Ársrit Skógræktarfélags Íslands - 15.12.1989, Síða 60

hlutfall einstaklinga, sem bera einkenni megin-
landstrjáa. Mér hefir verið tjáð, að sami maður
hafi safnað megninu af Skagway-fræinu fyrir
íslendinga í áraraðir, svo að þar gæti verið
skýringin á því, hvers vegna stafafuran er svo
svipuð í útliti í öllum landshlutum á Islandi.
Ég sá ekki það safn 65 kvæma af stafafuru, sem
Þórarinn Benedikz hafði útvegað og gróðursett
var fyrir nokkrum árum. En mér skildist, að
plönturnar hefðu verið mjög misjafnar, vegna
þess að uppeldið hefði ekki gengið sem skyldi.
Þarna voru fræsýni frá IUFRO (= International
Union of Forest Research Organizations =
Alþjóðasamband rannsóknastofnana í skóg-
rækt). Mér virðist, að um það bil 10 af þessum
sýnum, einkanlega frá Alaska, gætu átt vaxtar-
möguleika á Islandi. Sérstaklega finnst mér áhuga-
vert að frétta af því, hvort hin 3 fræsýni, sem
tekin voru í mismunandi hæð yfir sjávarmáli á
Skagway-svæðinu, muni hafa svipað vaxtarlag.
Ég gæti trúað, að öll sýni, sem sótt eru hærra en
2.000 m y.s., muni vaxa svo hægt, að ekki muni
taka því að nota þau á íslandi. Niðurstöður úr
þessari samanburðartilraun ættu að geta vísað á
álitlegustu kvæmin. Þannig tel ég, að ekki sé
ástæða til að leggja áherslu á frekari nýjar kvæma-
tilraunir með stafafuru.
Ég tel, að leggja eigi landsúttekt Aðalsteins
Sigurgeirssonar á stafafuru (sem hann gerði grein
fyrir í grein einni í Ársritinu 1988, aths. þýð.) til
grundvallar vali á vöxtulegum teigum af Skag-
way-kvæmi til undaneldis. Það ætti að grisja þá
þannig, að vel vaxin tré séu látin standa. Þessi
úrvalstré þurfa að hafa sýnt, að þau séu viljug til
að bera köngla. Grisjunin á að stuðla að því, að
krónur úrvalstrjánna verði miklar um sig og
framleiði þannig meira fræ en ella á flatareiningu.
Þótt það kæmi í ljós, að Skagway-kvæmi reyndist
lakara en einhver önnur kvæmi í nýjustu saman-
burðartilraununum, sem áðan voru nefndar,
myndi það gefa af sér fræ, sem hægt væri að
treysta til ræktunar á stofni, sem hentaði á
hverjum stað, þar sem góð reynsla er af Skagway-
kvæminu. Það er eina kvæmið af stafafuru á ís-
landi, sem öruggar skýrslur eru um, að vaxi við
margbreytileg jarðvegsskilyrði í fjölmörgum hér-
öðum á allt að 34 ára tímabili.
Aðalsteinn Sigurgeirsson við stafafurur frá Wedellsborg,
sem gróðursettar voru 1957. Pær voru ákaflega lengi að
komast afstað, en nú er á þeim drjúgur skriður. Mynd:
Sig. Blöndal.
ÞAKKIR
Ég er þakklátur fyrir það, hve mjög gestgjafar
mínir í hinum ýmsu skóglendum og gróðrar-
stöðvum lögðu sig fram við að gera heimsókn
mína sem gagnlegasta. Ferð mín var skipulögð
með það fyrir augum að gefa mér sem best tæki-
færi til þess að skoða sem fjölbreytilegust sýnis-
horn af vaxtarstöðum, trjátegundum og
kvæmum, sem eru í ræktun á íslandi. Þetta tókst
með ágætum. Sérstaklega þakka ég Aðalsteini
Sigurgeirssyni, sem fylgdi mér mestan hluta leið-
arinnar og gerði ferðalagið einstaklega fróðlegt
vegna þekkingar hans á sögu íslands og menn-
ingu. Loks þakka ég góðvini mínum Sigurði
Blöndal fyrir að hafa komið þessari heimsókn í
kring ogskipulagt hana. Hann gerði heimsóknina
til Hallormsstaðar sérstaklega minnisstæða.
Sig. Blöndal þýddi.
58
ÁRSRIT SKÓGRÆKTARFÉLAGS ÍSLANDS 1989