til einhverra árekstra. Ég leyfi mér
hins vegar að fullyrða að hér vann
Jóna Fríða
Leifsdóttir
✝
Jóna Fríða
Leifsdóttir,
ávallt kölluð
Nanna, fæddist 27.
júní 1947. Hún lést
6. mars 2022.
Útför Nönnu fór
fram í kyrrþey.
aldrei nokkur maður
sem einhvern tímann
var eitthvað í nöp við
Jónu. Þannig mann-
eskja var hún bara.
Þegar Jóna ákvað
að láta af störfum var
það ákveðið áfall eftir
30 ár. Við skildum
það hins vegar vel
þótt við vissum að
erfitt yrði að fá nýja
Jónu. Það fór líka svo
að erfiðlega gekk að finna réttu
manneskjuna og tókst í raun ekki
fyrr en kannski í þriðju tilraun. Það
gerði það að verkum að það þurfti
að hreinsa upp eftir misheppnuðu
ráðningarnar okkar og Jóna var
ætíð boðin og búin að hlaupa undir
bagga með okkur og laga til eftir
fyrstu eftirmenn hennar.
Við erum auðvitað harmi slegin
yfir að Jóna sé fallin frá en minn-
umst hennar eingöngu með jákvæð-
um og fallegum hætti. Minning
hennar lifir með okkur eins og öðr-
um samferðamönnum hennar og við
munum alltaf bera til hennar hlýjan
hug.
Ég vil fyrir hönd okkar starfs-
manna hjá Axis votta Birgi, börn-
unum, barnabörnum og öðrum í
fjölskyldu hennar okkar dýpstu
samúð.
Kveðja úr Axis,
Eyjólfur Eyjólfsson.