Dagblaðið Vísir - DV - 23.11.2002, Síða 46

50
HelQorbloö ’WDTST LAUGARDAGUR 23. NÓVEMBER 2002
Sakamál
Fimm grunnar
grafir í Blackpool
- sem lögreglunni tókst aldrei að finna
Einmana verkfræðinq íEnqlandi lanqaði að
vera fjöldamorðinqi en enqinn trúði morð-
una 1 tímaritið. Móðir hennar hafði oft sagt henni
hve vel hún kynni við Englendinga vegna þes hve
tunguliprir þeir væru, kurteisir og hugulsamir.
söqum hans nema eiqinkonan sem sjálf varð
morðinqi. En enqinn vildi trúa að hún hefði
mqrt morðinqja ísjálfsvörn, eins oq hún
hélt sjálf fram. Atvikin höquðu þvíþanniq
að náunqi sem hélt siq hafa mqrt fimm kon-
ur íBlackpool á Enqlandi varsjálfur myrtur
íPhoenix íArizona ífjáröflunarskyni.
Svona qetur farið þeqar qjörólíkar mann-
eskjur leita qæfunnar hvor hjá annarri.
Dominique hafði verið gift átta sinnum þegar hún
hitti draumaprinsinn, cnskan séntilmann, vel mennt-
aðan og fágaðan en snarruglaðan.
Sagan ótrúlega hófst í október 1997 þegar Russel
Keys svaraði auglýsingu í kynningardálki tímarits
þar sem kona óskaði eftir að kynnast manni með
varanlega vináttu eða jafnvel hjónaband í huga.
Keys var stórvaxinn og þrekinn rafmagnsverk-
fræðingur. Sjálfur hafði hann oft sett svipaðar aug-
lýsingar í tímarit en hafði aldrei náð sambandi við
áhugasamar konur sem honum leist á. Hann var
einhleypur og hafði aldrei átt í langvarandi vin-
áttu við konur og bjó með föður sínum í London.
Eftir að hafa leitað í kynningarauglýsingum
blaðanna vikum saman rakst Keys á eina sem
höfðaði til hans. Hún var frá Dominique Delacroix,
52 ára gamalli konu í Phoneix í Arizona vestur í
Bandaríkjunum. Það var 35 ára gömul dóttir henn-
ar, sem bjó í Glaucestershire, sem setti auglýsing-
Gjörólíkur bakgrunnur
Fortíð fólksins sem var að kynnast gegnum aug-
lýsingu í einkamáladálki í tímariti gat varla verið
ólíkari. Russell var háskólamenntaður og hafði
starfað óslitið sem verkfræðingur í tvo áratugi.
Dominique hafði litla skólagöngu að baki og
hljópst að heiman 15 ára gömul og liföi afar fjöl-
breyttu lífi. Hún var forkunnarfögur á yngri árum
og hafði meðal annars starfað við að snyrta hunda,
verið saumakona, vinnukona á sveitabæ, fylgdar-
kona og nektardansari. í gegnum tíðina lét hún
skreyta líkama sinn með húðflúri og var orðin
ærið skræpótt á að líta.
Russel hafði aftur á móti búið einn um skeið en
flutti aftur heim til föður sins. Hann hafði aldrei
búið með kvenmanni en Dominique hafði verið gift
átta sinnum.
Síðar sagði dóttir hennar, sem setti auglýsing-
una í blaðið, að hún vildi fá móður sína til Eng-
lands. Hún bjó með hverjum manninum af öðrum
en hafði aldei fundið hinn eina sanna. Hún hafði
aldrei kynnst öörum karlmönnum en svikahröpp-
um, smáglæpamönnum og lítilsigldum dusilmenn-
um. Var tími til kominn að taka sig á og koma
reglu á lífshlaupiö. Og svo hafði dóttirin oft heyrt
móöur sína segja hve vel henni litist á Englend-
inga.
Eftir að auglýsing hennar birtist í einkamála-
dálkinum kom fjöldi svara og tilboða. En bréf
Russels var elskulegt. Það hljómaði eins og vænta
mátti af háttprúðum og virðulegum Englendingi og
var einmitt af þeirri gerð sem þær mæðgur voru að
leita eftir.
Eftir að hafa skrifast á í þrjá mánuði keypti
Russel flugfarmiða í janúar 1998 og bauð Domin-
ique til London. Hún var vön að giftast mönnum
örfáum vikum eftir að hún hitti þá fyrst. Russel
hafði aftur á móti enga reynslu af skyndibrullup-
um en þegar hann leit Dominique augum missti
hann fótanna af hrifningu og innan þriggja vikna
voru þau gefin saman á manntalsskrifstofunni í
London.
En á sjálfa brúðkaupsnóttina fann Russel hvöt til
að létta á hjarta sínu og sagði brúði sinni að sig
langaði til að gera játningu fyrir henni. Hann fór
að rausa um grunnar grafir og fimm konur sem
voru horfnar.
Næstu vikur hélt hann áfram að létta af hjarta
sínu um hræöilega fortíö sína og þegar komið var
fram í júní hafði Dominique samband við dóttur
sína í Gloucestershire og bað hana að sækja sig og
taka með sér heim.
Russell komst fljótlega að því hvert kona hans
fór og elti hana heim til dótturinnar. Þar leysti
hann frá skjóðunni og sagði ekki aðeins Domin-
ique heldur einnig dóttur hennar og tengdasyni aö
hann hefði kyrkt fimm konur og hulið þær í
grunnum gröfum í og við Blackpool.
Dominique taldi mann sinn á að skýra lögregl-
unni frá gjörðum sínum. Russel lét ekki á sér
standa og fór til lögreglunnar og endurtók frásögn
sína af konunum fimm sem hann sagðist hafa myrt
og grafið. Rannsóknarlögreglumenn hlutu að taka
frásögn hans alvarlega þótt engar fregnir hefðu
borist um að konur hefðu horfið eða verið grafnar
utangarðs í Blackpool og nágrenni.
Rafmagnsverkfræðingurinn hafði aldrei komist
upp á kant við lögin og var með óflekkaða saka-
skrá. En lögregluna fór að gruna margt þegar fer-
ill hans var rannsakaður og í ljós kom að hann
hafði verið lagður inn á viðeigandi stofnun vegna
þunglyndis sem sótti að honum. Þrátt fyrir leit og
eftirgrennslan fundust engin merki um lík kvenna
í grunnum gröfum i Blackpool og ekki hafði verið
tilkynnt um hvarf neinnar konu á svæðinu. Þar
sem hvorki fundust lík né neinar sannanir fyrir að
Russel hefði framið glæp komust rannsóknarlög-
reglumenn, sem með málið fóru, að maðurinn
þyrfti fremur á aðstoð geðlækna að halda en að
fara í fangelsi.
Russcl bjó eun með föður sínum og lcituði að kvonfangi í
einkamáladálkuiii tíinaríta.
Hún ein trúði
Þrátt fyrir að lögreglan reyndi að sannfæra Dom-
inique um að hún hefði gifst manni sem þjáðist af
ranghugmyndum og þráhyggju en ekki kaldrifjuð-
um fjöldamorðingja var hún hárviss um að hann
hafði sagt satt og hefði i raun myrt konurnar fimm
og grafið þær í grunnum gröfum, og flaug heim til
Arizona.
Hinn 16. júlí 1998 flaug hann vestur um haf til
fundar við konu sína. Þá var hann búinn að sækja
um dvalarleyfi í Bandaríkjunum. En Dominique
var búin að fá nóg af kenjum eiginmannsins og
vildi ekkert hafa saman við hann að sælda lengur.
Að morgni 21. júlí festi hún kaup á skammbyssu
hjá veðlánara í Scottsdale og fylgdu 12 skot í kaup-
bæti.
Síðdegis sama dag skaut hún þremur skotum í
brjóst Russels af dauðafæri. Hann gaf upp öndina
á sjúkrahúsi aðeins síðar.
Hún sagði lögreglunni að hún hefði keypt byss-
una vegna hótana eiginmannsins um að drepa
hana og hafi hún skotið hann í sjálfsvörn þegar
hann réðst á hana og reyndi að kyrkja.
En engin merki fundust á hálsi hennar um að
hún hefði verið tekin kverkataki og ekkert benti til
að neins konar átök hefðu átt sér stað áður en
Russell var skotinn. Við krufningu þóttust sérfræö-
ingar sjá á afstöðu skotsáranna að maðurinn hefði
fremur verið i varnarstöðu en að hann væri árás-
araðilinn. Svo komust rannsóknarlögreglumenn að
því að Dominique hafði reynt að selja nokkrum
tímaritum sögu sína.
Morðsaga til sölu
Frúin var ákærð fyrir manndráp og hlaut 25 ára
til ævilangan fangelsisdóm. Hún stendur á því fast-
ar en fótunum að hún hafi skotið mann sinn í
sjálfsvöm.
Hún heldur því enn fram að Russel hafi ítrekað
hótað að myrða hana, bæði i Englandi og í
Arizona. Eftir að hafa komið henni fyrir kattarnef
ætlaði hann að hætta að myrða konur, að hennar
sögn, því þá væri nóg komið. Hún lýsti því fjálg-
lega hvernig hann ætlaði að drepa hana með stór-
um og holdmiklum höndum sínum. En henni hafi
tekist að teygja sig eftir byssunni sem lá í skúffu
nærri árásarstaðnum.
Dominique er viss um að sannleikurinn muni
koma í ljós þótt síðar verði, eða þegar líkin í Black-
pool koma í leitirnar. Þá mun liggja í augum uppi
að Russell var fjöldamorðingi og þá verður mér
sleppt, segir hún.
Dómarinn sem kvað upp dóminn yfir henni er á
öðru máli. Hann heldur þvi fram að Russel Keys
hafi verið alsaklaus af því að hafa myrt nokkra
manneskju, en hafi þjáðst af geðsýki og hafi hann
af þeim völdum játað á sig glæpi sem aldrei voru
framdir.
Kona hans var aftur á móti ill og undirförul
kona sem notfærði sér veikleika manns síns. í stað
þess að leita honum hjálpar ákvað hún að myrða
hann.
Sá verknaður var framinn í eigingjörnum til-
gangi. Hún reiknaði með að saga sín væri góður
söluvarningur. Hún ætlaði sér að græða vel á að
selja söguna um hvernig hún drap eiginmann sinn,
fjöldamorðingjann.
En sagan hefur ekki orðið henni til framdráttar
og hún getur nú stytt sér stundimar með því að
fara yfir eigin sögu í fangelsinu.