Morgunblaðið - 26.09.1997, Page 24

TGQf Æ38M3T*I32 ÍJUOA(\ UTSÖ'1!
QIQAJHMtJ OHOM
MORGUNBLAÐIÐ
(1S
24 F’ÖSTUDAGUR 26. SEFfEMBER 1997
LISTIR
Með hægð
TÓNLIST
Langhollskirkja
UNM TÓNLEIKAR,
þar sem flutt voru verk eftir Eivind Buene,
Tommi Karkkiiinen, Luca Franeesconi, Per
Mártensson og Úlfar Haraldsson. Flytjendur:
Sinfóníuhljómsveit íslands, Einleikari: Arno
Bomkamp. Sljómandi: Guðmundur Óli Gunn-
arsson. Fimmtudagurinn 25. september, 1997.
ÞAÐ er í raun ekki hægt að kenna eða
læra listsköpun, heldur aðeins að heyja sér
tækni og kunnáttu en svo er að treysta á Guð
og lukkuna, hvort „huldukonan kallar" eða
að sitja uppi með „bragðdauf" söngstef, „leir-
burðarstagl og holtaþokuvæl", eins og Jónas
tíundaði forðum í Hulduljóðum sínum. Boulez
taldi grunnþætti tónlistar vera andstæður í
tónhæð, hraða og styrk og með því að flétta
þessa þætti saman mætti byggja upp sannfær-
andi tónverk. Það má vera að listsköpun sé
svona einföld en eitthvað vantar þarna í þessa
mynd af því óskilgreinalega sem aldrei verður
lært og fáum er gefið að finna en allir finna
ef ,,það“ er ekki til staðar.
I skóla lærist margt mikilvægt og það
mátti heyra í tónverkum unga fólksins á tón-
leikum Sinfóníuhljómsveitar Islands, sem
haldnir voru á vegum UNM í Langholtskirkju
í gærkveldi. Þeir hófust á verki, sem nefnist
In a Network og Lines, eftir Eivind Buene,
eins konar Webern-afsökun. Það er eins og
höfundurinn sé að leita sér afsökunar á því
sem hann setur á nótnablaðið og í efnisskrá
kennir hann Webern um allt, hann sem lést
fyrir hálfri öld. Þrátt fyrir þetta var verkið í
heild mjög skýrt og gangsætt og margt vel
gert, einkum er varðar notkun hljóðfæranna.
Seven Miniatures eftir Karkkáeinen var (án
útskýringa) næst á efnisskránni og er það á
margan hátt skemmtilegt verk og þar mátti
heyra hljóðfærahópa notaða í samvirku spili
og einnig sniðugar tónhugmyndir, er voru vel
útfærðar fyrir hljómsveitina.
Þriðja verkið, Trama, konsert fyrir saxófón
og hljómsveit, eftir Luca Francesconi, heiðurs-
gest hátíðarinnar, var síðast fyrir hlé og var
einleikarinn Arno Bornekmap sem er hinn
leiknasti saxófónleikari. Verk þetta er mjög
mikið unnið og mörg hljóðfæranna fluttu tón-
hendingar sem hurfu í þétt ofna hljómklasa
og þar á meðal einleikshljóðfærið, sem þó
átti einstaka vel leiknar strófur, bæði í upp-
hafi og undir lokin. Það er fátt nýtt í þessu
verki og í raun var lítill munur á verki þessa
reynda og fræga tónskálds og þess sem ungu
tónskáldin lögðu fram.
Till-flykt heitir verk eftir Per Mártensson,
vel útsett fyrir hljómsveit en í heild ópersónu-
legt, þar sem lengi var í raun dvalið við fram-
vindu blæbrigða, sem verkaði eins og „átt-
leysa“, það er að segja var á köfium stefnu-
laus líðandi.
Lokaverkið var þriggja þátta verk eftir
Úlfar Haraldsson og var það bragðmesta verk-
ið á þessum tónleikum og verður fróðlegt að
fylgjast með honum er námi lýkur og hann
verður að treysta á sinn eigin „leiðarstein".
Hann kann margt fyrir sér í hljómsveitarrit-
hætti og í heild var verk hans, sem ber hið
ófrumlega nafn Earth Symphony, vel unnið.
Sá sem á þessum tónleikum fer með stærstan
hlut frá borði er Guðmundur Óli Gunnarsson
hljómsveitarstjóri er með hægð og stiliingu
stýrði Sinfóníuhljómsveit íslands af öryggi
enda lék hljómsveitin í heild mjög vel.
Jón Ásgeirsson
flgætu föndrarar, biðin er á enda
^ÁRÍÐANDl
tilkynnwg
Höfum opnað ngja
og storglæsilega
fönduruöruuerslun
ad FaKafeni 14
Hjá okkur fáið þiB
hinar einu sönnu
postulínsbrú3urfrá
%^eeley’s
Einnig: Tréuörur • Blóm -Körfur
FrauðEfni • Smáuörur • Gjafauörur
Dg margt, margt, margt fleira
Árna hátíð
ísleifs
DJASS
Ilótcl S a g a
RÚREK
ÞAÐ VAR vel við hæfi að Rú-
Rek minntist sjötíu ára afmælis
djassgoðans á Austfjörðum, Árna
ísleifs, með sérstökum afmælis-
tónleikum. Árni hefur unnið djass-
inum vel, ekki síst eftir að hann
settist að á AustfjÖrðum, og í tíu
ár hefur hann stýrt djasshátíð á
Egilsstöðum - RúRek er aðeins
að ljúka sjöunda árinu. Árni var
mættur til leiks með tveimur Aust-
firðingum; Margréti Láru Þórar-
insdóttur söngkonu frá Skriðu-
klaustri og Garðari Harðarsyni
blúsara frá Stöðvarfirði - einnig
kom við sögu afmælisins Höskuld-
ur Egilsson frá Breiðdalsvík. Þeir
félagar sungu tvö frægustu lög
Árna, með aðstoð Friðriks Theó-
dórssonar; Ég er farmaður fæddur
á landi og Stína ó Stína, en höfðu
samið nýja texta til heiðurs af-
mælisbarninu.
Garðar söng einnig nokkra
blúsa, en hann er í fremstu röð
íslenskra blússöngvara, ojg fór með
ferskeytlu til heiðurs Arna sem
hljóðaði svo:
Eftir mikið djamm og djús,
dreng fannst gaman káma.
Helgar sig nú hægum blús
með hetju sinni, Áma.
Árni og Lady M, Margrét Lára
Þórarinsdóttir söngkonan frá
Skriðuklaustri, hófu tónleikana
ásamt Þorleifi Gíslasyni tenorsaxó-
fónleikara, Birni Thoroddsen gítar-
leikara, Birgi Bragasyni rafbassa-
leikara og Steingrími Guðmunds-
syni trommara. Lögin voru af hefð-
bundinni efnisskrá djassmanna
miðaldra, og kom sosum fátt á
óvart nema söngkonan. Lofar þar
allt góðu, raddbeiting jafnt sem
sviðsframkoma og tilfínning fyrir
sveiflu. Hún þyrfti að komast í
læri hjá söngkonu á borð við Tinu
Palmer, til að þroska þá djasshæfi-
leika sem hún býr yfir.
Árni sýndi ýmsar listir, lék
búgga einsog hann gerði í eld-
gamladaga og fór síðan yfir í Night
train, eftir Jimmy Forrest, í þeim
stíl er hann fæst við í dag. Enn
var djassblúsinn í fyrirrúmi og er
ekkert nema gott um það að segja.
Árni er djassleikari af gamla skól-
anum, íhaldssamur og hefðbund-
inn, þó hann geti haft gaman af
að hlusta á öðruvísi djass einsog
Það er flöktandi austfjarðaþoka
sem Birgir og Steingrímur fluttu
honum til heiðurs - rafvædd balk-
ansveifla. Svo blés Árni í trompet-
inn, ma. I’ m confessin that I love
you, en auðvitað var það fyrstog
fremst glens fyrir afmælisgesti.
Árni hefur aðeins blásið í það erf-
iða hljóðfæri í nokkur ár.
Ungar stúlkur sýndu djassball-
ett áður en djamsessjón hófst. Þar
var ma. dansað við Caravan Juan
Tizols, en í hvert skipti er það lag
var kynnt á RúRek var Ellington
talinn höfundur. Hann fékk að vísu
stefgjöld ásamt Tizol, en í laginu
átti hann ekkert. Afturá móti á
Ellington bróðurpartinn í Night
train sem Jimmy Forrest samdi
uppúr Happy go lucky local úr
Deep South svítu Ellingtons.
Djammsessjóninn var nokkuð
endasleppur, enda Súlasalurinn
ekki þéttsetinn djasspúblikumi.
Friðrik Theódórsson hélt uppi
húmomum með kynningum sínum,
blés í takkabásúnu og söng. Carl
Möller sló píanó, Tómas R. bassa
og Guðmundur R. trommur. Árni
Scheving lék á víbrafón og var það
eina skiptið sem ég heyrði í honum
á þessari hátíð. Það eru engin tíð-
indi þó sagt sé að hann sé einn
fremsti djassleikari er við eigum
og leitt til þess að vita að hann
láti ekki oftar í sér heyra. En koma
tímar...
Vernharður Linnet
Sýning í
„Nema hvað“
NÚ stendur yfir sýning í Gallerí
Nema hvað, nemendagallerí
MHÍ í Þingholtsstræti 6, kjall-
ara. Sýningin samanstendur af
ljósmyndum, sýningaskrám og
öðrum minjagripum úr nýafstað-
inni ferð nemenda MHÍ á tvær
stórar myndlistasýningar, Docu-
menta X í Kassel & Feneyja
Biennalinn.
Sýningin stendur yfír til 5.
október.