Morgunblaðið - 03.04.1987, Síða 40

Morgunblaðið - 03.04.1987, Síða 40
40 MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 3. APRÍL 1987 Gunnar Ragnars, forseti bæjarstjórnar, Finnbogi Jónsson, fyrrum framkvæmdasljóri Iðnjiróunarfélags Eyfjarðar (sem átti frum- kvæðið að stofnun Istess ásamt Pétri Antonssyni, fyrrum framkvæmdastjóra síldarverksmiðjunnar í Krossanesi), eiginkona Finnboga, Sveinbjörg Helga Sverrisdóttir, og Ingvi Rafn Jóhanns- son, rafvirkjameistari. Fóðurverksmiðja Istess formlega tekin í notkun Guðmundur Stefánsson þakkar Gígju fyrir að gangsetja verk- smiðjuna. Til hægri er Valur Arnþórsson. FÓÐURVERKSMIÐJA ístess hf. í Krossanesi var formlega tekin í notkun síðastliðinn föstudag að viðstöddum fjöl- mörgum gestum. Það var Gígja Birgisdóttir, Ungfrú ísland, sem gangsetti vélar fyrirtækis- ins. Istess hf. starfar á sviði loðdýraræktar og fiskeldis. Skipta má starfseminni í þrennt; framleiðslu fóðurs, sölu fóðurs, tækjabúnaðar og ann- arra aðfanga og í þriðja lagi annast félagið ráðgjöf og leið- beiningar varðandi fiskeldi og loðdýrarækt, og tekur að sér hönnun og skipulagningu fi- skeldis og loðdýraræktarbúa. Verksmiðjan, sem tekin var í notkun á föstudaginn, er ein full- komnasta fiskfóðursverksmiðja, sem reist hefur verið, að sögn aðstandenda hennar. Við hönnun hennar og uppbyggingu hefur verið tekið tillit til alls þess nýj- asta, sem vitað er um fískfóður- framleiðslu. Áætluð framleiðslu- geta verksmiðjunnar er 12—14 þúsund tonn af fóðri á ári. Fram- leitt verður svokallað þanið fóður, sem núorðið er ráðandi fóðurgerð á markaðnum. Eigendur ístess eru Kaupfélag Eyfirðinga, sem á 26%, Síldar- verksmiðjan í Krossanesi, sem á jafn stóran hlut, og T. Skretting a/s í Noregi sem á 48%. Hlutaféð er 20 milljónir króna, en áætlaður stofnkostnaður er 90—100 millj- ónir króna. Fyrirtækið var stofnað 1. júlí 1985. Hjá fyrirtækinu vinna nú 12 manns, þar af einn í Færeyj- um. Framkvæmdastjóri ístess er Guðmundur Stefánsson, markaðs- stjóri Pétur Bjarnason, verksmið- justjóri er Einar Sveinn Óiafsson og gæðastjóri Jón Árnason. Stjórn fyrirtækisins skipa nú Geir Zoega, sem er formaður, Valur Arnþórs- son og Torgeir Skretting. fisH Morgunblaðið/Skapti Hallgrímsson Brynjar Axelsson tekur við fyrsta pokanum úr verksmiðjunni. Páll Jóhannesson tenórsöngvari: Veitir fólki visst sjálfstraust að geta staðið upp og sungið PÁLL Jóhannesson, tenórsöngvari, heldur tónleika nú um helgina á tveimur stöðum, í Samkomuhúsinu á Akureyri kl. 16.00 á morgun, laugardag, og kl. 14.00 á sunnudag í Húsavíkurkirkju. Þar syngur hann lög eftir Sveinbjörn Sveinbjörnsson, Sigvalda Kaldalóns, Verdi og fleiri. Undirleikari er Dorota Manzcyk. Páll hóf söngnám árið 1973 — en starfaði áður sem trésmiður, og reyndar nokkur fyrstu ár söngnámsins. Nú kennir hann söng við Tónlistarskólann á Akur- eyri. Til að forvitnast nánar um söngferil Páls hitti blaðamaður hann að máli nú í vikunni. Gleymdist í óveðrinu og beið í 19 tíma á heiðinni ÞORBJÖRG Guttormsdóttir, 18 ára nemi í Bændaskólanum á Hólum, lenti í óskemmtilegri lífsreynslu á þriðjudaginn. Hún dvaldi þá ein í 19 klukkustundir í vöruflutningabíl á Öxnadals- heiði í „brjáluðu veðri“ eftir að ferðafélagar hennar höfðu verið teknir upp í aðra bíla á leið til Akureyrar en hún gleymst! Þorbjörg var stödd á Akureyri um helgina ásamt tveimur skólafé- lögum sínum og héldu þau af stað áleiðis til Hóla á þriðjudagsmorgun. Hún sagði svo frá, er blaðamaður ræddi við hana símleiðis í gær: „Við vorum komin upp í Bakkasels- brekkuna þegar við festum bílinn. Veðrið var alveg bijálað. Við yfir- gáfum bílinn og fórum í vönaflutn- ingabíl sem var á eftir okkur, en skyggnið var það slæmt að bílstjór- inn ákvað að fara ekki lengra svo við biðum í bílnum. Um sexleytið komu svo menn frá vegagerðinni ofan af heiðinni og sneru okkur við — sögðu að það þýddi ekkert að reyna að halda áfram. Þá festist vöruflutningabíllinn en við vorum svo heppin að það var að koma bílalest ofan af heiðinni og við átt- nir að fá að fara með þeim bílum. Menn flýttu sér svo yfír í hina 'ulana, ég var síðust og þegar ég . 'íiim út sá ég hvorki bíla né menn. Þeir voru farnir og allir héldu greinilega að ég væri í næsta bíl! Þeir hafa örugglega ekki verið komnir langt en skyggnið var svo slæmt að ég sá ekki neitt. Ég reyndi líka að kalla en hávaðinn í veðrinu var svo mikill að ekkert heyrðist." Þorbjörg sagði að þegar allir voru farnir út úr flutningabílnum nema hún hefði einn vegagerðar- mannanna kallað inn í bílinn — „ég svaraði honum en hann hefur ekk- ert heyrt í mér fyrir veðrinu og læsti bílnum. Það tók því nokkkurn tíma fyrir mig að komast út og þegar það tókst voru allir farnir." Milli klukkan 1 og 2 eftir hádegi á miðvikudaginn fannst Þorbjörg svo. Það voru menn frá RARIK á leið upp á heiðina til viðgerða sem fundu Þorbjörgu í flutningabílnum. „Mér leið strax betur þegar ég komst í bílinn til þeirra, í hlýjuna. Þeir höfðu líka heitt að drekka og nóg að éta. Ég var með þeim um daginn en síðan komu menn frá Vegagerðinni að moka heiðina og á eftir þeim Norðurleiðarrútan. Ég fór með henni vestur." Þorbjörg á afmæli í dag, föstu- dag, verður 19 ára. „Nei, þetta var ekki beint skemmtileg afmælis- gjöf,“ sagði hún í gær. En hvað gerði hún sér til dundurs í bílnum: „Það var nú lítið hægt að gera. Ég reyndi að halda á mér hita. Ég var náttúrulega hrædd, mér var orðið mjög kalt á höndum og fótum þó ég væri vel búin. Svo fann ég ullarsokka í farangri sem annar félaga minna hafði skilið eftir og þeir björguðu mér." Þorbjörg sagð- ist lítið hafa getað sofið, „sennilega svaf ég þó smávegis. En það var erfítt því hávaðinn í veðrinu var svo mikill. Ég varð líka að hreyfa mig, nudda fæturna til að halda þeim heitum. Mér kólnaði strax ef ég var of lengi kyrr“. Félagar Þorbjargar komu til Akureyrar kl. 10 um kvöldið og fór þá hver til síns heima. „Frænka mín á Akureyri fór síðan að óttast um mig kl. 10 morguninn eftir og talaði við félaga mína. Haft var samband við fólk úr öllum bílunum .og þá kom í Ijós að ég hafði alls ekki verið með, eins og allir héldu!“ „Ég byrjaði hjá Sigurði Dementz 1973. Þetta var bara tómstunda- gaman fyrst en eftir því sem á leið varð alvaran meiri. Ég fór svo í Söngskólann í Reykjavík og var hjá Magnúsi Jónssyni í fimm ár. Það var ekki fyrr en ég kom þangað að ég ákvað að fara út í sönginn af krafti,“ segir Páll. Eftir nám í Söngskólanum fór Páll til Ítalíu. Þar var hann fyrst hjá kennara sem verið hafði hér á landi á vegurn Pólyfónkórsins „en svo skipti ég fljótlega um kennara — fékk einn virtasta kennara í Mílanó, Pier Miranda Ferraro. Hann var áður frægur söngvari. Hjá hon- um náði ég áberandi árangri. Söngnámið er þróun — maður er alltaf að byggja ofan á — og Ferr- aro kom á hárréttum tíma. Ég fór að geta beitt röddinni mun betur er ég notaði tækni hans.“ Páll segir að sér hafi þótt námið óttalegur barningur — „en þegar ég kom til hans sá ég það mark nálgast hraðar að verða stórsöngv- ari.“ Páll var fimm vetur á Italíu og kom heim í fyrravor. En hann segist ekki ætia að stoppa of lengi, „ég ætla aftur út í sumar eða snemma í haust“. Þá fer hann til Ítalíu til að fínpússa það sem hann lærði áður og til að læra fleiri óper- ur. Páll kennir nú söng eins og áður sagði og segir hann kennsluna eiga vel við sig. „Hér eru góðar raddir en þær vantar meiri athygli. En nemendur mínir hafa náð að til- einka sér það sem ég hef fram að færa og ég er ánægður með það.“ Páll segist telja að söngur á Akur- eyri hafi staðnað, því fólk hafi ekki veitt því næga athygli hvað það er að syngja. „En þetta er vonandi að breytast. Ég tel það mikilvægt fyr- ir fólk að geta staðið upp og sungið, það veitir vissa útrás. Það opnar raust og ég held að fólk sé að gera sér betur grein fyrir þessu en áður.“ Páll hélt áfram: „Ef söng er ekki veitt nógu mikil athygli staðnar hann og hljóðfæraleikur um leið. Söngur er næring fyrir hljóðfæra- leikinn, það skapast jafnvægi þarna á milli. I Reykjavík er geysilegur ujipgangur í tónlistarlífinu og söng- urinn á þar mikinn hlut að máli.“ Páll var spurður hvort nóg væri að gera fyrir söngvara á Akureyri. Ilann svaraði: „Nei, það mætti vera meira og söngvarar þyrftu líka að vera fleiri. Það er stórt atriði að geta lifað og hrærst í tónlistarlífí, að geta borið sig saman við aðra. Og sá sem hefur nóg að gera þrosk- ast. Ég er eini söngvarinn á Akureyri með svona mikið nám að baki og auðvitað myndi ég dala hér, smátt og smátt. Það gefur augaleið að ef maður vinnur ekki að sinni iðn þá stirðnar maður.“ En hefur Páll ekki tekið þátt í uppsetningu á óperum? „Nei, hér er auðvitað ekkert sett upp og ég hef ekki enn komist inn í hópinn fyrir sunnan. Þeir sem ráða einblína allt of mikið á einhverja eina eða tvo. Þeir fylgjast ekki nógu vel með hvað er að gerast hér heima. Þeir hafa fengið talsvert af erlendum söngvurum — en það er reyndar að minnka því íslenskir söngvarar eru að nálgast þennan alþjóðamæli- kvarða, þó enn sé nokkuð í land. En þegar verið er að fá erlenda söngvara til að laða að fólk þyrftu að vera einhver skipti — íslenskir söngvarar þyrftu þá að fá tækifæri til að spreyta sig í viðkomandi landi í staðinn," sagði Páll Jóhannesson.

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.