Frjáls verslun - 01.03.1978, Síða 31

stendur á hverju sinni og okk-
ur til aðstoðar er Bragi Guð-
mundsson ritstjórnarfulltrúi.
Klukkan tíu eiga svo síðustu
handrit að vera komin til prent-
smiðjunnar ásamt teikningum
af útsíðum blaðsins.
F.V.: — Hvað ef stórfrétt
gerist eftir þann tíma?
Ólafur: — Vinnsla blaðsins
heldur þá sinu striki og við lát-
um yfirleitt byrja að prenta
upphaflegu útgáfuna af blaðinu
til þess að hægt sé að ná á-
kveðnum ferðum út á land, en
síðan eru unnar nýjar útsíður,
sem prentaðar eru með öðrurn
síðum fyrstu útgáfu. Það er
sjaldan sem við þurfum að
grípa til þessa ráðs. Yfirleitt
komum við spánnýjum fréttum
og myndum nógu snemma til
Blaðaprents til þess að þetta
efni nái fyrir réttan prentunar-
tíma blaðsins. Það er gífurlega
mikilvægt fyrir dagblað að ná
til kaupenda sinna á réttum
tíma og við höfum verið að
reyna að flýta útgáfunni vegna
stóraukins fjölda áskrifenda úti
á landsbyggðinni, sem gera
kröfu til að fá blaðið snemma.
Við náum þannig í hádegis-
ferðir til flestra stærstu stað-
anna og á suma staði er að-
eins ein ferð á dag og þar stönd-
um við auðvitað bezt að vígi í
samkeppninni við morgunblöð-
in, því að kaupendur fá Vísi i
hendurnar á sama tíma og
morgunblöðin. Það segir sig
sjálft, að blað, sem er með nýj-
ar fréttir skrifaðar að morgni
er betri vara en morgunblað,
sem skrifað er daginn áður.
F.V.: — Hvað tekur við þeg-
ar morgunsprettinum lýkur?
Ólafur: — Strax klukkan 10
höldum við annan fund með
blaðamönnunum, þar sem tekin
eru fyrir og skipulögð verk-
efni dagsins og síðan ræðum
við almennt um Vísi, efni blaðs-
ins og útlit. Ákveðnum blaða-
manni hefur þá verið falið að
athuga blaðið daginn áður
vandlega og svo hlusta allir á
og ræða gagnrýni hans. Þessar
umræður hafa verið þarfar. Að
þeim fundi loknum er raðað í
blaðið efni næsta dags og fyrstu
handritin að því efni fara að
berast og útlitsteiknun hefst
Konur eru
áberandi
í starfsliði
Vísis.
Katrín
Pálsdóttir,
blaðamað-
ur, starfaði
áður við
Dagblaðið.
Ásta Valmundardóttir,
símavörður.
strax upp úr hádeginu. Reynt
er að loka sem flestum innblaðs-
síðum sem fyrst með efni og
auglýsingum til að flýta fyrir
vinnslunni.
F.V.: — Er það ekki stundum
erfitt að deila prentsmiðju með
öðrum, eins og þið á Vísi gerið
í Blaðaprenti.
Ólafur; — Það hefur vissa ó-
kosti í för með sér, en að sjálf-
sögðu er einnig mikill f járhags-
legur ávinningur af því að
fleiri aðilar noti sömu tæki. Við
þurfum óneitanlega að skila
hluta efnisins í blaðið fyrr en
okkur finnst æskilegt. Það er
sáralítið hægt að vinna af efni
fyrir Vísi á kvöldin og nótt-
inni í prentsmiðjunni vegna
hinna blaðanna þannig að eig-
in prentsmiðja myndi óneitan-
lega gefa okkur meira svig-
rúm.
F.V.: — Hversu margir starfa
á ritstjórn Vísis?
Ólafur: — Við erum um 20,
allt ungt og áhugasamt fólk.
F.V.: — Hvað hafið þið lagt
mesta áherzlu á í þróun blaðs-
ins síðustu 2—3 árin?
Ólafur: — Ég held að það
hafi ekki farið framhjá nokkr-
um manni að það hefur orðið
mikil breyting á blaðinu á þeim
tíma. Vísir var áður fyrst og
fremst sniðinn fyrir Reykja-
víkurmarkað og síðurnar
færri en nú. Við höfum hins
vegar lagt höfuðáherzlu á að
veita sem víðtækasta þjónustu
og breikka grundvöll blaðsins,
byggja upp fréttaritarakerfi og
koma okkur upp fréttasam-
böndum, gera blaðið líflegra og
fjölbreyttara með meira efni
um mannlíf og greinum eftir
menn með mismunandi stjórn-
málaskoðanir.
Okkar upplýsingamiðlun er
alhliða, við leggjum áherzlu á
stuttar fréttir án framhalda,
traustar og áreiðanlegar upp-
lýsingar sem fréttamenn okkar
hafa sannreynt.
F.V.: — Er þetta sneið til
keppinauta ykkar á Dagblað-
inu?
Ólafur: — Við teljum að þeir
hafi stundum gengið of langt.
Það er út í bláinn að láta stóra
vafasama fyrirsögn selja blað á
kostnað áreiðanleika, þegar á
það er litið, að aðeins 10% af
upplagi blaðsins er selt á götum
úti. Annars eru pólitískar æsi-
fréttir sumra morgunblaðanna
dæmi um verstu blaðamennsk-
una hér á landi.
FV 3 1978
31