Læknaneminn - 01.10.1991, Page 46

Læknaneminn - 01.10.1991, Page 46
4. Ef hemoglobin barnsins er hátt getur þurft a þynna blóðið þannig að þykktarstuðull (viscositet) blóðsins sé ekki of mikill. Ef barnið er blóðlítið þarf að gefa blóð. 5. Lungnablóðrás barnanna með PPHN er sérlega næm fyrir breytingum í súrefnisþrýstingi blóðsins, enda er súrefni sem slíkt öflugasta lyfið sem til er til að slaka á lungnaslagæðum. Það er æskilegt að súrefnisþrýstingur (p02) sé á milli 80 og 100 mmHg. Sýnt hefur verið fram á, að ef unnt er að halda pO 2 yfir 100 mmHg eru horfurbarnanna betri. Súrefni þarf að gefa til að ná þessu markmiði og sé öndunarbilun ekki tengd sjúkdómsástandinu, er ekki þörf á annarri öndunaraðstoð. 6. Nægi ekki að gefa súrefni er næsta skrefið að framkalla alkalosis. Birtar hafa verið allmargar niðurstöður rannsókna, þarsemsýnthefurveriðfram á að bæði metabólísk og respiratorisk alkalosa lækkar mótstöðu í lungnablóðrás. Þannig er unnt að setja barnið á öndunarvél og anda það hratt fyrir barnið að pCO, lækki úr ca 40 mmHg niður í 20 - 25 mmHg. og pH fari í 7.55- 7.60. Þegar þessu er náð lækkar mótstaða í lungnablóðrás oft snögglega. Ef árangur á að nást á annað borð með því að nota alkalosis þarf að gera það strax í upphafi þar sem lungun brey tast eftir stuttan tíma á öndunarvél og sléttur vöðvi lungnablóðrásar verður mun síður næmur fyrir breytingum í pH. 7. Lyf sem hafa þá aðalverkun að slaka á sléttum vöðva í lungnablóðrás eingöngu eru engin til utan súrefnis sem þegar hefur verið nefnt. Eitt fárra lyfja sem reynst hefur nothæft til að lækka mótstöðu í lungnablóðrás er Tolazoline (Priscoline) en það hefur marga ókosti. Það hemur alfa viðtæki og hefur einnig væg kólínerg áhrif auk þess að vera Histamín losandi. Þetta að samanlögðu hefur áhrif í þá átt að slaka á sléttum vöðva lungnablóðrásar og draga þannig úr mótstöðu. Hins vegar er þessi verkun ekki sértæk fyrir æðar lungnablóðrásar og oft eru áhrif lyfsins síst minni á blóðrás líkamans að öðru leyti. Það sem þá ræður hvort lyfið er nothæft eða ekki er hvort um er að ræða hlutfallslega meiri áhrif á lungnablóðrás eða blóðrás líkamans. Sé um að ræða tiltölulega meiri verkun á lungnablóðrás er lyfið nothæft en sé tiltölulega meiri verkun á blóðrás líkamans versnar sjúklingnum af lyfinu. Aukaverkanireru miklar og oft alvarlegar, einkum í formi blæðinga (31%), lágþrýstings (32%) og nýrnabilunar (36%) og í einni rannsókn höfðu alls um 70% sjúklinganna sem fengu lyfið eina eða fleiri ofangreindra aukaverkana. Annað æðavíkkandi lyf er Natrium nitroprusside sem er síður virkt á lungnablóðrás en Tolazoline en hefur minni aukaverkanir. A síðustu árum hefur ECMO (extracorporeal membrane oxygenation) verið reynd á þeim sjúkling- um sem hafa mjög slæmar horfur. Eru bömin sett á nokkurs konar hj arta-og 1 ungnavél á meðan þau eru að komast yfir lungnasjúkdóminn. I fyrstu var áhugi mikill fyrir þessari meðferð en á seinni árum hefur meðferð eins og lýst er að ofan gefið það góða raun að ekki er marktækur munur á, þegar upp er staðið. Horfur Hvernig farnast þessum sjúklingum? í flestum erlendum rannsóknum hafa dánarlíkur barna sem fá PPHN verið ábilinu 20 - 40 %. Um 12-25% barnanna semlifaafog náséreru aðeinhverjuleyti heilasköðuð eftir veikindin. Það er þó ekki ljóst að hve miklu leyti heilaskaði tengist þeirri undirliggjandi orsök, sem leiðir til PPHN, og að hve miklu leyti sjúkdómurinn sjálfur og meðferðin veldur. Vitað er, að súrefnis- skortur fyrir fæðingu er ein af orsökunum og er að auki ein af aðalorsökum heilaskaða hjá börnum. Það er því mikilvægast að reyna að koma í veg fyrir PPHN og er það mögulegt þótt því markmiði verði sennilega aldrei náð að fullu. Snör handtök í fæðingu, þegar legvatn er litað af fósturhægðum, til að koma í veg fyrir innöndun hægðanna, meðhöndlun sýkinga strax og grunur er til staðar, eftirlit með fósturriti, fyrir og í fæðingu, þannig að yfirvofandi súrefnisskortur greinist, er meðal þess sem nauðsynlegt er að hafa sífellt í huga þegar um fæðingar og nýfædd börn er að ræða. Niðurlag I þessari grein höfum við leitast við að gefa yfirlit yfir nýburavandamál sem veldur lífshættulegum veikindum og jafnvel dauða. í fljótu bragði kann að virðast sem um mjög sjaldgæft 44 LÆKNANEMINN 2 1991 44. árg.
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116
Page 117
Page 118
Page 119
Page 120
Page 121
Page 122
Page 123
Page 124
Page 125
Page 126
Page 127
Page 128
Page 129
Page 130
Page 131
Page 132

x

Læknaneminn

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Læknaneminn
https://timarit.is/publication/1885

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.