Dúgvan - 01.12.1941, Side 32

128
DÚGVAN
Ongantíð meira enn nú, tá eldvatnsløgurin flo}’mir yvir
landið, og øll mentan hjá ungfólki okkara er við at fara fyri
skeyti, ræður tað um, at teir fáu mentanarstólpar, ið eftir
stanđa, ikki eisini fara um koll.
Fráhaldsrørslan í Føroyum hevur nógvar limir. Men tí-
verri, teir eru ikki allir so ágrýtnir í starvinum, sum vit
kundu ynskt teir at veri. Jú fleiri limir fráhalđsfeløgini hava,
tess betri verður fráhaldsrørslan stuðlað, og tess størri krøv
kann hon seta fram til landsins lóggevandi menn.
Tí vendi eg mær til øll tykkum, ið ikki njóta rúsdrekka
og heldur ikki eru organiseraði fráhaldsfólk, um at fylkjast
við okkum móti rúsdrekkaóskilinum.
At virka fyri fráhaldsmálinum er eitt stórt og háborið
starv. Vit minnast tey gomlu, ið tóku tey fyrstu tungu tøkini.
Tey kundu lata eygu síni aftur við vissu um, at teirra virkið
og strev var gott, og at tað var til frama fyri mamiaættina.
Høvdu bara øll kunna gjørt tað. Men vit hava tíverri
so nógv dømi um, at soleiðis er ikki.
Sum tíðin líður, vilja óivað fleiri fáa eyguni upp fyri
hvussu ómetaliga stóran skaða rúsdrekka ger, og hvat ólukkur
altíð spyrjast burtur úr, har ið eldvatnsđrotturin verður settur
í hásæti.
Við at fylkjast undir rráhaldsmerkjunum er ein við til
at hjálpa teim mongu, sunr drykkilastin nú trælabindur.
Undir fráhaldsinerkjunum uppalast tær bestu og reinastu
kenslur í mannaættini, og tað er at vóna, at tann dagur skjótt
vil koma, tá fjøldin av øllum Føroyinguin duga at síggja, at
soleiðis er.
Mítt ynski skal tí verða, at fráhaldsfeløgini mega vaksa
seg stór og sterk, soleiðis at tey verða ment til at útinna
tað verk, ið tey hava sett sær fyri:
Føroyar reinskaðar fyri rúsdrekka.