Ársrit Skógræktarfélags Íslands - 15.12.1987, Page 101

HULDA VALTÝSDÓTTIR
Það er líka hægt að gleðjast
yfir góðum árangri
Lengi hefur staðið til að fá viðtal í ársritið við
Þorvald Þorgeirsson á Höfn í Hornafirði um
fagran skógræktar- og gróðurreit sem þau Þor-
valdur og kona hans Sveinbjörg Eiríksdóttir hafa
komið sér upp við sumarbústað sinn í Lóni í
Austur-Skaftafellssýslu. Loks var ákveðið að af
því skyldi verða í ritið 1987 en heimsóknin dróst á
langinn svo gripið var til þess ráðs að koma
viðtalinu í kring bréflega. Þorvaldi voru sendar
nokkrar spurningar sem hann var beðinn um að
svara í bréfi. Hann brást vel við. Svarbréfið kom
um hæl — svo greinargott að ekki er ástæða til að
bæta þar nokkru við. Þess vegna birtist það hér í
sendibréfsformi óbreytt.
Þorvaldur er einn hinna hæversku ræktunar-
manna sem finnst alltaf lítið um sitt framlag og
Sveinbjörg kona hans er sama sinnis. Það kemur
vel fram í þessu bréfi. Þarna hafa þau þó unnið
stórvirki sem eftir er tekið — komið upp fögrum
gróðurreit þar sem varla var nokkur gróður fyrir.
Sama má segja um sveitunga þeirra Ásgnm
Halldórsson, athafnamann á Höfn í Hornafirði,
að ógleymdri ræktunarkonunni Sigurlaugu Árna-
dóttur í Hraunkoti. Og Einar Hálfdanarson,
fyrrverandi formaður Skógræktarfélagsins í sýsl-
unni, á líka þakkir skildar fyrir sinn fagra reit á
Höfn. Þetta fólk hefur allt lagt grundvöll að
skógræktarstarfi í stórum stíl á þessu svæði. Og ef
ég þekki rétt til eru það orð að sönnu sem fram
koma í bréfinu að Karlsfellið verður orðið skógi
klætt fyrr en varir. Myndirnar sem fylgja hér eru
úr reit Þorvaldar og Sveinbjargar við sumarbú-
staðinn og tala sínu máli.
Þorvaldur og Sveinbjörg.
ÁRSRIT SKÓGRÆKTARFÉLAGS ÍSLANDS 1987
99