Morgunblaðið - 13.01.1980, Blaðsíða 22

Morgunblaðið - 13.01.1980, Blaðsíða 22
22 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 13. JANUAR 1980 fcHMkffl? Mér varð þaö á fyrir viku að setja fram sem fyrripart botn gamallar vísu eftir skáldbónd- ann Jón Þorsteinsson á Arnar- vatni í Mývatnssveit. Andrés Kristjánsson námsstjóri segir mér svo frá, að tildrög vísunnar hafi verið þau, að Jón lenti í mikilli rigningu, svo að vatn rann niður um bak hans. Hann orti þegar hann kom heim: Fellur regn meö fossa niö, fúlt og Ijótt í bragöi. En allt er betra en íhaldiö eins og Tryggvi sagði. Honum þótti betra að vatnið rynni en að allt stæði kyrrt, eins og Anarés komst að orði við mig. Og eins og allt er í pottinn búið þykir sennilega flestum við eiga að líta svo á, að Jón hafi fullort þessa vísu. Annars var Jón mjög skemmtilegur hagyrðingur og skáld, eins og þessi staka ber með sér: Sýndu oss aftur almátt þinn, eins og fyrr við sjóinn; vak þú hjá oss, Herra minn, hastaðu nú — á snjóinn. Eða þessi: Þaö er nú svona sitt á hvaö: sólskín er ööru megin, en nepjustælingur norðan aö. — Nú verð ég miðlun feginn. I Árbók Þingeyinga 1978 skrif- ar Jón Kr. Kristjánsson skemmtilega grein: „Þar dali þrýtur. Skáldin á Arnarvatni." Þar er getið „átta manna og kvenna, er öll urðu meira eða minna kunn, flest sérstaklega fyrir ljóðagerð eða ritstörf, og áttu það sameiginlegt að ala aldur sinn lengur eða skemur á sama bænum, Arnarvatni í Mý- vatnssveit, á tveggja aldarþriðj- unga skeiði, frá 1882 til 1949." Þar segir m.a. svo um Jón Þorsteinsson að hann hafi búið á Arnarvatni frá 1894 og fram á elliár, andast þar 1948. Jón „átti marga strengi í skáldhörpu sinni. Hann var fagurskygn og glöggsýnn í senn. Skopskyn hans var næmt og skilningurinn hvass. Menn sáu oft hlutina undir hönd hans í nýju ljósi, brostu að sumu og dáðust að öðru. Þelhlýja og draumblíð yfir- sýn einkenndu þó ljós hans fyrst og fremst, eins og manninn sjálfan. Ólíkustu hlutir urðu honum yrkisefni. Jafnvel sagan um Davíð konung og Badsebu þurfti að endurskoðast með léttri lund: Ekki mundi Úría oröið hafa viöskila, heföi ekki Batseba baöaö sig við lindina, Davíö meö sinn kvæöakliö klifraöi upp á húsþaki, litiö þennan sómasið. Svona er stundum hreinlætið." Og lýkur nú tilvitnuninni í grein Jóns Kr. Kristjánssonar. k hefur ort limru: Annabel Lee eftir Poe tekur að sér prófark- arlestur: „Ég leiörétti orð fyrir öðrum," sagöi Annabel Lee, „út á jöðr- um Hér er á skrifaö Po. Ég set óðara Poe. Þaö er víðar guð en íGörðum". Góður vinur þessa leiks hefur beðið mig að koma á framfæri gömlum fyrrihluta, sennilega skagfirskum, í von um að ein- hver kynni botninn og skrifaði Vísnaleik: Nefni ég tólf með nadda kólf sem niðri í gólfi eiga hólf: Ekki verður meira kveðið að sinni. Halldór Blöndal. (Jkv^od+JL JLqJC OSTER hrærivélarnái EFÞAÐERFRETT- NÆMTÞÁERÞAÐÍ MORGUNBLAÐINU

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.