Morgunblaðið - 14.07.1974, Blaðsíða 19

Morgunblaðið - 14.07.1974, Blaðsíða 19
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 14. JÚLt 1974 19 danskra arkitekta hana til þess að skreyta stórbygging— ar, með myndvefnaði og steinlögn, og áttu þeir þó kost hvers sem vildu. Þetta ótrúlega langlffi (list inni verður einasta skýrt með skaplyndi hennar, svo dulu og sjálfráðu. að ekkert gat verið henni fjær en sverjast I hóp lýstrar stefnu, eða hitt, að láta aðdáendur eða hylli halda I við sig á þeirri braut, sem trúnaður hennar við list- ina bauð henni að ganga. Sjálfræði hennar nálgaðist einþykkni, trúnaður hennar einmanaleik. Og samt er það svo, að þótt leið Júlfönu liggi frá natúraliskri rómantík mót- unaráranna, um langt skeið expressioniskra landslags- málverka og samstillinga, til hins gjöreinfalda og oft óhlutlæga á slðustu áratug- unum í starfi hennar, verður hvergi bent á nein skil. List hennar óx fram og smábreyttist af hljóðlátum samskiptum hennar við við- fangsefnin, einatt hér heima á sumrum, í stofum hennar í bláa húsinu við Nýhöfnina á vetrum, og svo hughverf eru þessi verk, að nánast var sama hvort hún veldi sér að myndefni leirskál við glugga eða landslagsefni heima í Eyjum: það er ekki fyrir- myndin sem talar í verkum Júlíönu, heldur er það hún sjálf, hin hljóða, djúpa sam- vitund áþreifanleika og anda, sem erefni allra listar. Eitt af megineinkennunum í myndlist Júlíönu Sveins- dóttur er einmitt þessi áþreif- anleiki efnisins: myndin er ekki aðeins huglæg endur- ómun hins séða eða lifaða, heldur býr hún jafnan yfir rlku snertigildi. Þessi þörf hennar til efnisbundinnar tjáningar kom þegar snemma fram í því, að hún tók að fást við mósaík og freskómálun, jafnframt olíu- myndum sínum. Ef til vill er það smiðurinn I föður hennar og ætt, sem þar er að verki. Og enn sté hún feti framar á þeirri braut, er hún tók að helga sig myndvefnaði í sí- vaxandi mæli og fann þar svo kjörið svið listhæfileika sinna, að hún var um langa hrlð, og með réttu, talin í hópi beztu vefara Norður- landa. Er þá langt til jafnað. Þegar prýða skyldi dómssal hæstaréttar Danmerkur í til- efni 300 ára starfs hans, 1962, var Júlíana valin til þess að vefa á stafnvegg dómssalarins eitthvert stærsta verk sem þar hefur úr vefstað komið. Þá var hún sjötfu og þriggja ára að aldri. Þegar litið er á síðari mál- verk Júllönu, fer það ekki leynt, að vefnaður hennar hefur orkað sterklega á þau. Fyrir þau áhrif hafa málverk- in orðið einfaldari I formi, efnismeiri og nútlmalegri en títt er um listamenn henni jafnaldra. Þvl má með sanni hafa I frammi þá óvenjulegu staðhæfingu, þar sem Júlf- ana Sveinsdóttir á I hlut, að hún hafi byrjað I verki sínu, eins og margir aðrir Islenzkir listamenn, á stll sem orðin var talsverð eftirlega I evrópskri list, en staðið að ævilokum I fremstu fylkingu, og það jafnvel meðal hinna yngstu. í þvf er ekki sízt merkileg saga þessararfyrstu fslenzku konu, sem utan sigldi til listnáms." Teppi Ljós- myndír Mbl. ÓI.K.M. Jökullinn Frá sýningunni '>cr ''-*-< vfYÍ Mosaik v ; *

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.