Úrval - 01.01.1976, Blaðsíða 84

82
ÚRVAL
ofsafengið. Hún hljóp fram og aftur með
börnunum og veldst um í leik með þeim,
datt svo steinsofandi út af i einhverju
rúminu eða undir borði einhverrar hjúkr-
unarkonunnar. Það var ljóst, að hún
þurfti þjálfun, ef hún átti að standa sig
sem heimilishundur staðarir.s. Alice Will-
iams, hjúkrunarkona þar, tók Skeezer
heim með sér í fimm daga þjálfun, til
að byrja með.
A næstu vikum og mánuðum gerði
Skeezer mörg mistök og fékk snuprur
fyrir, en hún var fljót að læra. Þegar
hún var ársgömul, skildi hún ákveðnar
skipanir og hafði góða hugmynd um
hvert verksvið hennar var og hvernig hún
ætti að bregðast við.
Börnin, sem komu til stofnunarinnar,
þurftu hjálp til að hemja tilfinningar
sínar. Ótti, reiði, sekt, vanmáttur, ófull-
komleiki — af nógu var að taka — allt
þetta leiddi til hegðunarvandamála.
Sumir foreldrar höfðu ekki tekið eftir
neinu, aðrir höfðu látið sér standa á sama.
Erfiðleikar tilfinningalegs eðlis hafa oft
blandast saman við líkamlega vanheilsu,
og börnin þarfnast lyfjagjafa ekki síður
en sálfræðiaðstoðar. Hvað, sem hefur
valdið erfiðleikum barnanna, er það innri
óróleiki, sem hefur gert þeim ókleift
að fylgja eðlilegu lífi.
Nærandi máltíðir á reglubundnum tím-
um, hvíld, leikur og nám, allt blandast
saman til að koma börnunum á réttan
kjöl og byggja upp sjálfstraust þeirra,
sem hefur beðið hnekki eða verið alveg
eyðilagt. Á stofnuninni er sérstök kennslu-
stofa, sem þau læra í á hverjum morgni.
Sum geta aðeins verið eina stund I einu,
til að byrja með. En tíminn lengist smátt
og smátt, þegar veran fer að bera árang-
ur. Sum börnin fara að lokum i venjuleg-
an skóla í nágrenninu og eru þá
fjarverandi mikinn hluta dagsins. Tíminn
er notaður til starfsþjálfurnar og endur-
hæfingar. Þrjá tíma á viku eru þau hjá
sálfræðingi.
,,En án ástar kæmumst við ekki langt,”
segir Alice Williams. ,,Þau þarfnast ástar.
Fyrir sum, sem hafa farið á mis við hana
á sínum fyrstu árum, hefur það verið eins
þjáningarfullt og hungur. Það eru til börn
sem aldrei hefur verið lesin saga fyrir,
aldrei sungin vögguvísa og aldrei verið
talað við eins og sjálfstæðar verur. Fyrir
þessi börn verður biðin eftir bata lengst.
Fröken Williams sagði við starfsfólk
sitt: ,,Takið Skeezer til fyrirmyndar.
Athugið hvernig hún fer að vinna traust
barnanna og gerir allt sem i hennar valdi
stendur til að hjálpa þeim. Þið lærið
meira á að taka eftir viðbrögðum barn-
anna gagnvart henni, heldur en fara I
gegnum útkomur úr Rorschachprófi. Þeg-
ar börnin virðast ekki auðveldlega taka
þátt í vandamálum sinum, verkar Skeezer
eins og nokkurskonar samband.
REIÐUR ÚT I HEIMIN^I.
Þegar Bentley var fjögurra ára, fór
móðir hans að heiman og lét síðan ekkert
frá sér heyra. Þegar Béntley var átta ára,
mundi hann lítið eftir henni, er hann
ræddi við sálfræðinginn um hana, á
sjaldgæfum trúnaðarstundum, sem
ósmekkleg orð og örvæntingarfull hegð-
un fylgdu alltaf fast á eftir. Tveir eldri
bræður hans, sem höfðu gert uppreisn
gegn heimilum sínum höfðu verið sendir
i betrunarskóla. Að lokum varð heift og
hegðun drengsins þess valdandi, að sál-
fræðileg meðferð var fyrirskipuð og faðir
hans kom með hann til CPH.
,,Ég kem vikulega að heimsækja þig,
Bentley, og ég kem með leikföng handa
þér,” sagði faðir hans. ,,Þú skalt fá meira