Dagblaðið Vísir - DV - 25.11.2000, Blaðsíða 26

Dagblaðið Vísir - DV - 25.11.2000, Blaðsíða 26
26 LAUGARDAGUR 25. NÓVEMBER 2000 Helgarblað I>V Sviðsliós Matt Damon: Ekið með herra Damon Nýjasta mynd Matts Damon er að margra mati algjört klúður. Fyrir utan kjánalegt nafh, All the Pretty Horses, hefur myndinni verið lýst sem ósöluvænni, of langri og það vanti allan neista milli Matts og mótleikkonunnar, Penélope Cruz. Þetta eru auðvitað slæm tíðindi fyr- ir Matt, sem hefur þurft að horfa upp á tvær síðustu myndir sínar falla á áhorfendaprófum. Teikni- myndin Titan AE, sem féll með lát- um, og The Legend of Bagger Vance, sem gagnrýnendur tættu niður og áhorfendur nenntu ekki að horfa á. Harðasta gagnrýnin á The Legend of Bagger Vance kom þó frá Spike Lee, leikstjóranum góðkunna. Hann gagnrýndi sérstaklega að Will Smith hefði látið hafa sig út í slíka vitleysu og kallaði myndina „Ekið með herra Damon" eða „Driving Mr. Damon". Myndin gerist á fjórða áratug aldarinnar, þegar svartir menn voru ekki fullgildir þegnar samfélagsins og farið var með þá eins og skepnur. Finnst Spike mjög sérkennilegt í því ljósi að í mynd- inni skuli Will Smith kenna Damon að sveifla golfkylfu. Perla Guðlaugar Guðlaugsdóttur hefur reynt ýmislegt: Fallið ofan af f jórðu hæð - þrjú heilablóðföll á 140 kattarárum Perla fæddist á Akureyri í ágúst 1980. Kunnugir telja sig heyra það á mjálminu. Perla hefur samt búið mestan hluta ævi sinnar á reykvísku heimili, hjá Guðlaugu Guðlaugsdóttur. „Dóttir mín eignaðist Perlu þegar hún vann á Akureyri. Hún þekkti fáa þannig að kett- lingurinn var henni góður fé- lagsskapur. Um haustið fiaug Perla með dóttur minni hingaö suður í heimsókn en þær fóru svo aftur noröur og það var ekki fyrr en í næstu heimsókn sem Perla settist að hjá okk- ur í Fellsmúlanum. Lehgi stóð til að hún færi til Kaupmannahafhar til annarrar dóttur minnar en hún ilentist hjá mér. Ég er mjög ánægð með það," seg- Bíttúrarum Suðuriand Guðlaug bjó þá ásamt manni sínum á fjórðu hæð í Fellsmúla. Útivist Perlu var því ekki mikil fyrir utan bíltúra með eigendum sínum. Hún hefur til dæmis fengið einstakt tækifæri til að kynnast Suðurlandi í gegnum bfl- glugga. Aftur í bílnum var sandkassi fyrir hana og matur sem var allt sem Perla bað um. „Ég setti hana í plastpoka og bar hana niöur og út í bíl í honum. Annars átti ég á hættu að missa hana eitthvað út í loftið. Þetta geri ég enn og hún er mjög sátt við þessa meðferð. Þegar ég kom heim sleppti ég henni hins vegar alltaf niðri í anddyri og hún skaust upp tröppurnar og beið við dyrnar þeg- ar við komum upp." I frjálsu falli Fyrir utan ferðalög í bílum og fiug- vélum er Perla mikfll inniköttur. Hún hefur þó brugðið undir sig betri fætin- um en með misjöfhum árangri. „Glugginn í svefnherberginu okkar í Fellsmúia var yfirleitt lokaður en einn daginn hafði ég opnað hann og forvitnin kviknaði hjá Perlu. Hún fór út um gluggann og ætlaði að stökkva yflr á svalahandriðið. Það fór ekki bet- ur en svo að hún hrapaði niður á jörð- ina, fjórum hæðum neðar. Við hófum strax leit að henni en ekki fannst Perla. Eftir nokkurn tíma fór ég inn og settist í kafti hjá nágrannakonu minni. Þegar nokkrar mínútur eru liðnar kemur maðurinn sem átti heima í kjallaranum heim til sín. Þegar hann opnaði dyrnar stökk svartur köttur á móti honum út í stigaganginn, frelsinu feginn." Perla hafði þó ekki slæmt af bylt- unni en hún var aðeins rólegri á eftir. öðrum ævintýrum hefur hún ekki lent í fyrir utan það að hafa týnst i smá- tíma og eftir víðtæka leit fjölskyldunn- ar fundist í efstu hillu í fataskáp í góðu yfirlæti. Guölaug með Periu Perla er 20 ára frá því í ágúst. Hún á aö baki fall ofan af fjóröu hæö, þrjú heila- blóöföll og hefur einu sinni veriö úrskuröuö heiladauð. Hún er samt viö hestaheilsu í dag. Veiðiköttur- innPerla Þegar Guð- laug var að selja íbúðina í Fellsmúla hafði hún einhvern tímann þrifið allt hátt og lágt og opnað glugga tfl að allt liti sem best út fyrir væntanlega skoðendur. Rétt áður en fólkið kom leit hún inn í svefnherberg- ið þar sem Perla átti að bíða stillt og prúð. „Þegar ég opnaði dyrnar blasti við mér sannkallað fjaðrafok. Perla hafði nýtt sér það að glugginn var opinn og nælt sér í grandalausan snjótittling sem hafði verið í fæði á svölunum í nokkurn tíma. Hún hafði smokrað sér út um gluggann og læðst að honum Og drepiö." Þetta er líklega eina veiðisagan af henni Perlu. Urskurðuð heiladauð Yfir Perlu hafa dunið áfbll sem hún hristir jafhan af sér. „Perla hefur tvisvar fengið hefla- blóðfall og líklegt er að það þriðja hafi orðið síðasta sunnudag. Fyrsta áfallið var fyrir tveimur árum þegar hún var í pössun hjá dóttur minni í Keflavík á meðan ég dvaldi hjá annarri dóttur minni í Kaupmannahófh. Hún virtist hætt að sjá og gekk á hvað sem fyrir varð. Dóttir mín hafði miklar áhyggjur og fór með hana til dýralæknis sem sagði að hún væri heiladauð og það væri réttast að svæfa hana. Dóttir min hringdi strax tfl Kaup- mannahamar til að segja mér tíðindin en ég var ein heima og leiðist danska þannig að ég svaraði ekki símanum. Hún náði þvi ekki í mig fyrr en um kvöldið. Mér fannst þetta mjög sorglegt en gat ekki hugsað mér að kisan min lifði svona á sig komin og sá ekki fram á annað en hún yrði svæfð daginn eft- ir. En það kom aldrei tfl þess því næsta morgun vaknaði Perla fullfrisk og kom sér þannig hjá ótímabærum dauða." Perla er við góða heflsu þrátt fyrir háan aldur og erfið áföll. 20 mannsár jafngilda víst 140 kattaárum. Hin há- aldraða Perla étur sinn mat og is í eft- irrétt og lætur sér líða veL -sm Að vera harður Kennarar segja: ef við fáum ekki kröfum okkar framgengt erum við hætt og komum aldrei aftur. Ríkis- stjórnin segir: góðu fariði og komið aldrei aftur - við fáum bara ein- hverja aðra. Álengdar stöndum við, almenningur, og reynum að hafa fullan skilning á því að kennara- starfið eigi að njóta virðingar og vera vel launað og reynum líka að hafa fullan skilning á því að fjárlög- in megi ekki fara úr böndunum. Þetta er snúin deila og það virðist enginn vera að reyna að leysa hana. Báðir aðilar biða eftir því að „hinn" gefi sig. Kennarar hafa með herskáum að- ferðum sínum komið sér í sviðsljós- ið. Allra augu hvila á þeim, þeir verða viðmiðunarstétt allra hinna. Þröstur Ólafsson lét að því liggja í Morgunblaðsgrein á fimmtudaginn var að þessi staöa stuðli beinlínis aö því að halda kjörum kennara niðri og líkir þessu við hin árlegu Dags- brúnarverkföll sem tíðkuðust fyrr á árum, þegar Dagsbrúnartaxtinn varð nokkurs konar gólf fyrir aðra hópa. Hvað sem því líður virðast baráttuaðferðir kennara ekki hafa skilað þeim nægflega góöum ár- angri. Þeir fóru í verkfall 1987, 1989 og 1995 og niðurstaðan af þeirri að- ferðafræði kom fram í máli Elnu Katrínar Jónsdóttur í viðtali um daginn: „Kennaralaunin eru í sögu- legu lágmarki". Þessar aðferðir byggja á hug- myndafræði sem er býsna rótgróin með þjóðinni, þeirri hugmynda- fræði sem ruglar saman atburðum og átökum. Þá finnst mönnum sem „ekkert sé að gerast" ef ekki eru átök og illindi í gangi. Átök eru samkvæmt þessu talin vera frjó leið til að móta samfélagið; megindyggð- in er að vera „harður". Samninganefnd ríkisins virðist hafa sýnt ábyrgðarleysi í framkomu sinni viö kennara ef marka má frá- sagnir verkfailsmanna. Fyrir löngu var ljóst hvert stefndi en ekki var farið að ræða við kennara fyrr en allt var komið í óefni. Búið var að koma því hugarástandi inn hjá kennurum að nú fengju þeir það sem þeim bæri en hættu ella að kenna. í stað þess að kjör kennara séu ráðin á löngum tíma, hægt og bítandi, er eins og allir aðilar stefni á lokaorrustuna, þar sem hugmynd- in virðist vera að annar hvor aðil- inn sigri. Takist samninganefnd rík- isins - fulltrúum okkar, almennings - að brjóta niður kennara - væri það eitthvað til að fagna? Að vera „harður": Það var furðu- legur rökstuðningur hjá undan- þágunefnd kennara fyrir því að fall- ast ekki á undanþágu i Kópavogi fyrir nokkra einhverfa nemendur Einhverfu nemendurnir eru orðnir að leiksoppum íþjarki um það hvorum aðilanum það sé að kenna að þeir fá ekki það sem þeim ber í siðuðu samfélagi. Það ætti að vera óþarfi að minna á svo augljósa staðreynd að neyðarástand er neyðará- stand hvort sem sjá mátti það fyrir eður ei, og jafnvel hvort sem það er einum eða öðrum að kenna. LLv sem þurfa umfram allt á reglu að halda og samfellu í lífi sínu. Kenn- arinn í nefndinni, Gunnlaugur Ást- geirsson, rökstuddi neitunina með því - hafi ég skilið hann rétt - að undanþágur séu þá aðeins veittar komi upp „ófyrirséð" neyðarástand. Hagir hinna einhverfu unglinga í kennaraverkfallinu séu hins vegar fyrirséð neyðarástand og því ekki ástæða til að gera neitt í því. Eins gott að margir láti ekki stjórnast af þvílíkum viðhorfum í lifinu, það er að segja að ekki beri að bregðast við neyðarástandi nema það sé ófyrir- sjáanlegt. Með öðrum orðum, aðal- atriðið er ekki hvernig þessum nemendum líður heldur hitt, hvort það var fyrirsjáanlegt. Einhverfu nemendurnir eru orðnir að leiksoppum í þjarki um það hvorum aðilanum það sé að kenna að þeir fá ekki það sem þeim ber í siðuðu sam- félagi. Það ætti að vera óþarfi að minna á svo augljósa staðreynd að neyðarástand er neyðarástand hvort sem sjá mátti það fyrir eður ei, og jafnvel hvort sem það er ein- um eða öðrum aö kenna.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72

x

Dagblaðið Vísir - DV

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagblaðið Vísir - DV
https://timarit.is/publication/255

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.