Dagblaðið Vísir - DV - 25.11.2000, Blaðsíða 36

Dagblaðið Vísir - DV - 25.11.2000, Blaðsíða 36
JT 36 LAUGARDAGUR 25. NÓVEMBER 2000 LAUGARDAGUR 25. NÓVEMBER 2000 45 Helgarblað I>V !DV Helgarblað Við hötum ekki araba Víglína Israelsmanna Það rýkur úr byssuhlaupi ísraelska hermannsins sem skýtur gúmmíkúlum á palestínsk ungmenni í Ramallah-borg. Göturnar eru þaktar grjóti sem Palestínumenn hafa látiö rigna yfir hermenn ísraelshers. Þennan dag, 14. nóvember, skutu ísraelar þrjá Palestínumenn til bana og særðu sextán lífshættulega. Fyrir hvern deyrö þú? Víglína Palestínumanna Hinum megin kveikja Palestínumenn í dekkjum og öðru lauslegu til að reykurinn skýli þeim fyrir skotum ísraelskra hermanna. Gúmmíkúlur og skot úr kraftmiklum M16 rifflum dynja á Palestínumönnunum ungu sem eru berskjaldaðir með slöngvivað og teygjubyssur að vopni. Oftar en ekki hefur egghvasst grjótið stórslasað þungvoþnaða hermenn ísraela. Ertu íslendingur? Vertu velkominn," segja ísraelsku her- mennirnir í varð- stöðinni sem ver byggðir gyðinga á Gaza-svæðinu og tala um næturlíf Reykjavík- ur af ótrúlegri þekkingu. Þeir eru skemmtilegir, vel menntaðir og veraldarvanir. Þeir hafa dregist inn í hringiðu ofstækis og ofbeld- is; stjórnmálin hafa gert þá að morðingjum. Þeir segjast ekki hata araba; þeir verða að skjóta. Þetta er stríð og í stríði deyr fólk. Hversu rétt- látt eða óréttlátt sem það kann að hljóma þá verja þeir líf sitt, verja fjölskyldur sínar, þjóð sína. í fangelsi trúarinnar Alain er yfirmaður í ísra- elsher og er orðinn góður vinur minn. Margir vina hans eru arabar. „Hafi ég samskipti við þá á ég á hættu að lenda í yfirheyrsl- um hjá Leyniþjónustunni." Alain skilur ekki þá gyð- inga sem kjósa að búa á sjálfstjórnarsvæðum Palest- ínumanna og reiða sig al- gjörlega á aðstoð hersins; þeir geta ekki farið út úr húsi án þess að vera í fylgd hermanna. „Ég hef misst menn úr herdeild minni vegna óbilgirni landa minna. Þeir eru sjálfskipað- ir píslarvottar. Ég trúi en ég myndi aldrei leggja það á fjölskyldu mína að lifa í slíku fangelsi." Ég finn ekki fyrir hatri hermanna Israels í garð Palestínumanna. Gyðingar hata ekki araba; þeir líta niður á þá; virða þá ekki sem manneskjur; þeir vih'a þá burt frá ísrael. Hvert ísraelskt líf kostar tíu palestinsk. Ohræddlr og brosandl Yfirburðir ísraelska hersins eru miklir. Strákarnir á einni af varðstöövum á Gaza-svæöinu eru til í hvað sem er, hvenær sem er. Þeir brosa þegar ég spyr þá hvort þeir séu hræddir. Morgunn á átakasvæðinu á Vesturbakkanum. Fótatak mitt bergmálar í húsasundunum. Börn ganga á miHi brunninna bílhræja og tlna gúmmíkúlur. Þögnin kemur mér á óvart. Ég spyr einn unglinginn af hverju sé svona mikil kyrrð. Hann svarar á bjagaðri ensku að bardagarnir hafi staðið fram á nótt. Fólkið sefur. Þegar það vaknar borðar það hádegismat. Átökin hefjast um tvöleytið. Ég kveð hann og segi að ég komi aftur. Honum stendur á sama og held- ur áfram að tína upp kúlurnar sem liggja eins og hráviði um göturnar. Þegar líður á daginn færist táragas- skýið yfir þegar á annað hundrað palestínskra ungmenna berjast við ísraelska hermenn. „Af hverju skjóta þeir börn?" spyr æstur arabi sem hafði borið særðan ungling í sjúkrabíl fyrir nokkrum mínútum. Síðan spyr hann mig snöggt: „Hvaðan ertu?" Hann óttast fiugumenn ísraelsstjórn- ar og hatar Bandarikjamenn. Ég svara honum og á sama augnabliki hefst skothríðin. Það rikir algjör ringulreið og ég leggst á götuna; heyri kúlurnar þjóta yfir höfðinu. Við liggjum í tutt- ugu mínútur. Þá rís ég upp og tek til fótanna. Tíminn hreyfist varla. Ég kemst í skjól en veit að einhver er fall- inn - sirenur og óp gefa það til kynna. Ég dey fyrlr þjóðina mína Nokkrum dögum síðar geng ég eftir götu í Hebron. Fáir eru á göt- unum. Það boðar ekki gott. í fjarska heyri ég skothvelli og ég stefni þangað. Mér er órótt. Á leiðinni mæti ég tveimur palestinskum unglingum sem hlaupa við fót. Annar gefur sér samt tíma til að stoppa mig og ráð- leggur mér að fara ekki lengra, það sé skotbardagi í gangi. Ég gef lítið út á það og geri mig líklegan til að halda áfram. Hann segir við mig: „Ef ég dey þá dey ég fyrir þjóðina mína. Ég verð hetja. Fyrir hvern deyrð þú?" Það kemur svo- lítið á mig - ég á ekkert svar. Leið- ir okkar skilja. Þeir fjarlægjast - ég nálgast átökin. Fremsti varömaöurinn Ungi hermaöurinn er í varðturni við innganginn að íbúðabyggð gyðinga við Gaza. Hann hefur margoft lent í skotbardögum við araba og hefur nótt sem dag stoltur varið stöð sína. Reknar burt úr grafhýsi Rakelar Ungri gyðingakonu er hjálpað meö barnið sitt upp í trukk ísraelshers. Hún hafði ásamt öðrum strangtrúuöum gyöingakonum sniðgengið bann hersins við að heimsækja grafhýsi Rakelar en það er á miðju átakasvæöinu í Betlehem. + Utför stríöshetju Tvö þúsund fylgja Hani Marzouk til grafar. Hann lést 38 ára gamall af skotsárum í borginni Nablus. Hani var ekið með viðhöfn hundrað kílómetra leið til fæðingarborgar sinnar Jenin. Þar er hann hylltur af æstum múgnum sem ber hann fimm kílómetra um götur borgarinnar áður en hann er lagður til hinstu hvílu. Palestínsk sorg Karlarnir hrópa á hefnd en konurnar syrgja. Frú Marzouk situr niöurbrotin við gröf eiginmannsins með þriggja ára son sinn í fanginu, umkringd af ættingjum og vinum. Sonurinn starir á gröf föður síns. Hans bíður hefndarhlutverkið; auk föður hans liggja fjórir aörir nánir ættingjar í valnum. Mun hann lifa friðartíma?
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.