Morgunblaðið - 13.01.1980, Blaðsíða 44

Morgunblaðið - 13.01.1980, Blaðsíða 44
44 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 13. JANÚAR 1980 VIE9 MORödrV GRANI GÖSLARI Er til bók um það hvernig maður verður milli? Þetta kostar 5000 kall fyrir samtalið og annað eins fyrir hreinsun húsgagnanna. BRIDGE Umsjón: Páll Bergsson Talan þrettán kemur víða við i spilinu. Og þegar spilið i dag kom fyrir var eins gott, að sagnhafi gerði sér ljóst, að þrettán spil eru í hverjum lit og þrettán síagir í hverju spili. Austur gaf, allir utan. Norður S. ÁD3 H. D9 T. KG98 Vestur t KDG4 Austur S. G10964 ' S. 52 H. 72 H. Á1065 T. 53 T. D1072 L. 10653 £u0ur L. 872 ö. K.87 H. KG843 T. Á64 L. Á9 Suður var sagnhafi í sex gröndum og fékk út spaðagosa. Greinilega leyndust ýmsir möguleikar í spilinu og ef hjört- un skiptust 3—3 þurfti ekki að hafa miklar áhyggjur af hlutun- um. Útspilið tók suður með kóngi og spilaði lágu hjarta á drottninguna, sem austur tók með ás og spilaði til baka hjartafimmi. Sagnhafi sá ekki öll spilin, tók slaginn með kóngi og þegar hann tók á gosann lét vestur spaða. Þar með var það ljóst. I stað þess að ráðast beint í tígulinn spilaði sagnhafi laufun- um til að fá hugmynd um skiptingu spilanna á höndum austurs og vesturs. í þriðja og fjórða laufið lét suður tígul og hjarta en austur lét tígul. Þessu næst tók sagnhafi á spaðaháspil- in í blindum og í seinna spilið lét austur aftur tígul. Þegar hér var komið staldraði suður við og tók að raða saman spilum austurs og vesturs. Vest- ur hafði sýnt fjögur spil í laufi og tvö hjörtu en austur aðeins tvo spaða og þrjú lauf. Af því leiddi, að vestur átti í upphafi fimm spaða og gat því ekki hafa átt nema tvo tígla svo spil hans yrðu þrettán. Og af sömu ástæðu hafði austur í upphafi fjögur spil í báðum rauðu litunum. Hann greyið hafði neyðst til að láta tvo tígla, ekki gat hann iátið hjarta- tíuna, og gat því ekki átt nema tvo tígla eftir. Hvorugur gat því haldið valdi á tíglunum og sagn- hafi sleppti svíningunni, tók á ás og kóng og vann sitt spil. COSPER Vinur, vertu ekki leiður. Hún Snúllfríður þín kemur eflaust til þín aftur ...?? Ökukennslan fari meira í skólana Stundum hefur verið rætt hér í dálkunum um ökukennslu og ým- islegt fleira viðkomandi umferð- armálunum og hér fara á eftir nokkrar línur um þau málefni: „Mér finnst landsmenn lítinn áhuga hafa á einni tegund mennt- unar nútímabarna, en það er bílprófið. Bílprófið er eitt mikil- vægasta próf sem hver maður tekur og það er ekki sama hvernig farið er með það, jafnvel þótt menn hafi slampast gegnum það á einhvern hátt. Við lesum jafnan fréttir af slysum í umferðinni með hryll- ingi, en hugsum held ég alltof lítið um það hvernig við gætum kannski fækkað þessum slysum og þar fram eftir götunum. Ég held að ein orsök þess arna sé öku- kennslan. Með því er ég ekki að álasa ökukennurum, þeir vinna sitt starf eins vel og kostur er við þessar aðstæður, en ég held bara að við verðum að koma á einhverj- um skóla til að aðstoða þá. Ökukennslunni hefur án efa stórfarið fram á síðari árum og vart tíðkast lengur að menn fái ökuleyfi eftir aðeins fáa tíma í bílstjórasætinu. Umferðin er orð- in slík, bílarnir eru það flókin og margslungin tæki að það dugar ekki að setjast upp i þá nokkrum Maigret og vínkaupmaourinn 18 ofmælt að segja að hann hafí veríð sérstaklega tilfinninga- næmur. Hann iðraðist strax eftir því að hafa sagt þetta og velti fyrir sér hvernig honum heíði dottið i hug að Íáta þetta út úr sér. — ÞekkiðþérfruChabut? — Hún kom öðruhverju hingað með reikninga fyrir það sem hún hafði keypt. Oftar sendi hún þá í pósti. Hún er ákaflega viðfelldin og opin i framkomu. — Þakka. Enn einn. Hinn ógiaði hr. Lepretre með laf andi yf irskegg- ið. Þeir fiindu hann á skrifstofu sinni. sem var enn meira gam- aldags og drungalegri en allt annað. Hann sat við svartmálað skrif borð og þar stóðu glos með vínprufum. Hann leit tortrygg- inn á mennina tvo sem komu inn. — Þér vitíð næntanlega i hvaða erindagerðum við erum hér? Hann lét duga að kinka kolli. Hann reykti pipu með sterkn tóbaki. — Það er einhver sem hefur boríð svo mikinn heiftarhug til yfirmaiuis yðar að hann hefur getað hugsað sér að drepa hann — og framkvæmt það. . . Hafið þér verið hér í fyrirtæk- inu lengi? — f þrettán ár. — Hvernig samdi yður við Chabut? — Ég kvarta ekki. — Þér áttuð traust hans, ekki satt? — Ég held hann hafi engum treyst fullkomlrga nema sjálf- umsér. _ — Hann kom nú samt fram við yður sem sinn nánasta samstarísmann? Lepretre sýndi ekki vott um nein geðbrigði. Hann hafði kostulega litla húfu á höfðinu og Maigret hngsaði með sér að það værí kannski til að fela skallann. Að minnsta kosti sýndi hann ekki neinn lit á að taka hana af. — Hafið þér ekkert að segja mér? — Nei. — Hann hefur aldrei minnst á það við yður, að honum hefði verið hótað? — Nei. Það var tilgangslaust að halda áfram og Maigret lét Lapointe skilja að þeir gætu bara f arið. — Þakka yður f yrír. — Ekkert að þakka. Hann reis á fætur tíl að Ioka á eftír þeim. Þegar þeir voru komnir aftur inn í bílinn fékk Maigret óstöðvandi hnerra og síftan varð hann að snýta sér hraust lega og það rann úr augum hans. — M verður að afsaka, vin- ur, sagði hann við Lapointe. — Ég vissi að ég var að kvef- ast. En það verður að hafa það. Nú förum við til Avenue de I'Opera. Við gleymdum að spyrja um númerið. Eftir Georges Simenon Jóhanna Knstjónsdóttir sneri á íslensku En það fór ekkert á milli mála, Munkavinsauglýsingin blasti við. Húsið var glæsilegt og stórt og i því voru aukinheld- ur ýmsar verzlanir á neðstu hæð og erlendur banki. Á næstu hæð fyrir ofan var hatt tíl lofts og vitt tíl veggja. Þar voru hægindastólar af nýj- ustu gerð, gólfið Iagt marmara og á veggjunura voru vegg- spjöld sem þeir konnuðust við úr strætisvognunum. A því var að sjá glaðan raunk sem svolgr- aði græðgislcga i sig vin. Á því fyrsta var það rauðvín. hinu næsta hvítvín og þvi þriðja rósavin. Þeir sáu að innan við gler- vegg voru að minnsta kosti þrjátíu manns önnum kafnir við vinnu sfna. Allt var ljóst og bjart, allt bar vitni um ríki- dœmi og cyðslu og allt var feiknasterk andstæða við hinar skrifstofurnar. Maigret varð að grfpa niður í vasann eítír kiútnum sinum áður en hann gat ávarpað stúlkuna i móttokunni.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.